இந்திய நிறுவனங்கள் இப்போது பெருநகரங்களைத் தவிர்த்துவிட்டு, Tier II மற்றும் Tier III நகரங்களில் பணியாளர்களை அதிகம் தேர்வு செய்கின்றன. சுமார் **70%** நிறுவனங்கள் இத்தகைய முடிவை எடுத்துள்ளன. இதனால் லாப வரம்பு (Profit Margins) அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டாலும், உள்கட்டமைப்பு சவால்கள் தொடர்கின்றன.
பெருநகரங்களில் நிலவும் கடுமையான போட்டி மற்றும் அதிகப்படியான சம்பளச் செலவுகளைக் குறைக்க, இந்திய நிறுவனங்கள் தற்போது புதிய வியூகத்தைக் கையாள்கின்றன. Genius HRTech Limited நடத்திய ஆய்வின்படி, சுமார் 1,729 நிறுவனங்களில், 69% நிறுவனங்கள் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் சிறிய நகரங்களில் தங்களது பணியாளர் எண்ணிக்கையை 30%-க்கும் மேல் அதிகரித்துள்ளன.
லாபத்தை நோக்கிய மாற்றம்
முக்கியமாக, 39% நிறுவனங்கள் செலவு குறைப்பதே இந்த இடமாற்றத்திற்கு முக்கிய காரணம் என்று கூறுகின்றன. பெரிய நகரங்களில் உள்ள பணியாளர்களின் வெளியேற்ற விகிதம் (Attrition Rate) நிறுவனங்களுக்குப் பெரும் தலைவலியாக உள்ளது. புதிய நகரங்களில் பணியாளர்களைத் தக்கவைப்பது எளிதாக இருப்பதால், செயல்பாட்டுத் திறன் (Operational Efficiency) மேம்படும் என்று நிர்வாகங்கள் நம்புகின்றன.
எந்தத் துறைகள் முன்னணியில் உள்ளன?
உற்பத்தி (Manufacturing) மற்றும் பொறியியல் (Engineering) துறைகள் இந்த மாற்றத்தை முன்னெடுத்துச் செல்கின்றன. அடுத்த 3 ஆண்டுகளில், இந்தத் துறைகள் சிறிய நகரங்களில் அதிகப்படியான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் என்று 37% முதலாளிகள் கணிக்கின்றனர். இது நிறுவனங்கள் தங்கள் விநியோகச் சங்கிலியை (Supply Chain) பலப்படுத்த உதவும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியது என்ன?
எல்லாம் சுமுகமாகத் தெரிந்தாலும், 60% நிறுவனங்கள் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் டிஜிட்டல் இணைப்பு (Connectivity) ஒரு பெரிய தடையாக இருப்பதாகக் குறிப்பிடுகின்றன. மின்சாரம், இணைய வசதி மற்றும் லாஜிஸ்டிக்ஸ் சரியாக இல்லாவிட்டால், நிறுவனங்கள் கூடுதல் செலவைச் சந்திக்க நேரிடும். எனவே, இனி வரும் காலங்களில் நிறுவனங்களின் காலாண்டு முடிவுகளைப் பார்க்கும்போது, இந்த இடமாற்றம் உண்மையாகவே லாபத்தை உயர்த்தியுள்ளதா அல்லது உள்கட்டமைப்புச் செலவுகளால் பாதிப்பு ஏற்பட்டுள்ளதா என்பதை முதலீட்டாளர்கள் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.