Whalesbook
NITI Aayog ஆய்வு: எதிர்கால இந்தியாவின் பெரும் சவால்!
இந்தியா 2047க்குள் $30 டிரில்லியன் பொருளாதாரமாக உருவெடுப்பதையும், 2070க்குள் நிகர பூஜ்ஜிய (Net Zero) உமிழ்வை எட்டுவதையும் குறிக்கோளாகக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், இந்த மகத்தான இலக்குகளை அடைய கணிசமான நிதி மற்றும் வள ஆதாரங்கள் தேவைப்படும் என்பதை NITI Aayog-ன் சமீபத்திய ஆய்வு கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. குறிப்பாக, 2070 வரையிலான காலகட்டத்தில் $22.7 டிரில்லியன் முதலீடு தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில், எரிசக்தி துறைக்கு மட்டும் பாதிக்கு மேல் தேவைப்படும். இந்த நிதியை உள்நாட்டிலேயே திரட்டுவது சாத்தியமில்லை என்பதால், வெளிநாட்டு முதலீட்டை பெரிதும் நம்பியிருக்க வேண்டியுள்ளது. இதுமட்டுமின்றி, அத்தியாவசிய கனிமப் பொருட்களின் விநியோகச் சங்கிலியில் (Supply Chain) ஏற்படும் தடங்கல்கள் இந்தியாவின் வளர்ச்சி கனவுகளை அசைத்துப் பார்க்கும் அபாயத்தையும் இந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
₹18 லட்சம் கோடி முதலீட்டு இடைவெளி!
இந்தியாவின் 2070 நிகர பூஜ்ஜிய இலக்கு, 2047க்குள் $30 டிரில்லியன் பொருளாதாரமாக வளரும் கனவோடு பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. இதற்காக, 2070க்குள் தோராயமாக $22.7 டிரில்லியன் (இது இந்திய மதிப்பில் சுமார் ₹18 லட்சம் கோடி) முதலீடு செய்ய வேண்டியிருக்கும். தற்போதைய பசுமை முதலீடுகளை விட இது மிக அதிகம். இந்தியாவின் உள்நாட்டு நிதிச் சந்தை வளர்ந்தாலும், இந்த பிரம்மாண்ட தேவையை பூர்த்தி செய்ய அது மட்டும் போதாது. 2025 முதல் 2030 வரை புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்திக்கு சுமார் ₹31 லட்சம் கோடி முதலீடு எதிர்பார்க்கப்பட்டாலும், அது மொத்த தேவையில் ஒரு சிறு பகுதிதான். மேலும், வளர்ந்த நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்தியாவின் மின் கட்டமைப்புக்கான மூலதன செலவு (Cost of Capital) 80% அதிகமாக உள்ளது. இது வெளிநாட்டு நேரடி முதலீட்டை (FDI) ஈர்ப்பதில் ஒரு பெரிய தடையாக உள்ளது. இதனால், இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகள் சீனா, பிரேசில் போன்ற நாடுகளுடன் போட்டியிடும்போது, உலகப் பொருளாதார நிலைமைகள், வட்டி விகித ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்களின் மனநிலை ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது.
கனிமப் பொருட்களுக்கு தவிப்பு, புவிசார் அரசியல் ஆபத்துகள்!
சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த எரிசக்தி மாற்றத்திற்கு, லித்தியம், கோபால்ட், தாமிரம், மற்றும் அரிதான பூமிக் கனிமங்கள் (Rare Earth Elements) போன்ற அத்தியாவசிய கனிமப் பொருட்களின் சீரான விநியோகம் மிக முக்கியம். ஆனால், இந்தியா இந்த கனிமங்களுக்கு அதிக அளவில் இறக்குமதியை நம்பியுள்ளது. இதன் விநியோகச் சங்கிலி, குறிப்பாக கனிமங்களை சுத்திகரிக்கும் திறனில், சீனாவிடமே பெருமளவில் குவிந்துள்ளது. இந்தியா ஆஸ்திரேலியா, கனடா, பிரேசில் மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளுடன் கூட்டணி அமைத்து விநியோகத்தை பல்வகைப்படுத்த முயன்றாலும், புதிய சுரங்கங்களை உலகளவில் திறக்க சராசரியாக 18 ஆண்டுகள் ஆகிறது. இத்துடன், கனிமப் பொருட்களின் விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் பெரும் ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. லித்தியம் கார்பனேட் எதிர்கால விலைகள் ஆண்டுதோறும் கணிசமாக உயர்ந்துள்ளன. இதுபோன்ற விநியோகச் சங்கிலி தடங்கல்கள், சூரிய தகடுகள், காற்றாலைகள் மற்றும் ஆற்றல் சேமிப்பு அமைப்புகள் போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி தொழில்நுட்பங்களின் வளர்ச்சியை நேரடியாக பாதிக்கக்கூடும்.
