இந்தியாவின் சுற்றுச்சூழல் கண்காணிப்பு முறை, டிஜிட்டல் வளர்ச்சியுடன் ஒப்பிடும்போது பின்தங்கியே உள்ளது. நிலத்தடி நீர் மற்றும் வனத்துறை தொடர்பான தரவுகள் பழைய முறைப்படி பராமரிக்கப்படுவது, பொருளாதார மற்றும் காலநிலை திட்டமிடலில் பெரும் சிக்கல்களை உருவாக்கியுள்ளது.
UPI போன்ற டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பில் இந்தியா உலகளவில் சாதித்தாலும், சுற்றுச்சூழல் நிர்வாகத்தில் மட்டும் இன்னும் பழைய முறைகளையே பின்பற்றி வருவது கவலைக்குரியது. நிலத்தடி நீர், வனப்பகுதி மற்றும் ஈரநிலங்களை நிர்வகிப்பதில் தற்போதும் காகித அடிப்படையிலான மற்றும் காலாவதியான நடைமுறைகளே பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இந்த தரவு இடைவெளி வெறும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனை மட்டுமல்ல, நாட்டின் பொருளாதார பாதுகாப்பிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 'State of India's Environment 2026' அறிக்கையின்படி, இந்தியா கடுமையான சுற்றுச்சூழல் அழுத்தங்களைச் சந்தித்து வருகிறது. 2026-ஆம் ஆண்டிற்கான சுற்றுச்சூழல் செயல்திறன் குறியீட்டில் (Environmental Performance Index), 177 நாடுகளில் இந்தியா 176-வது இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. இது தரவு சார்ந்த நிர்வாகத்தில் உள்ள பலவீனத்தையே காட்டுகிறது.
முதலீட்டாளர்களுக்கு இது ஒரு முக்கிய எச்சரிக்கை. பெரிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களுக்கு அனுமதி பெறும்போது, இன்னும் பழைய செயற்கைக்கோள் படங்கள் அல்லது கள அறிக்கைகளே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இதனால், திடீரென ஏற்படும் ஒழுங்குமுறை மாற்றங்கள் அல்லது சட்டச் சிக்கல்களால் திட்டங்கள் பாதியிலேயே நிற்கும் அபாயம் உள்ளது.
Central Ground Water Board பல ஆயிரக்கணக்கான கிணறுகளை நிர்வகித்தாலும், அவற்றை நிகழ்நேரத்தில் (Real-time) கண்காணிக்கும் டிஜிட்டல் முறை இன்னும் முழுமை பெறவில்லை. மேலும், காடுகள் வளர்ப்பு திட்டங்களில் உள்ள தரவு முரண்பாடுகள், நிலத்தைப் பயன்படுத்தும் தொழிற்சாலைகளுக்குப் பெரும் தடையாக மாறுகின்றன.
உலக அளவில் ESG (Environmental, Social, and Governance) தரநிலைகள் கட்டாயமாக்கப்பட்டு வரும் சூழலில், வெளிப்படையான தரவுகளை வழங்குவது ஒரு போட்டித்திறன் தேவையாக மாறிவிட்டது. அரசு இப்போது கையேடு அறிக்கைகளிலிருந்து மாறி, டிஜிட்டல் மற்றும் தானியங்கி கண்காணிப்பு முறைகளுக்கு மாற வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. நீண்டகால முதலீடுகளைத் திட்டமிடுபவர்கள், அரசின் இந்த நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களை உன்னிப்பாகக் கவனிப்பது மிகவும் அவசியம்.