இந்திய எத்தனால் பாலிசி: பசுமை இலக்கா? தொழில்துறையின் சுமையைக் குறைக்கும் உத்தியா?

உற்பத்தித் திறன் vs. தேவை: பெரிய இடைவெளி

உண்மையில், இந்தியாவின் எத்தனால் உற்பத்தித் திறன் தற்போதுள்ள இலக்குகளை விட மிக அதிகமாக உள்ளது. 2025-க்குள் E20 இலக்கு 11 பில்லியன் லிட்டர்கள் ஆக இருக்கும் நிலையில், உற்பத்தித் திறன் 20 பில்லியன் லிட்டர்களுக்கு மேல் செல்லக்கூடும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. 2026-ல் இந்தத் திறன் 22 பில்லியன் லிட்டர்களை எட்டக்கூடும். தற்போது E20-க்கான பயன்பாட்டு விகிதம் 55% முதல் 72% வரை மட்டுமே உள்ளது. இந்நிலையில், சர்க்கரை ஆலைகள் மற்றும் டிஸ்டில்லரிகளில் செய்யப்பட்ட ₹40,000 கோடிக்கும் அதிகமான முதலீடுகளைப் பாதுகாக்க, அதிகப்படியான உற்பத்தித் திறனைப் பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதற்காகவே, புதிய அரிசி சார்ந்த எத்தனால் ஆலைகளுக்கு உணவு கழக (FCI) அரிசி ஒதுக்கீடு போன்ற நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுகின்றன.

பசுமை எரிபொருளின் மறுபக்கம்: நீர் மற்றும் உமிழ்வுகள்

'பசுமை எரிபொருள்' என பெயரிடப்பட்டாலும், எத்தனால் உற்பத்தியின் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு சிக்கலானது. குறிப்பாக நீர் பயன்பாடு ஒரு முக்கிய கவலையாக உள்ளது. நெல் பயிரில் இருந்து ஒரு லிட்டர் எத்தனால் தயாரிக்க சுமார் 10,790 லிட்டர் நீர் தேவைப்படுகிறது (சாகுபடி உட்பட). கரும்பு, நவீன பாசன முறைகளைப் பயன்படுத்தும்போது ஒரு லிட்டருக்கு சுமார் 1,600-2,469 லிட்டர் நீர் தேவைப்பட்டாலும், இதுவும் அதிக வளங்களை பயன்படுத்துவதாகும். மகாராஷ்டிராவில், கரும்பு சாகுபடிக்கு சுமார் 70% நீர்ப்பாசன நீர் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது மொத்த விவசாய நிலத்தில் **4%**க்கும் குறைவானது. மேலும், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் வடிகட்டுதல் போன்ற ஆற்றல் மிகுந்த செயல்முறைகள், பெரும்பாலும் நிலக்கரி அடிப்படையிலான மின் உற்பத்தி நிலையங்களில் (இந்தியாவின் மின்சார உற்பத்தியில் 70-75%) நடைபெறுவதால், உமிழ்வுகள் (emissions) குறைக்கப்படுவதை விட இடமாற்றம் செய்யப்படுகின்றன.

அந்நிய செலாவணி சேமிப்பு: ஒரு பகுதியளவு உண்மை

கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைப்பதன் மூலம் அந்நியச் செலாவணியை (foreign exchange) சேமிக்கலாம் என்ற வாதம் ஓரளவுக்கு உண்மைதான். இந்தியாவின் 80-89% தேவையை கச்சா எண்ணெய் பூர்த்தி செய்கிறது. E20 இலக்கு மட்டும் ஆண்டுக்கு சுமார் ₹1.65 லட்சம் கோடி சேமித்தாலும், இதற்கு இணையாக இயற்கை எரிவாயு (இதில் 45.3% இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது) மற்றும் உரங்கள் போன்ற அத்தியாவசியப் பொருட்களின் இறக்குமதியும் உள்ளது. உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் பதற்றங்களால் கச்சா எண்ணெய் விலைகள் மேலும் அதிகரித்து, இந்தியாவின் நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறை (current account deficit) 2026-27 நிதியாண்டில் 1.3% ஆக உயரக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2026 இறுதிக்குள் இந்திய ரூபாய் 95 என்ற அளவில் வர்த்தகமாகலாம் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

முக்கிய அபாயங்கள் மற்றும் சவால்கள்

இந்த அதிரடி விரிவாக்கத்தால் இந்தியாவின் நீர் நெருக்கடி மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும். 2030-க்குள் 21 முக்கிய நகரங்கள் நிலத்தடி நீர் குறைவால் பாதிக்கப்படலாம். உணவு தானியங்களான நெல்லை எத்தனால் உற்பத்திக்கு பயன்படுத்துவது உணவுப் பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளை எழுப்புகிறது. அதிக பிளெண்டுகள் (blends) கொண்ட எரிபொருளால் வாகன ஓட்டிகள் மைலேஜ் குறைவதைக் காணலாம், இது வாகனங்களின் உரிமையாளர் செலவை பாதிக்கும். மேலும், E85 மற்றும் E100 போன்ற உயர் பிளெண்டுகளுக்கு வாகன தொழில்நுட்பத்தில் பெரிய மாற்றங்கள் தேவைப்படலாம், இது ஒழுங்குமுறை நிச்சயமற்ற தன்மையை (regulatory uncertainty) உருவாக்குகிறது. தேவையை ஈடுசெய்யும் அளவுக்கு உற்பத்தி பெருகாவிட்டால், குறிப்பாக மூலப்பொருட்களின் கிடைக்கும் தன்மை அல்லது செலவு மாறினால், பாரிய உற்பத்தித் திறன் கொண்ட சொத்துக்கள் (stranded assets) முடங்கும் அபாயம் உள்ளது.

எதிர்கால பார்வை

இந்திய அரசு E85 மற்றும் E100 போன்ற உயர் எத்தனால் பிளெண்டுகளுக்கான விதிமுறைகளை முன்மொழிந்து வருகிறது. இந்த உத்தி, எரிசக்தி பாதுகாப்பை வலுப்படுத்தவும், தொழில்துறை அதிகப்படியான உற்பத்தித் திறனால் ஏற்படும் நிதி நெருக்கடிகளை நிர்வகிக்கவும் முயல்கிறது. இருப்பினும், இந்த பாதையின் நிலைத்தன்மை, நீர் வள சவால்களைத் தீர்ப்பது, உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வது, நுகர்வோரின் தாக்கத்தை நிர்வகிப்பது மற்றும் வாகனத் துறையில் தொழில்நுட்பத் தழுவலை ஊக்குவிப்பது ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. போட்டி நலன்களை சமநிலைப்படுத்துவதன் மூலம், கூறப்படும் நன்மைகளுக்கு அப்பால் உள்ள உள்ளார்ந்த வர்த்தகப் பரிமாற்றங்களை (trade-offs) நிவர்த்தி செய்வதன் மூலமே இந்த கொள்கையின் இறுதி வெற்றி அமையும்.