ஒருதலைப்பட்சமான சாதகம்?
இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் செய்துகொண்டுள்ள புதிய வர்த்தக ஒப்பந்தம், இந்தியாவின் வர்த்தக உபரியை கணிசமாக அதிகரிக்கும் எனப் பரவலாக எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, முக்கியப் பொருட்களுக்கான வரிச்சலுகைகளால் இந்திய ஏற்றுமதிகள் ஆண்டுக்கு $100 பில்லியன்-க்கும் அதிகமாக உயரக்கூடும். ஆனால், மறுபுறம், அமெரிக்கா இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் ஜவுளி, ஆடைகள், இயந்திரங்கள் போன்ற பல்வேறு பொருட்களுக்கு 18% இறக்குமதி வரி விதிப்பைப் பராமரிக்கிறது. இது, அமெரிக்காவின் தொழில்களைப் பாதுகாக்கும் ஒரு 'நிர்வகிக்கப்பட்ட அணுகுமுறை' (Managed Access) என்றும், இந்தியா அமெரிக்காவின் தொழில்துறை மற்றும் விவசாயப் பொருட்களுக்கான வரிகளை முழுமையாக ரத்து செய்து சந்தையைத் திறந்துவிடும் என்றும், இதன் மூலம் அமெரிக்கா தனது வர்த்தகத்தில் அதிகாரம் செலுத்தும் நிலையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளும் என்றும் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
ஏற்றுமதி உயர்வு - இறக்குமதி குறித்த சந்தேகம்
இந்தியா-அமெரிக்கா இடையேயான வர்த்தக உபரி, 2025 நிதியாண்டில் சுமார் $40.8 பில்லியன் ஆக இருந்தது. புதிய ஒப்பந்தத்தால் இது ஆண்டுக்கு $90 பில்லியன்-ஐத் தாண்டும் என SBI அறிக்கைகள் கணித்துள்ளன. இந்த நம்பிக்கைக்கான காரணம், அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் $500 பில்லியன் மதிப்புள்ள அமெரிக்கப் பொருட்களை இறக்குமதி செய்ய இந்தியா அளித்துள்ள வாக்குறுதியாகும். இது ஆண்டுக்கு சுமார் $100 பில்லியன் இறக்குமதி ஆகும், இது தற்போதைய அளவை விட இருமடங்காகும். இருப்பினும், பொருளாதார வல்லுநர்கள் இந்த இறக்குமதி இலக்கை 'நிறைவேற்ற கடினமான கனவு' என்றும், இது வணிக கொள்முதலில் தேவையற்ற அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தி, திறமையின்மையை அதிகரித்து, இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு மற்றும் வர்த்தக நிலுவையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் எச்சரிக்கின்றனர்.
கட்டமைப்பு ரீதியான சமநிலையின்மை மற்றும் எதிர்கால யுக்திகள்
தற்போதே, இந்தியா தனது மொத்த ஏற்றுமதியில் சுமார் 20% அமெரிக்காவிற்கு அனுப்புகிறது, ஆனால் அதன் இறக்குமதியில் அமெரிக்காவின் பங்கு வெறும் 7% ஆக மட்டுமே உள்ளது. இந்த ஒப்பந்தம் இதைச் சரிசெய்ய முயன்றாலும், ஒருதலைப்பட்சமான வரி விதிப்பு மற்றும் பெரிய இறக்குமதி வாக்குறுதி ஆகியவை இந்தியாவின் நீண்டகாலப் பொருளாதார நலன்கள் குறித்து கவலைகளை எழுப்புகின்றன. சீனா (35% வரி) அல்லது வியட்நாம் (20% வரி) போன்ற போட்டி நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்தியா மீதான 18% வரி கணிசமான தடையாகவே உள்ளது. மேலும், அமெரிக்கா 2019-ல் இந்தியாவிற்கு வழங்கப்பட்ட GSP (Generalized System of Preferences) சலுகையை ரத்து செய்தது, அதன் பிறகு அதை மீண்டும் வழங்கவில்லை. இது வர்த்தகக் கொள்கையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது. இந்த ஒப்பந்தம் ஒரு 'இடைக்கால' ஒப்பந்தமாகவே கருதப்படுகிறது, இறுதி விவரங்கள் இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. இதனால், எதிர்காலத்தில் அமெரிக்கா மேலும் கோரிக்கைகளை முன்வைக்கவோ அல்லது இந்தியா இறக்குமதி இலக்குகளை எட்டத் தவறினால், கடந்தகால அமெரிக்க வர்த்தக நடவடிக்கைகளைப் போல, சில நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படவோ வாய்ப்புள்ளது.
சந்தைப் பரவலாக்கம் மற்றும் எதிர்காலக் கணிப்புகள்
இந்த புதிய ஒப்பந்தம் இருந்தபோதிலும், இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள் அமெரிக்காவைத் தாண்டி பல்வேறு நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதியை விரிவுபடுத்தியுள்ளனர். மேற்கு ஆசியா, மற்ற ஆசிய நாடுகள் மற்றும் வளரும் சந்தைகளில் கவனம் செலுத்துவதால், அமெரிக்க இறக்குமதி வரி விதிப்புக்குப் பிறகு, இந்தியாவின் ஏற்றுமதியில் அமெரிக்காவின் பங்கு குறைந்துள்ளது. மின்னணுவியல் மற்றும் மருந்துப் பொருட்கள் துறைகள் தொடர்ந்து சிறப்பாக செயல்பட்டு வருகின்றன. ஜவுளி மற்றும் ரத்தினங்கள் போன்ற துறைகளில் ஒப்பந்தம் போட்டித்தன்மையை அதிகரிக்கக்கூடும் என்றாலும், ஒட்டுமொத்த ஏற்றுமதி வளர்ச்சி சில தடைகளைச் சந்திக்கிறது. 2026-27 ஆம் ஆண்டிற்குள் இருதரப்பு வர்த்தகம் $300 பில்லியன்-ஐ எட்டும் என்றும், 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் ஆண்டுக்கு $500 பில்லியன் மொத்த வர்த்தக இலக்கை எட்டுவதாகவும் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இறக்குமதிகள் அதிகரிப்பதால், இந்தியாவின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை (Trade Deficit) கணிசமாக அதிகரிக்கும் என்றும், இது நடப்புக் கணக்கு நிலுவையில் (Current Account Balance) தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்றும், Goldman Sachs 2026-ல் இது $37 பில்லியன் ஆக உயரும் என்றும் கணித்துள்ளது. இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தொடர்ந்து உந்துசக்தியாக இருக்கும் சேவைகள் துறையின் (Services Sector) உபரி, தொடர்ந்து விரிவடைந்து, வர்த்தக அழுத்தங்களில் ஒரு பகுதியை ஈடுசெய்யும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.