இந்தியாவின் Agtech நிறுவனங்கள் தங்களின் பழைய வியூகத்தை மாற்றி வருகின்றன. இனி இடைத்தரகர்களை அகற்றுவதற்குப் பதிலாக, அவர்களுடன் இணைந்து செயல்படும் 'Collaborative' மாடலுக்கு மாறுகின்றன. இதன் மூலம் அதீத செலவுகளைக் குறைத்து, நிலையான லாபத்தைப் பெற இந்த நிறுவனங்கள் திட்டமிட்டுள்ளன.
இந்தியாவின் அக்ரிடெக் (Agtech) துறையில் ஒரு முக்கிய மாற்றம் நிகழ்ந்து வருகிறது. கடந்த சில ஆண்டுகளாக, விவசாயம் சார்ந்த விநியோகச் சங்கிலியில் (Supply Chain) இடைத்தரகர்களை நீக்கிவிட்டு, நேரடியாக வாடிக்கையாளர்களைச் சென்றடையும் முயற்சியில் நிறுவனங்கள் ஈடுபட்டன. ஆனால், இந்த ஆக்ரோஷமான முயற்சி எதிர்பார்த்த வெற்றியைத் தரவில்லை.
ஏன் இந்த மாற்றம்?
முன்பு டிஜிட்டல் தளங்கள் மூலம் சந்தையைப் பிடிக்க நிறுவனங்கள் பெரும் தொகையைச் செலவு (High Cash Burn) செய்தன. ஆனால், கிராமப்புற விநியோகம், கடன் வசதி மற்றும் விவசாயிகளுடனான நம்பிக்கையான உறவு ஆகியவற்றில் பாரம்பரிய விநியோகஸ்தர்களின் பங்களிப்பு ஈடுசெய்ய முடியாததாக இருந்தது. இதனால், 'டிஜிட்டல்' மட்டுமே தீர்வாகாது என்பதை நிறுவனங்கள் உணர்ந்துள்ளன.
புதிய 'Phygital' மாடல்
இப்போது பல நிறுவனங்கள் 'Phygital' (Physical + Digital) அணுகுமுறையை கையில் எடுத்துள்ளன. அதாவது, டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி பாரம்பரிய விநியோகஸ்தர்களுடன் இணைந்து செயல்படுவது. இதன் மூலம்:
- செயல்பாட்டுச் செலவுகள் குறைகின்றன.
- விநியோகத்தில் வெளிப்படைத்தன்மை கிடைக்கிறது.
- தயாரிப்புகள் கிராமப்புறங்களின் மூலை முடுக்கு வரை எளிதாகச் சென்றடைகின்றன.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
இந்த மாற்றத்தின் மூலம் நிறுவனங்களின் இலக்கு 'Gross Merchandise Value' (GMV) எனப்படும் மொத்த விற்பனை அளவிலிருந்து, 'Unit Economics' எனப்படும் லாபத்தன்மையை நோக்கி மாறியுள்ளது. நிறுவனங்கள் சொந்தமாக உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக, ஏற்கனவே இருக்கும் கட்டமைப்புடன் இணைவதால் முதலீட்டுச் சுமை குறைகிறது.
இருப்பினும், இந்த புதிய பாதையில் சவால்களும் உள்ளன. குறிப்பாக, கிராமப்புற சில்லறை விற்பனையாளர்களுக்குக் கடன் வழங்கும் வசதிகளை (Digital Credit) எப்படி நிர்வகிக்கப் போகிறார்கள் என்பதையும், தொழில்நுட்பம் மூலம் லாப வரம்புகளை (Margins) எவ்வாறு கூட்டப் போகிறார்கள் என்பதையும் முதலீட்டாளர்கள் தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும்.