WTO-வில் தனித்து நின்ற இந்தியா!
உலக வர்த்தக அமைப்பின் (WTO) மாநாட்டில், சீனா முன்வைத்த 'மேம்பாட்டிற்கான முதலீட்டு வசதி' (Investment Facilitation for Development - IFD) என்ற ஒப்பந்தத்தை இந்தியா தனி ஒருவராக எதிர்த்தது. 128 நாடுகள் இதை ஆதரித்த நிலையில், இந்திய வர்த்தக அமைச்சர் பியூஷ் கோயல், இந்த ஒப்பந்தம் WTO-வின் அடிப்படைக் கொள்கைகளையும், அமைப்பையும் பலவீனப்படுத்தும் என்று தெரிவித்தார். இது பன்முக வர்த்தகக் கொள்கைகளைப் பாதுகாப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும், வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் சீனாவின் செல்வாக்கை எதிர்கொள்ளும் ஒரு வியூகமாகவும் இது கருதப்படுகிறது.
சீனாவுடனான ₹8 லட்சம் கோடி வர்த்தகப் பற்றாக்குறை
இந்த திடீர் எதிர்ப்பின் பின்னணியில் இருப்பது, சீனாவுடனான இந்தியாவின் மிகப் பெரிய வர்த்தகப் பற்றாக்குறைதான். 2025-2026 நிதியாண்டில், சீனாவுக்கு இந்தியா ஏற்றுமதி செய்தது வெறும் $17.5 பில்லியன் (சுமார் ₹1.4 லட்சம் கோடி). ஆனால், சீனாவிடமிருந்து இந்தியா இறக்குமதி செய்தது $119.56 பில்லியன் (சுமார் ₹9.5 லட்சம் கோடி) ஆகும். இதனால், வர்த்தகப் பற்றாக்குறை $100 பில்லியனை (சுமார் ₹8 லட்சம் கோடி) தாண்டியுள்ளது. இது கடந்த 20 ஆண்டுகளில் $0.67 பில்லியன் என்ற அளவில் இருந்து தற்போது $99.2 பில்லியனாக உயர்ந்துள்ளது. 'Make in India', 'ஆத்மநிர்பர் பாரத்' போன்ற திட்டங்கள் மூலம் உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரிக்க இந்தியா முயன்றாலும், எலக்ட்ரானிக்ஸ், முக்கிய உதிரி பாகங்கள் போன்றவற்றுக்கு சீனாவை சார்ந்திருக்கும் நிலை நீடிக்கிறது.
மருந்து மற்றும் எலக்ட்ரானிக்ஸ் துறைகளில் சீன சார்புநிலை
உலகின் 'மருந்துக்கூடம்' என அழைக்கப்படும் இந்தியா, மருந்து உற்பத்திக்குத் தேவையான ஆக்டிவ் பார்மாசூட்டிகல் இன்க்ரிடியண்ட்ஸ் (Active Pharmaceutical Ingredients - APIs) மற்றும் முக்கிய மூலப்பொருட்களுக்கு (Key Starting Materials - KSMs) 70% முதல் 80% வரை சீனாவை சார்ந்துள்ளது. பல ஆண்டுகளாக, உலகளாவிய உற்பத்தித் திறன் மற்றும் சீனாவின் பிரம்மாண்டமான உற்பத்தி காரணமாக இந்த நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இது, சீனாவுக்கு ஒரு பெரிய சாதகமான நிலையைக் கொடுத்துள்ளது. மருந்துத் துறை மட்டுமின்றி, எலக்ட்ரானிக்ஸ் போன்ற துறைகளிலும் இதே நிலைதான். உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரிக்கும் முயற்சிகள் நடந்தாலும், சீனாவின் ஆதிக்கத்தை உடைப்பது பெரும் சவாலாக உள்ளது.
புவிசார் அரசியல் சமநிலை
தற்போதுள்ள உலக வர்த்தகச் சூழல், அமெரிக்காவுடனான வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகள் நிச்சயமற்ற நிலையில் இருப்பது, சீனாவைப் பொறுத்தவரை இந்தியாவின் பொருளாதார உறவுகளை நிர்வகிப்பதை ஒரு புவிசார் அரசியல் தேவையாக மாற்றியுள்ளது. எல்லைப் பதற்றங்களைக் குறைக்கவும், ஒத்துழைப்பை வளர்க்கவும் முயலும் அதே வேளையில், தனது பொருளாதார நலன்களையும் பாதுகாக்க இந்தியா முயற்சிக்கிறது. WTO-வில் IFD போன்ற ஒப்பந்தங்களுக்கு இந்தியா எதிர்ப்பு தெரிவிப்பது, இந்த வியூகத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இது போன்ற ஒப்பந்தங்கள், நாடுகளுக்கு இடையே இரண்டு அடுக்கு முறையை உருவாக்கலாம் என்றும், அது வளரும் நாடுகளின் நலன்களுக்கு உகந்ததாக இருக்காது என்றும் இந்தியா கருதுகிறது.
சவால்களும், இந்தியாவின் நகர்வுகளும்
இந்தியாவின் மிகப்பெரிய வர்த்தகப் பற்றாக்குறை மற்றும் மருந்து, எலக்ட்ரானிக்ஸ் துறைகளில் சீனாவைச் சார்ந்திருப்பது போன்றவை பலவீனமான அம்சங்கள். WTO-வில் இந்தியா காட்டும் இந்த எதிர்ப்பு, மற்ற நாடுகளை அந்நியப்படுத்தலாம் அல்லது சீனாவிடமிருந்து வர்த்தகப் பதிலடிகளை (Retaliatory Trade Measures) இந்தியாவிற்கு கொண்டு வரலாம். உதாரணமாக, இதற்கு முன்பே சீனா, இந்தியாவின் உற்பத்தி ஊக்கத் திட்டங்களை WTO-வில் கேள்வி கேட்டுள்ளது. இந்தியா, முக்கிய உள்ளீடுகளுக்கு சீனாவைச் சார்ந்துள்ளது. ஆனால், சீனா இந்தியாவின் நுகர்வோர் சந்தைக்கும், ஆசிய மற்றும் ஐரோப்பிய சந்தைகளுக்கும் செல்ல முயல்கிறது. இந்தியாவின் 'Make in India', 'ஆத்மநிர்பர் பாரத்' திட்டங்களின் வெற்றி, இந்த விநியோகச் சங்கிலி சார்புநிலையைக் குறைத்து, உள்நாட்டுத் திறனை வளர்ப்பதில்தான் உள்ளது. இது ஒரு சிக்கலான, நீண்ட கால செயல்முறை.