இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) உற்பத்தித் துறையின் பங்களிப்பை தற்போதுள்ள 17-17.5%-லிருந்து 25% ஆக உயர்த்துவது என்பது ஒரு முக்கிய தேசிய இலக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்காக சமீபத்திய பட்ஜெட் அறிவிப்புகள் மற்றும் ஐரோப்பிய யூனியன் (EU), அமெரிக்கா (US) ஆகிய நாடுகளுடனான புதிய தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (FTAs) ஆகியவை முக்கிய உத்திகளாக கையாளப்படுகின்றன. இருப்பினும், உலகளாவிய வர்த்தகப் பாதுகாப்புக் கொள்கைகள், இறக்குமதி சார்ந்திருப்பு அதிகரிக்கும் அபாயம், மற்றும் சிறு, குறு, நடுத்தர நிறுவனங்களின் (MSMEs) திறன் போன்ற பல்வேறு சவால்கள் குறித்து தொழில் துறையினர் மத்தியில் ஒருவித எச்சரிக்கை கலந்த நம்பிக்கை நிலவுகிறது.
இருபக்க வர்த்தகப் பாதையில் பயணம்
ஐரோப்பிய யூனியனுடன் (EU) புதிதாக கையெழுத்தான FTA, இந்தியாவின் வர்த்தகத்தை 41% அதிகரிக்கவும், EU வர்த்தகத்தை 65% அதிகரிக்கவும் உதவும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, இரசாயனங்கள், ஜவுளி, பொறியியல் பொருட்கள் போன்ற முக்கிய இந்திய ஏற்றுமதிகளுக்கு உடனடி சுங்க வரி குறைப்புகள் இருக்கும். இந்த ஒப்பந்தம் இந்தியாவின் 99%-க்கும் மேலான ஏற்றுமதிகளுக்கு சந்தை அணுகலை எளிதாக்கும். இது MSME-களை மையப்படுத்திய தொழில்துறை மையங்களை ஊக்குவிக்கும். மாறாக, அமெரிக்காவுடன் கையெழுத்தான ஒப்பந்தம், சில ஆய்வாளர்களின் பார்வையில், வளர்ச்சிக்கு ஊக்கமளிப்பதை விட ஒரு "சேதத்தைக் குறைக்கும் கருவியாகவே" பார்க்கப்படுகிறது. இது இந்திய ஏற்றுமதியை அமெரிக்காவிற்கு 22-26% வரை குறைக்கக்கூடும் என்றும், இந்தியாவின் GDP-யில் எதிர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் அஞ்சப்படுகிறது. 2024-ல் மட்டும், அமெரிக்காவுடனான இந்தியாவின் பொருட்கள் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை (Goods Trade Deficit) $45.8 பில்லியன் ஆக இருந்தது. அதே ஆண்டில், இரு நாடுகளுக்கிடையேயான மொத்த இருதரப்பு வர்த்தகம் சுமார் $212.3 பில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
சீனா சார்புநிலை என்ற புதிர்
சீனாவைச் சார்ந்திருக்கும் இறக்குமதியைக் குறைக்கும் நோக்கங்கள் இருந்தபோதிலும், 2024-25 நிதியாண்டில் சீனாவுடனான இந்தியாவின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை $99.21 பில்லியன் ஆக விரிவடைந்துள்ளது. உரங்கள், இரசாயனங்கள், இரும்பு/எஃகு போன்ற துறைகளில் இறக்குமதிகள் குறைந்தாலும், மொபைல் போன் இறக்குமதிகள் கணிசமாகக் குறைந்தாலும், சீனாவே பல முக்கிய உள்ளீடுகளுக்கான முதன்மை ஆதாரமாக உள்ளது. குறிப்பாக, இந்தியாவின் முக்கிய மூலோபாயத் தொழில்களுக்குத் தேவையான Rare Earth Permanent Magnets (REPMs) சுமார் 60-80% வரை சீனாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. இது விநியோகச் சங்கிலியில் (Supply Chain) ஒரு பெரிய பாதிப்புக்குள்ளாகும் தன்மையைக் காட்டுகிறது. இந்த சார்புநிலை, சுயசார்பு என்ற கருத்துக்கு சவாலாக அமைகிறது மற்றும் விநியோகச் சங்கிலிகளை திறம்பட பல்வகைப்படுத்துவதன் சிக்கலை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
