2047-ம் ஆண்டிற்குள் இந்திய எஃகு துறை **$400 பில்லியன்** முதலீட்டை எட்ட வேண்டும் என HSBC அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. ஆனால், வெளிநாட்டு இறக்குமதியால் உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் கடும் நிதி நெருக்கடியைச் சந்திக்கும் அபாயம் உள்ளது.
இந்திய எஃகு தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் வரும் 2047-ம் ஆண்டிற்குள் சுமார் 604 மில்லியன் டன்கள் உற்பத்தி திறனை எட்டத் திட்டமிட்டுள்ளன. இதற்காகத் தேவைப்படும் முதலீடு $400 பில்லியன் ஆகும். ஆனால், தனது சொந்த லாபத்தை மட்டுமே நம்பி இந்த பிரம்மாண்ட வளர்ச்சியை எட்டுவது சாத்தியமற்றது என HSBC சுட்டிக்காட்டுகிறது.
$400 பில்லியன் சவால்
புதிதாக ஒரு மில்லியன் டன் உற்பத்தி திறனை உருவாக்க $1 பில்லியன் வரை செலவாகிறது. இதன்படி பார்த்தால், ஆண்டுதோறும் சுமார் $20 பில்லியன் முதலீடு செய்ய வேண்டியுள்ளது. தற்போது சர்வதேச சந்தையில் ஹாட்-ரோல்டு காயில்கள் (Hot-rolled coils) டன் ஒன்றுக்கு $500 என்ற விலையில் விற்கப்படுகின்றன. இந்த விலையில் கிடைக்கும் லாபம், விரிவாக்கத் திட்டங்களுக்குப் போதுமானதாக இல்லை.
அரசு கொள்கையும் லாப வரம்பும்
இந்திய நிறுவனங்களின் லாபத்தில் 30% முதல் 50% வரை அரசு வழங்கும் 11% பாதுகாப்பு வரி (Safeguard duty) மூலம் கிடைக்கிறது. ஒருவேளை அரசு குறைந்த விலை இறக்குமதிக்கு எதிராகத் தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்றால், நிறுவனங்களின் லாப வரம்பு பெருமளவில் சுருங்கும். இதனால் கடன் சுமை அதிகரித்து, அது முதலீட்டாளர்களுக்குப் பெரிய ஆபத்தாக முடியலாம்.
பசுமை தொழில்நுட்ப அழுத்தம்
வெறும் உற்பத்தி திறனை அதிகரிப்பது மட்டும் சவாலல்ல; கார்பன் உமிழ்வைக் குறைக்கும் கட்டாயமும் உள்ளது. கார்பன் தீவிரத்தை 2.54 டன்னிலிருந்து 1.54 டன்னாக குறைக்க வேண்டியது அவசியம். இதற்கான புதிய தொழில்நுட்ப முதலீடுகளும், போக்குவரத்து மற்றும் நிலக்கரி சுரங்கங்களுக்கான செலவுகளும் நிறுவனங்களின் நிதி நிலையை மேலும் சோதிக்கும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனத்திற்கு
Tata Steel, JSW Steel, SAIL, Jindal Steel & Power மற்றும் AM/NS India போன்ற பங்குகளை வைத்திருப்பவர்கள், அரசு எடுக்கும் ஆன்டி-டம்ப்பிங் (Anti-dumping) முடிவுகளைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும். நிறுவனங்களின் Debt-to-equity விகிதமும், சர்வதேச சந்தை நிலவரமும் நீண்டகால முதலீட்டில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும்.