கட்டமைப்புக் குறைபாடுகளும், செயலாக்க சிக்கல்களும்!
நிதி மற்றும் வள ஆதாரம் மட்டுமின்றி, இந்தியாவின் இந்த மாற்றம் சில உள்ளார்ந்த கட்டமைப்பு பலவீனங்களையும் எதிர்கொள்கிறது. நிலக்கரி போன்ற புதைபடிவ எரிபொருள் தொழில்களில் லட்சக்கணக்கான வேலைவாய்ப்புகள் உள்ளன. இவற்றால் பாதிக்கப்படும் மக்களுக்கு மாற்று வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதும், அவர்களுக்கு மறுபயிற்சி அளிப்பதும் ஒரு சிக்கலான சமூகப் பொறியியல் பணியாகும். இந்தியாவின் நிறுவப்பட்ட புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்தித் திறன் வேகமாக வளர்ந்து வந்தாலும் (2025 அக்டோபருக்குள் தோராயமாக 200 GW), 2030க்குள் 500 GW இலக்கை அடைய, தற்போதைய வேகத்தை விட இருமடங்கு உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்க வேண்டும். மின் கட்டமைப்பு ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் பரிமாற்றத் தடைகள் (Transmission Bottlenecks) தொடர்கின்றன. இதற்காக 2030க்குள் சுமார் $150 பில்லியன் முதலீடு செய்ய வேண்டியிருக்கும். சந்தையிலும் சில சிக்கல்கள் உள்ளன. சில புதுப்பிக்கத்தக்க திட்டங்களில் தாமதங்கள் ஏற்படுகின்றன. Adani Green Energy (சந்தை மூலதனம் $15.43 பில்லியன்) மற்றும் NHPC (சந்தை மூலதனம் $8.67 பில்லியன்) போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் இத்துறையில் முன்னணியில் இருந்தாலும், பரந்த தொழில்துறையினர் அதிக கடன் மற்றும் செயலாக்க சிக்கல்களை எதிர்கொள்கின்றனர். சில ஆய்வாளர்கள் இத்துறையில் உள்ள நிறுவனங்களின் பங்குகள் அதிக விலையில் இருப்பதாக எச்சரித்துள்ளனர்.
வெளிநாட்டு சார்புகளுக்கு மத்தியில் வளர்ச்சியை மறுவரையறை செய்தல்
இந்தியாவின் நிகர பூஜ்ஜிய நோக்கிய பாதை, சுற்றுச்சூழல் அவசியமாக மட்டுமல்லாமல், அதன் வளர்ச்சி மாதிரியை மறுவரையறை செய்வதாகவும் அமைகிறது. இது மற்ற வளரும் நாடுகளுக்கு ஒரு வழிகாட்டியாக அமையலாம். ஆனால், இந்த இலக்கை அடைவது, பிரம்மாண்ட மூலதனத் தேவைகள் மற்றும் வளப் பாதுகாப்பு சவால்களை சமாளிப்பதைப் பொறுத்தது. தொடர்ச்சியான வெளிநாட்டு முதலீட்டை ஈர்ப்பது, புவிசார் அரசியல் சிக்கல்களுக்கு மத்தியில் நம்பகமான கனிமப் பொருட்களைப் பெறுவது, மற்றும் வலுவான உள்நாட்டு நிதி மற்றும் நிர்வாக சீர்திருத்தங்களை செயல்படுத்துவது போன்ற வெளிநாட்டு சார்புகளை இந்தியா எவ்வாறு கையாள்கிறது என்பதே, அதன் நிகர பூஜ்ஜிய இலக்குகள் ஒரு நிலையான, குறைந்த கார்பன் பொருளாதார எதிர்காலமாக மாறுமா அல்லது வளர்ச்சிக்குத் தடையாக மாறுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.