விரிவாக்கம்: MSME மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் அவசியம்
இந்திய உற்பத்தித் துறை, 2024-25 நிதியாண்டில் 4.26% உற்பத்தி வளர்ச்சி மற்றும் ஜனவரி 2025-ல் தொழில்துறை உற்பத்தி குறியீடு (IIP) 5.0% வளர்ச்சி என தொடர்ந்து மீண்டு வருகிறது. இருப்பினும், 25% GDP இலக்கை அடைய, கட்டமைப்பு சார்ந்த பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க வேண்டியது அவசியம். GDP-யில் 8%, உற்பத்தி வெளியீட்டில் 45%, மற்றும் ஏற்றுமதியில் 40% பங்களிக்கும் MSME-கள், தொழில்நுட்ப தத்தெடுப்பு (Technology Adoption) மற்றும் விரிவாக்கத்தில் (Scaling Up) பல சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன. 2026-27 மத்திய பட்ஜெட், இந்த தடைகளை நிவர்த்தி செய்ய ₹10,000 கோடி SME வளர்ச்சி நிதி (SME Growth Fund) மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட கடன் உத்தரவாதங்களை (Credit Guarantees) அறிமுகப்படுத்துகிறது. MSME-களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவும், FTA-க்களின் நன்மைகளைப் பெறவும், வெறும் வளர்ச்சியை மட்டும் ஊக்குவிக்காமல், செயல்திறன் மற்றும் தொழில்நுட்ப மேம்பாடுகளை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்று நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். உற்பத்தி சார்ந்த ஊக்கத்தொகை (PLI) திட்டங்கள் இதுவரை $17 பில்லியன்-க்கும் அதிகமான முதலீட்டை ஈர்த்துள்ளன. எனினும், மலிவான இறக்குமதிகளால் ஏற்படும் கடுமையான போட்டி குறித்து கவலைகள் இருப்பதால், SME-களுக்கான FTA-களின் செயல்திறன் குறித்த விவாதம் தொடர்கிறது.
பகுப்பாய்வின் ஆழம்
உலகளாவிய உற்பத்தித் துறையில், சீனா (28%) மற்றும் ஜப்பான் (20%) போன்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்தியாவின் உற்பத்தித் துறை GDP-க்கு வழங்கும் மதிப்பு கூட்டல் (Value-added) சதவீதம் தோராயமாக 17% ஆக உள்ளது. அமெரிக்கா சுமார் 11% ஆக இருக்கும் நிலையில், இந்தியா 2028-க்குள் 20.1% ஐ எட்டுவதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. முன்னணி உற்பத்தி நிறுவனங்களின் தொகுப்பைக் குறிக்கும் நிஃப்டி இந்தியா உற்பத்தி ETF (Nifty India Manufacturing ETF), பிப்ரவரி 4, 2026 நிலவரப்படி 17.2% ஒரு வருட வருவாயைக் கண்டுள்ளது. இது துறையின் வளர்ச்சிப் பாதையில் சந்தையின் பங்களிப்பைக் காட்டுகிறது. 2026-27 யூனியன் பட்ஜெட் ஒரு இரு-பாதை உத்தியை (two-track strategy) ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது: தொழில்நுட்பம் சார்ந்த மூலோபாயத் துறைகளில் திறன்களை மேம்படுத்துவதுடன், வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவதற்கும் ஏற்றுமதியை பல்வகைப்படுத்துவதற்கும் உழைப்பு சார்ந்த தொழில்களில் (labor-intensive industries) ஊக்கத்தை தொடர்ந்து அளிப்பது. இந்த அணுகுமுறை, உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் விநியோகப் பாதுகாப்பின் தேவையை, உலகளாவிய போட்டித்திறன் மற்றும் ஏற்றுமதி சந்தை அணுகலின் அவசியத்துடன் சமநிலைப்படுத்த முயல்கிறது.