2047ல் வல்லரசு கனவு நனவாகுமா? பெண் ஊழியர் பங்களிப்பு குறைவு - நிபுணர்கள் எச்சரிக்கை!

வளர்ந்த நாடு கனவுக்கு பின்னடைவா?

உலக வங்கியின் கணிப்பின்படி, 2047-க்குள் வளர்ந்த நாடாக மாற இந்தியா அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கு ஆண்டுக்கு சராசரியாக 7.8% வளர்ச்சி அடைய வேண்டும். ஆனால், இந்தியாவின் பெண் தொழிலாளர் பங்கேற்பு விகிதம் (LFPR) மிகவும் குறைவாக இருப்பது இந்த இலக்கிற்கு ஒரு பெரிய தடையாக உள்ளது. சமீபத்திய தரவுகளின்படி, 2023-24ல் இது 40.3% ஆக உயர்ந்திருந்தாலும், உலக சராசரியான 51.13% உடன் ஒப்பிடும்போது இது மிகவும் பின்தங்கியுள்ளது. ILO-வின் தகவல்களின்படி, இந்தியாவின் பெண் LFPR சுமார் 31% என Goldman Sachs நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

பொருளாதாரத்தில் பாதிப்பு என்ன?

இந்த இடைவெளி மிகப்பெரிய பொருளாதார இழப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஆய்வுகளின்படி, ஆண்கள் வேலை செய்யும் விகிதத்தில் பெண்களும் வேலைக்குச் சென்றால், இந்தியாவின் GDP 27% வரை அதிகமாகி, டிரில்லியன் கணக்கான டாலர்கள் லாபம் கிடைக்கும் என கூறப்படுகிறது. IMF மற்றும் உலக வங்கி ஆகியவை, பெண் ஊழியர்களின் பங்கேற்பை அதிகரிப்பது சமூக நீதிக்கு மட்டுமல்ல, நிலையான வளர்ச்சிக்கும் 2047 இலக்கை அடைவதற்கும் மிக அவசியம் என்று வலியுறுத்துகின்றன.

நிபுணர்களின் பார்வையும் தீர்வுகளும்

Shishir Gupta மற்றும் Aalhya Sabharwal போன்ற நிபுணர்கள், பெண் ஊழியர்களின் பங்கேற்பை அதிகரிக்க, அதிக வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும் தொழில்துறைகளை (labor-intensive industries) ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர். இந்தியாவில் மக்கள் தொகை அதிகம் இருப்பதால், வேலைவாய்ப்பை அதிகரிக்காமல் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையை மட்டும் அதிகரித்தால், அது ஊதிய வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும். மாறாக, அதிக வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் ஊதியத்தையும் அதிகரிக்கும். பெரும்பாலான இந்திய பெண்கள் முறைசாரா துறைகளில் (informal sector) குறைந்த சம்பளத்திலும், போதிய சமூகப் பாதுகாப்பின்றியும் வேலை செய்கின்றனர். முறையான (formal) துறைகளில் பெண்களின் வேலைவாய்ப்பை அதிகரிப்பது அவசியம்.

தலைமைப் பொறுப்புகளிலும் பெரும் இடைவெளி

கல்வி நிறுவனங்கள் முதல் கார்ப்பரேட் வாரியங்கள் வரை பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் மிகவும் குறைவாக உள்ளது. IIT-களில் பெண் ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 14% மட்டுமே. IIM-களில் இது 19% முதல் 31% வரை வேறுபடுகிறது. கடந்த 10 ஆண்டுகளில், பேராசிரியர்கள் நிலையில் பெண்களின் பங்கு 25.9% இல் இருந்து 29.5% ஆக மெதுவாக உயர்ந்துள்ளது. கார்ப்பரேட் உலகிலும் இதுவே நிலை. பெரும்பாலான பெரிய நிறுவனங்களில் ஒரு பெண் இயக்குநர் மட்டுமே இருக்கிறார். வாரியங்களில் 30% முதல் 33% பெண்கள் இருந்தால் மட்டுமே அவர்களால் முடிவுகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஆனால், பல நிறுவனங்களில் 1 அல்லது 2 பெண் இயக்குநர்கள் மட்டுமே உள்ளனர். BSE 200 நிறுவனங்களில் 7% மற்றும் NSE 500 நிறுவனங்களில் 5% பெண் தலைவர்கள் மட்டுமே உள்ளனர்.

அடிப்படைப் பிரச்சனைகளும், ஆபத்தும்

சமூகக் கட்டுப்பாடுகள், பயணக் கட்டுப்பாடுகள், வீட்டு வேலைகள் போன்றவையும் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதைத் தடுக்கின்றன. தற்போதைய வளர்ச்சி உத்திகள், சில தலைமைப் பொறுப்புகளில் பெண்களை நியமிப்பது மட்டும் போதாது, வலுவான தேவை சார்ந்த நடவடிக்கைகளையும் (demand-side measures) எடுக்க வேண்டும். இல்லையெனில், இது ஊதிய இடைவெளியை அதிகரிக்கும். மனித வளத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பது, இந்தியாவின் வளர்ச்சி இலக்குகளை கடுமையாகப் பாதிக்கிறது.