விவசாயத்திலிருந்து மெதுவான நகர்வு
இந்தியாவில் விவசாயம் சார்ந்த வேலைவாய்ப்புகள் மெதுவாகக் குறைந்து வருகின்றன. கடந்த 37 ஆண்டுகளில், விவசாயத்தில் ஈடுபடுவோரின் சதவிகிதம் 66% இலிருந்து 43% ஆகக் குறைந்துள்ளது. இது உலக சராசரியான 22.33% உடன் ஒப்பிடும்போது இன்னும் அதிகமாகவே உள்ளது. இந்த மெதுவான மாற்றம், உலகளாவிய தொழில்மயமாதலுக்கு இணையாக இருந்தாலும், விவசாயத் துறையில் இருந்து வேலைவாய்ப்புகளை மாற்றுவதில் உள்ள சவால்களைக் காட்டுகிறது.
உற்பத்தி வளர்ச்சி, ஆனால் முறைசாரா துறை தேக்கம்
அரசாங்கத்தின் உற்பத்தித் துறை ஊக்குவிப்பு மற்றும் உற்பத்தி சார்ந்த ஊக்கத்தொகை (PLI) திட்டங்கள், பெரிய நிறுவனங்களில் வேலைவாய்ப்பை அதிகரிக்க உதவியுள்ளன. 20 க்கும் மேற்பட்ட ஊழியர்களைக் கொண்ட நிறுவனங்களில் வேலைவாய்ப்பு 10.8% இலிருந்து 13.7% ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது முறையான (formal) உற்பத்தித் துறையின் வளர்ச்சியை காட்டுகிறது. ஆனால், 42% க்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் இன்றும் முறைசாரா சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களிலேயே (SMEs) உள்ளனர். இந்த SMEs நிதி, உள்கட்டமைப்பு, தொழில்நுட்பம் மற்றும் திறமையான ஊழியர்கள் போன்ற பல பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்கின்றன. PLI திட்டங்கள் பெரிய நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக அமைந்ததால், பல SMEs இந்த வளர்ச்சியில் பின்தங்கியுள்ளன.
பெரும் பின்னடைவு: பெண்களின் குறைவான பங்கேற்பு
மிகப்பெரிய மற்றும் வருந்தத்தக்க கவலை பெண்களின் வேலைவாய்ப்பில் காணப்படும் மிகக் குறைந்த பங்கேற்பு விகிதமாகும். இது வெறும் 40% ஆக உள்ளது. உலக அளவிலும், பல வளர்ந்து வரும் நாடுகளுடனும் ஒப்பிடும்போது இது மிகவும் குறைவு. இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த வேலைவாய்ப்பு பங்கேற்பு விகிதம் 59.3% ஆகும், இதுவும் பல நாடுகளை விடப் பின்தங்கியுள்ளது. சமூகக் கட்டுப்பாடுகள், வீட்டு வேலைகளின் சுமை, பாதுகாப்பு அச்சங்கள் மற்றும் குழந்தைப் பராமரிப்பு வசதிகளின் பற்றாக்குறை ஆகியவை பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதைத் தடுக்கின்றன. பெண்களின் முழுத் திறனையும் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தவறுவது, இந்தியப் பொருளாதாரத்திற்கு மிகப்பெரிய இழப்பாகும். 2025 ஆம் ஆண்டுக்குள் பெண்களின் வேலைவாய்ப்பு பங்கேற்பை அதிகரித்தால், நாட்டின் GDP-யில் $2.9 டிரில்லியன் வரை சேர்க்க முடியும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
வேலைவாய்ப்பு சந்தையின் முக்கிய சவால்கள்
வேலைவாய்ப்பு சந்தையில் பல மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தாலும், பல முக்கிய பலவீனங்கள் நீடிக்கின்றன. விவசாயத் துறையில் இருந்து மெதுவாக வெளியேறுவதால், குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்ட ஊழியர்கள் அதிகமாக உள்ளனர். முறைசாரா சிறு தொழில்கள், அளவு, மூலதனம் மற்றும் தொழில்நுட்பம் போன்ற காரணங்களால் வளர்ச்சி அடைய முடியாமல் தவிக்கின்றன. பெண்களின் மிகக் குறைந்த வேலைவாய்ப்பு விகிதம், பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் தேசிய உற்பத்தித் திறனைக் கணிசமாகக் கட்டுப்படுத்துகிறது. PLI போன்ற திட்டங்கள் வேலைவாய்ப்பை அதிகரித்தாலும், தானியங்குமயமாக்கல் (automation) போன்ற போக்குகளுக்கு மத்தியில் அவை பரவலான, தரமான வேலைகளை உருவாக்குகின்றனவா என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. மேலும், பிராந்திய ரீதியாக வேலைவாய்ப்பு வளர்ச்சி சீராக இல்லாததும் ஒரு பிரச்சனை.
எதிர்கால நோக்கு
2026 ஆம் ஆண்டு வரை, உற்பத்தித் துறையில் வளர்ச்சி மற்றும் தேவை அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. PLI போன்ற அரசாங்க ஆதரவு, பெரிய தொழில்துறைப் பிரிவுகளில் முதலீட்டைத் தொடர்ந்து ஊக்குவிக்கும். எனினும், இந்தியாவின் முழுமையான பொருளாதாரத் திறனை அடைய, முறைசாரா தொழில்களின் வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பது மற்றும் முக்கியமாக, பெண்களின் வேலைவாய்ப்பை அதிகரிப்பது அவசியம். இந்தப் பகுதிகளில் வலுவான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படாவிட்டால், பொருளாதார மாற்றங்கள் பெரிய பாய்ச்சல்களுக்குப் பதிலாக மிதமான முன்னேற்றங்களையே தரும்.
