இந்திய பொருளாதாரம்: கடன் சுமை ஏற்றி செல்லும் வளர்ச்சி! மறைமுக ஆபத்துகள்?

நுகர்வோர் செலவீனங்கள்: பிற துறைகள் மந்தம்

மற்ற துறைகள் மந்தமாக இருக்கும் நிலையில், இந்தியாவின் பொருளாதாரம் நுகர்வோர் செலவினங்களை (Consumer Spending) நம்பி வளர்ந்து வருகிறது. 2026 நிதியாண்டில் 7% வளர்ச்சி அடையும் என்றும், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 61.5% ஆக இது இருக்கும் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த வளர்ச்சிக்கு பின்னால் உள்ள சில பலவீனங்களை இது மறைக்கிறது. குறிப்பாக, தனியார் முதலீடுகள் (Private Investment) குறைவாக உள்ள நிலையில், அரசு செலவினங்களால் மட்டுமே மொத்த நிலையான முதலீடு (Gross Fixed Capital Formation) 29.61% ஆக உள்ளது. ஏற்றுமதியும் உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மையால் அழுத்தத்தில் உள்ளது.

சேமிப்பு குறைகிறது, கடன் அதிகரிக்கிறது!

இங்கு முக்கிய கவலை என்னவென்றால், நுகர்வோர் செலவினங்களின் வளர்ச்சி, வருமானம் உயர்ந்து ஏற்படுவதை விட, கடன் மூலமாகவே அதிகமாக உந்தப்படுகிறது. இந்தியாவின் குடும்ப சேமிப்பு (Household Savings) கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது. 2024 நிதியாண்டில் இது GDP-யில் 5.1% - 5.3% என்ற பல ஆண்டுகளின் குறைந்தபட்ச அளவை எட்டியுள்ளது. அதே சமயம், குடும்பக் கடன்கள் (Household Debt) GDP-யில் 6.2% - 6.4% ஆக உயர்ந்து, வரலாற்று அளவை நெருங்கியுள்ளது. பெருந்தொற்றுக்கு முன்பிருந்தே, குடும்பக் கடன்கள் சொத்துக்களை விட இரு மடங்கு வேகமாக வளர்ந்துள்ளன. மார்ச் 2025 வாக்கில், குடும்பக் கடன் GDP-யில் 41.3% ஆக உயர்ந்துள்ளது (ஐந்து ஆண்டு சராசரி 38.3%). மக்கள் சொத்துக்களை உருவாக்குவதை விட, அன்றாட செலவுகளுக்காக வாங்கும் நுகர்வோர் கடன்கள் (Consumption Loans) அதிகரித்துள்ளன. இது குடும்பங்களுக்கு நிதி நெருக்கடியை ஏற்படுத்தலாம்.

பலவீனமான ரூபாய்: இறக்குமதி செலவு உயர்வு!

இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு சரிவதும் பொருளாதார அழுத்தத்தை அதிகரிக்கிறது. கச்சா எண்ணெய், LNG, சமையல் எண்ணெய், எலக்ட்ரானிக்ஸ் போன்ற இறக்குமதிப் பொருட்களுக்கு இந்தியா அதிகமாக நம்பியுள்ளது. அமெரிக்க டாலரில் விலை நிர்ணயிக்கப்படும் இந்த பொருட்களின் விலை, ரூபாய் பலவீனமடையும் போது இந்தியர்களுக்கு அதிகமாகிறது. மார்ச் 2026-ல் USD/INR பரிமாற்ற விகிதம் 95 என்ற உச்சத்தை எட்டியது. இது கடந்த 12 மாதங்களில் 11.06% சரிவு. மேற்கு ஆசிய பதற்றங்களால் கச்சா எண்ணெய் விலையும் $100 பேரலுக்கு மேல் உயர்ந்துள்ளது. இது போக்குவரத்து, உணவு, உற்பத்தி போன்ற துறைகளில் 'எனர்ஜி டேக்ஸ்' போல செயல்பட்டு, செலவுகளை அதிகரிக்கிறது. இதனால், பணவீக்க அபாயமும் (CPI 4%-க்கு மேல்) கூடுகிறது.

எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு?

நுகர்வை மட்டுமே நம்பி இருக்கும் பொருளாதாரம், அதன் நீண்டகால வளர்ச்சி திறனைக் குறைக்கக்கூடும். நுகர்வு உடனடி தேவையை அதிகரித்தாலும், எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு உற்பத்தித் திறனை அதிகரிப்பது, உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்துவது, தொழிலாளர் பங்களிப்பை உயர்த்துவது அவசியம். இந்தியாவின் சாத்தியமான வளர்ச்சி விகிதம், 2003-2008 காலகட்டத்தில் 8% ஆக இருந்தது, தற்போது 6.5% - 7% ஆகக் குறைந்துள்ளது. குறைந்த உற்பத்தித்திறன் (சராசரியாக 7.06%), தனியார் முதலீட்டை ஊக்குவிக்காத வணிகச் சூழல், திறமைக் குறைபாடு, பெண்களின் தொழிலாளர் பங்களிப்பு குறைவு போன்ற அடிப்படைப் பிரச்சனைகள் வளர்ச்சியைத் தடுக்கின்றன. IMF கணிப்புகளின்படி, இந்தியாவின் GDP வளர்ச்சி 2026 நிதியாண்டில் 7.6% ஆக இருந்து, பின்னர் 6.4% ஆக குறையக்கூடும். இந்த வளர்ச்சி தொடர, அடிப்படைக் கட்டமைப்பு சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டும்.

கடன் சார்ந்த பொருளாதாரத்தின் முக்கிய அபாயங்கள்

வலுவான வளர்ச்சி கணிப்புகளுக்கு மத்தியிலும், குறிப்பிடத்தக்க அபாயங்கள் உள்ளன. முக்கிய கவலை என்னவென்றால், குடும்பக் கடனால் உந்தப்படும் நுகர்வு வளர்ச்சி நீடிக்குமா என்பதுதான். இந்தியாவின் குடும்பக் கடன்-GDP விகிதம் (45.5%) சில வளர்ந்து வரும் நாடுகளை விட குறைவாக இருந்தாலும், கடன்களின் விரைவான உயர்வு மற்றும் உடனடி செலவுகளுக்கான கடன்கள் (சரக்குகள், தனிப்பட்ட தேவைகள், கிரெடிட் கார்டுகள்) அதிகரிப்பது (46% - 55.3%) ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்த கடன்கள் சொத்து உருவாக்கத்திற்கு செல்வதில்லை. மேலும், இறக்குமதி எரிசக்தியை அதிகமாக நம்பியிருப்பது மற்றொரு ரிஸ்க். கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு பணவீக்கத்தையும், ரூபாயின் மதிப்பையும், நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறையையும் (Current Account Deficit) அதிகரிக்கும். குறைந்த உற்பத்தித்திறன், பெண்களின் தொழிலாளர் பங்களிப்பு குறைவு போன்ற கட்டமைப்புக் குறைபாடுகளும் வளர்ச்சியைத் தடுக்கின்றன.

எதிர்காலக் கண்ணோட்டம்: சேமிப்பு மற்றும் கடன் மேலாண்மையில் வளர்ச்சி!

IMF, இந்தியாவின் GDP வளர்ச்சியை 2026 நிதியாண்டில் 7.6% ஆகவும், பின்னர் 6.5% ஆகவும் கணித்துள்ளது. இந்த வளர்ச்சி உள்நாட்டு தேவையை நம்பியிருக்கும். இருப்பினும், குடும்பக் கடன்கள் அதிகரித்து வரும் நிலையில், அதன் நிலைத்தன்மை கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. இந்தியாவின் மொத்த சேமிப்பு விகிதம் (34.9%) உயர்ந்திருந்தாலும், நிகர நிதி சேமிப்பு (Net Financial Savings) சீராக உயர வேண்டும். பெருநிறுவன முதலீடுகளுக்கு இது அவசியம். குடும்பக் கடன் அளவுகள் மற்றும் இறக்குமதி சார்ந்த பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது, பொருளாதாரத்தின் நீண்டகால ஆரோக்கியத்திற்கு முக்கியமாக இருக்கும்.