இந்தியாவின் பேட்டரி ரீசைக்கிளிங் துறையில் **₹5,000 கோடிக்கும்** மேல் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால், பழைய பேட்டரிகள் கிடைப்பதில் பெரும் தட்டுப்பாடு நிலவுகிறது. முறைசாரா ஸ்கிராப் டீலர்களிடம் இந்த வணிகம் செல்வதால், முறையான நிறுவனங்கள் பெரும் சவால்களைச் சந்தித்து வருகின்றன.
இந்தியாவை பேட்டரி ரீசைக்கிளிங் மையமாக மாற்றும் முயற்சியில் பெரும் முதலீடுகள் குவிந்தாலும், கள நிலவரம் சற்றே கவலையளிக்கிறது. 2026-ஆம் ஆண்டிற்குள் ஆண்டுக்கு 8.5 லட்சம் டன் சுத்திகரிப்பு திறனை எட்ட நிறுவனங்கள் திட்டமிட்டுள்ளன. ஆனால், பழைய பேட்டரிகள் முறையாக கிடைக்காததால், பல ஆலைகள் முழு கொள்ளளவில் இயங்க முடியாமல் தவிக்கின்றன. மேலும், பல ஆலைகள் இயந்திரங்கள் மூலம் பிரித்தெடுக்கும் (Shredding) வசதியை மட்டுமே வைத்துள்ளன; உயர்தர தாதுக்களைப் பிரித்தெடுக்கும் தொழில்நுட்பம் குறைவாகவே உள்ளது.
முறைசாரா துறையின் ஆதிக்கம்
உள்ளூர் ஸ்கிராப் டீலர்கள் இ-வேஸ்ட் (e-waste) சேகரிப்பில் முன்னிலையில் உள்ளனர். இதனால், பெரிய நிறுவனங்களுக்குத் தேவையான மூலப்பொருள் (Feedstock) கிடைப்பதில்லை. இதனால் முதலீடு செய்த நிறுவனங்கள் லாபத்தை ஈட்டுவதில் சிக்கல் ஏற்படுகிறது.
லாபத்தை பாதிக்கும் பேட்டரி வகைகள்
நிக்கல் மற்றும் கோபால்ட் கலந்த பேட்டரிகள் லாபகரமாக இருந்தாலும், தற்போது சந்தையில் லித்தியம் அயன் பாஸ்பேட் (LFP) பேட்டரிகளின் பயன்பாடு அதிகரித்துள்ளது. இவற்றில் விலைமதிப்பற்ற உலோகங்கள் குறைவாக இருப்பதால், இவற்றைச் சுத்திகரிப்பதற்கான செலவை ஈடுசெய்வது நிறுவனங்களுக்கு பெரும் சவாலாக உள்ளது.
புதிய அரசு விதிமுறைகள்
இந்தத் துறையில் வெளிப்படைத்தன்மையை அதிகரிக்க, GST இணைக்கப்பட்ட இ-இன்வாய்ஸ் (e-invoice) கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், 2027-28 நிதியாண்டுக்குள் புதிய பேட்டரிகளில் குறிப்பிட்ட சதவீதம் பழைய பேட்டரி மூலப்பொருட்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என அரசு இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இதைப் பூர்த்தி செய்ய, நிறுவனங்கள் தங்கள் சேகரிப்பு நெட்வொர்க்கை வலுப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.