நிதிப் பற்றாக்குறையைக் கட்டுப்படுத்துவதா? எண்ணெய் அதிர்ச்சியிலிருந்து காப்பதா? - இந்தியாவின் இரட்டை வியூகம்
உலக சந்தையில் நிலவும் பதற்றமான சூழ்நிலை, குறிப்பாக மேற்கு ஆசியாவில் ஏற்பட்டுள்ள போர், கச்சா எண்ணெய் விலையை விண்ணை முட்டும் அளவுக்கு உயர்த்தியுள்ளது. இதுபோன்ற சூழ்நிலையிலும், இந்தியாவின் பட்ஜெட் இலக்குகளைத் தவறவிடாமலும், அதே சமயம் விலைவாசி உயர்வால் மக்கள் பாதிக்கப்படாமலும் இருப்பதற்கான வியூகங்களை மத்திய நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் ராஜ்யசபாவில் விளக்கினார். நிதி மேலாண்மை, வரியல்லாத வருவாயை அதிகரிப்பது, மற்றும் வெளிப்புற அழுத்தங்களைக் குறைப்பது என இந்தியா தனது அணுகுமுறையை மேற்கொண்டுள்ளது. இது சில அண்டை நாடுகளின் சவால்களிலிருந்து வேறுபடுகிறது.
எண்ணெய் விலையேற்றத்தை சமாளித்தல்
மேற்கு ஆசியாவில் நடக்கும் போர் காரணமாக, உலக கச்சா எண்ணெய் விலை கடுமையாக உயர்ந்துள்ளது. கடந்த மார்ச் 27, 2026 அன்று, பிரெண்ட் கச்சா எண்ணெய் (Brent crude) ஒரு பீப்பாய் $103.76 ஆகவும், WTI கச்சா எண்ணெய் $97.25 ஆகவும் வர்த்தகமானது. இந்த விலைகள், நெருக்கடிக்கு முந்தைய விலைகளை விட சில மதிப்பீடுகளின்படி இரு மடங்குக்கும் மேல் அதிகமாகும். இது இந்தியாவின் இறக்குமதிச் செலவை நேரடியாக அச்சுறுத்துகிறது. கச்சா எண்ணெய் விலை ஒரு டாலர் உயர்ந்தாலே, இந்தியாவின் இறக்குமதிச் செலவு $12 முதல் $18 பில்லியன் வரை உயரக்கூடும். இதைச் சமாளிக்க, பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் மீதான கலால் வரியை (Excise Duty) மத்திய அரசு ஏற்கனவே லிட்டருக்கு ₹10 குறைத்துள்ளது. இது செலவுகளை ஓரளவு ஈடுசெய்ய உதவியுள்ளது. இதற்கு மாறாக, பாகிஸ்தானில் மார்ச் 2026 தொடக்கத்தில் பெட்ரோல் விலை 21% க்கும் மேல் உயர்ந்து லிட்டருக்கு ₹321.17 ஆனது. மற்ற எரிபொருட்களுக்கும் இதே போன்ற உயர்வுகள் காணப்பட்டன. ஆனால், இந்தியாவிலோ உள்நாட்டு விலைகளை சீராக வைத்திருக்க அரசு இலக்கு வைத்துள்ளது. நிதி அமைச்சர், இந்தியா இந்தப் பிரச்சனையை மற்ற நாடுகளை விட சிறப்பாக கையாள்கிறது என்று கூறியுள்ளார். 2027 நிதியாண்டுக்கான (FY27) நிதிப் பற்றாக்குறை இலக்கு 4.3% ஆக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இது 2026 நிதியாண்டுக்கான (FY26) திருத்தப்பட்ட மதிப்பீடான 4.4% ஐ விட சற்று குறைவு. இந்த இலக்கை அடைய, வருவாய் சேகரிப்பை மேம்படுத்துவதிலும், செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதிலும் அரசு கவனம் செலுத்துகிறது.
பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் வருவாய் ஆதாரங்கள்
வெளிப்புற அழுத்தங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி கணிப்புகள் வலுவாக உள்ளன. OECD அமைப்பு, 2027 நிதியாண்டுக்கு (FY27) 6.1% ஜிடிபி வளர்ச்சியை கணித்துள்ளது. இது இந்தியாவை வேகமாக வளரும் பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாக ஆக்குகிறது. Goldman Sachs, 2026 ஆம் ஆண்டில் 6.9% வளர்ச்சியை எதிர்பார்க்கிறது. அரசின் நிதித் திட்டத்தில், வரி அல்லாத வருவாயை (Non-Tax Revenue) சேகரிப்பதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 2027 நிதியாண்டுக்கு (FY27) இது ₹6.66 லட்சம் கோடி என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது முக்கியமாக ஈவுத்தொகை (Dividends) மற்றும் லாபங்கள் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய் ஆகும். எரிபொருள் மானியங்களை (subsidies) அரசு கையாளும் நிலையில், பட்ஜெட் பற்றாக்குறையை ஈடுகட்ட இந்த வருவாய் முக்கியமானது. மேலும், டீசல் மற்றும் டர்பைன் ஆயில் மீதான ஏற்றுமதி வரிகள் (Export Duties) மூலம் அடுத்த இரண்டு வாரங்களில் ₹1,500 கோடி க்கும் மேல் வருவாய் ஈட்டப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது வரி அல்லாத வருவாயில் கூடுதலாக சேரும். இருப்பினும், சமீபத்தில் நிஃப்டி 50 (Nifty 50) குறியீடு சற்று வலுவிழந்தது. உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மை மற்றும் பணவீக்க அச்சங்கள் சந்தையில் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளன. மார்ச் 27, 2026 அன்று, அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு (USD/INR) 94.8720 ஆக குறைந்துள்ளது.
சாத்தியமான அபாயங்கள் மற்றும் சவால்கள்
நிதிப் பொறுப்பு மற்றும் நுகர்வோரைப் பாதுகாக்கும் இந்தியாவின் இலக்கு, குறிப்பிடத்தக்க சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. மேற்கு ஆசியப் போர் காரணமாக தொடர்ந்து உயரும் கச்சா எண்ணெய் விலைகள், நிதிப் பற்றாக்குறையை 4.3% இலக்கை தாண்டிச் செல்லத் தூண்டலாம். ICRA போன்ற மதிப்பீட்டு நிறுவனங்கள், அதிகரித்து வரும் எரிசக்தி மற்றும் எரிவாயு விலைகள், உர விநியோகத்தில் ஏற்படக்கூடிய பிரச்சனைகள், மானிய செலவினங்களை அதிகரித்து, அரசு வருவாயைப் பாதிக்கலாம் என்று எச்சரித்துள்ளன. கச்சா எண்ணெய் விலை ஒரு $10 உயர்ந்தால், இந்தியாவின் இறக்குமதிச் செலவு $1.5 முதல் $2.0 பில்லியன் வரை அதிகரிக்கக்கூடும். இது நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறையை (Current Account Deficit) ஜிடிபியில் 2% அல்லது அதற்கும் அதிகமாக விரிவுபடுத்தலாம். நாடு தழுவிய ஊரடங்கு வதந்திகளை அரசு நிராகரித்தாலும், நீண்டகால உலகளாவிய ஸ்திரமின்மை மற்றும் விநியோகச் சங்கிலிப் பிரச்சனைகளின் பொருளாதாரத் தாக்கங்கள் தீவிரமான கவலையை அளிக்கின்றன. OECD, இந்தப் பணவீக்கத்தை சமாளிக்க, 2026 ஆம் ஆண்டின் மத்தியில் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) வட்டி விகிதங்களை (Interest Rates) உயர்த்த வேண்டியிருக்கலாம் என்று பரிந்துரைத்துள்ளது. வரி அல்லாத வருவாயை பெரிதும் நம்பியிருப்பது, பொருளாதார நிலைமைகள் அல்லது ஈவுத்தொகை கொடுப்பனவுகள் பலவீனமடைந்தால், ஒரு அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளது. நாட்டின் கடன்-ஜிடிபி விகிதம் (Debt-to-GDP ratio) குறையும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டாலும், அது 55.6% ஆக உள்ளது. இது நிதி மேலாண்மையை வெளிப்புற அழுத்தங்களுக்கு மிகவும் உணர்திறன் உடையதாக ஆக்குகிறது.
எதிர்காலப் பார்வை
மாறிவரும் சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொள்வதாகவும், நிதி ஒழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பதில் உறுதியாக இருப்பதாகவும் நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் வலியுறுத்தினார். 2027 நிதியாண்டுக்கான (FY27) மொத்த செலவினமாக ₹53.47 லட்சம் கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதில், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தூண்டும் மூலதனச் செலவினங்களுக்கு (Capital Expenditure) கணிசமான முதலீடு அடங்கும். நிதிப் பற்றாக்குறையைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க அரசு திட்டமிட்டிருந்தாலும், OECDயின் 6.1% போன்ற கணிப்புகள், கவனமான நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகின்றன. புவிசார் அரசியல் மோதல்கள் குறைவது மற்றும் எரிசக்தி விலைகள் நிலையாக இருப்பது ஆகியவை இந்த வளர்ச்சிக்கு முக்கியம். பணவீக்கத்திற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக மத்திய வங்கி எடுக்கும் எதிர்கால வட்டி விகித முடிவுகள், பொருளாதாரத்தின் பாதையைக் காட்டும் முக்கிய குறிகாட்டிகளாக இருக்கும்.