இந்தியாவின் பசுமை எரிசக்தி இலக்குகளுக்கு ஆபத்து! கிரிட்டிக்கல் மினரல்ஸ் பற்றாக்குறை குறித்த கவலை!

இந்தியாவின் தூய்மையான எரிசக்தி இலக்குகளை அடைவதில் ஒரு பெரும் தடைக்கல்லாக, அத்தியாவசியமான 'critical minerals' எனப்படும் கனிமங்களுக்கான வெளிநாட்டு விநியோகச் சங்கிலியை (global supply chains) அதிகம் சார்ந்திருப்பது அமைந்துள்ளது. குறிப்பாக, மின்சார வாகனங்கள் (EVs), பேட்டரி சேமிப்பு அமைப்புகள் மற்றும் மின் கட்டமைப்புக்கு (grid infrastructure) மிக அவசியமான லித்தியம், கோபால்ட், நிக்கல் போன்ற கனிமங்களுக்கு இந்தியா 100% வெளிநாடுகளையே நம்பியுள்ளது. இதன் காரணமாக, இந்த கனிமங்களுக்கான உலகளாவிய சந்தையில் ஏற்படும் திடீர் விலை மாற்றங்கள், புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் (geopolitical tensions), வள தேசியவாதம் (resource nationalism) மற்றும் முக்கிய உற்பத்தி நாடுகளின் ஏற்றுமதி தடைகள் போன்ற பல அபாயங்களை இந்தியா எதிர்கொள்கிறது. 2030-க்குள் 500 GW பசுமை எரிசக்தி திறனை எட்டுவதற்கான இந்தியாவின் கனவை இவை பாதிக்கக்கூடும்.

இந்த கனிமங்களுக்கான உலகளாவிய தேவை 2030-க்குள் இரட்டிப்பாகும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், சீனா போன்ற நாடுகள் பல முக்கியமான கனிமங்களின் செயலாக்கத்தில் (processing) 60-90% வரை ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. இது, விநியோகச் சங்கிலியில் ஏதேனும் தடங்கல் ஏற்பட்டால், விலை கையாளுதல் மற்றும் விநியோகக் குறைப்பு போன்ற அபாயங்களை அதிகரிக்கிறது. இது 'விநியோகச் சங்கிலி ஆயுதமாக்கல்' (supply chain weaponization) என்ற ஆபத்தையும் அதிகரிக்கிறது.

இத்தகைய சவால்களை சமாளிக்க, இந்திய அரசு அதிரடி திட்டங்களை வகுத்துள்ளது. 2024-25 நிதியாண்டு முதல் 2030-31 நிதியாண்டு வரை, ₹16,300 கோடி நிதியுதவியுடன் 'தேசிய கிரிட்டிக்கல் மினரல் மிஷன்' (National Critical Mineral Mission - NCMM) தொடங்கப்பட்டுள்ளது. இதன் முக்கிய நோக்கங்கள், உள்நாட்டிலேயே கனிம ஆய்வை துரிதப்படுத்துவது, வெளிநாடுகளில் சுரங்க சொத்துக்களை வாங்குவது, மற்றும் மின்னணுக் கழிவுகள் (e-waste) மற்றும் பழைய பேட்டரிகளில் இருந்து கனிமங்களை மறுசுழற்சி செய்வதை ஊக்குவிப்பது ஆகும். மேலும், அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, சிலி போன்ற நாடுகளுடன் 'மினரல்ஸ் செக்யூரிட்டி பார்ட்னர்ஷிப்' (Minerals Security Partnership) போன்ற கூட்டணிகள் மூலமாகவும் இந்தியாவின் கனிமப் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்த முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

இருப்பினும், நிபுணர்களின் கருத்துப்படி, உண்மையான வலுவான விநியோகச் சங்கிலியை உருவாக்க, அரசாங்க ஒப்பந்தங்களுக்கு அப்பால், நீண்டகால தொழில்துறை ஒத்துழைப்பு, கூட்டு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு (R&D), மற்றும் தொழில்நுட்ப பரிமாற்றம் ஆகியவை இன்றியமையாதவை. இந்த நடவடிக்கைகள் மூலம், இந்தியா தனது கனிமச் சார்புநிலையைக் குறைத்து, பசுமை எரிசக்தி எதிர்காலத்தை உறுதிசெய்யும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.