2026-27க்குள் $1 டிரில்லியன் ஏற்றுமதியை எட்டும் இந்தியாவின் கனவு, உலக வர்த்தக நிச்சயமற்ற தன்மையால் தாமதமாகலாம். கடந்த நிதியாண்டில் சாதனை அளவாக **$863 பில்லியன்** ஏற்றுமதி செய்திருந்தாலும், புவிசார் அரசியல் பதற்றங்களும், பாதுகாப்பு வர்த்தக கொள்கைகளும் புதிய சவால்களை உருவாக்கியுள்ளன. தயாரிப்புகள் மற்றும் உற்பத்தி மையங்களை பன்முகப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை கொள்கை வகுப்பாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
ஏற்றுமதி இலக்கு தாமதமாகுமா?
இந்தியாவின் $1 டிரில்லியன் ஏற்றுமதி இலக்கு 2026-27ல் இருந்து 2027-28க்கு தள்ளிப்போக வாய்ப்புள்ளது என நிதி ஆயோக் (NITI Aayog) துணைத் தலைவர் அசோக் குமார் லாஹிரி தெரிவித்துள்ளார். இது, கடந்த நிதியாண்டில் இந்தியாவிலிருந்து நடந்த மொத்த ஏற்றுமதி ($863 பில்லியன்) சாதனையைத் தொடர்ந்து வந்துள்ளது. இதில், பொருட்கள் ஏற்றுமதி $442 பில்லியன் மற்றும் சேவைகள் ஏற்றுமதி $421 பில்லியன் ஆகும்.
நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் நான்கு மாதங்களில் ஏற்றுமதி வளர்ச்சி சுமார் 15% என அரசு தெரிவித்தாலும், உலகளாவிய காரணிகள் பயணத்தை கடினமாக்குகின்றன. குறிப்பாக, மத்திய கிழக்கு மோதல்கள் போன்ற புவிசார் அரசியல் பதற்றங்களும், முக்கிய நாடுகளின் பாதுகாப்பு வர்த்தகக் கொள்கைகளும் விநியோகச் சங்கிலியில் தடங்கல்களையும், கட்டண நிச்சயமற்ற தன்மையையும் ஏற்படுத்துகின்றன. இது பொறியியல், மருந்து மற்றும் எலக்ட்ரானிக்ஸ் போன்ற துறைகளில் உள்ள இந்திய ஏற்றுமதியாளர்களை பாதிக்கிறது.
மாநிலங்கள் சார்ந்தும் சிக்கல்
வெளிப்புற அழுத்தங்களுக்கு அப்பால், உள்நாட்டு சிக்கல்களும் கவனிக்கப்படுகின்றன. இந்தியாவின் மொத்த ஏற்றுமதியில் சுமார் 70% மகாராஷ்டிரா, குஜராத், தமிழ்நாடு, கர்நாடகா மற்றும் உத்தரபிரதேசம் ஆகிய ஐந்து மாநிலங்களில் இருந்து மட்டுமே வருகிறது. இந்த செறிவு, ஒட்டுமொத்த ஏற்றுமதி சூழலை பாதிக்கக்கூடிய ஒரு தடையாக இருப்பதாக கொள்கை வகுப்பாளர்கள் கவலைப்படுகின்றனர்.
$1 டிரில்லியன் இலக்கை அடைய, தயாரிப்பு வரம்பை விரிவுபடுத்துவது மட்டுமல்லாமல், பல மாநிலங்கள் பங்களிக்க உற்பத்தி மையங்களை பரவலாக்க வேண்டும் எனவும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இது இந்திய உற்பத்தியாளர்களை உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளில் ஆழமாக ஒருங்கிணைக்க உதவும்.
பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் முதலீட்டாளர் பார்வை
சவாலான உலக சூழ்நிலையிலும், இந்திய பொருளாதாரம் ஸ்திரத்தன்மையுடன் செயல்படுகிறது. அரசு அதிகாரிகள், தற்போதைய நிலையற்ற தன்மையை கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுக்க ஒரு வாய்ப்பாக கருதுகின்றனர். உற்பத்தித் துறையை போட்டித்தன்மையுடன் வைத்திருக்க இந்த சீர்திருத்தங்கள் அவசியம் என அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
முதலீட்டாளர்களைப் பொறுத்தவரை, ஏற்றுமதியை அதிகம் நம்பியிருக்கும் நிறுவனங்கள் இந்த ஆபத்துக்களை எவ்வாறு கையாள்கின்றன என்பது முக்கியமாக பார்க்கப்படுகிறது. அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா போன்ற முக்கிய சந்தைகளில் தேவை பலவீனமாக இருப்பதால், வாடிக்கையாளர் தளத்தை பன்முகப்படுத்தும் நிறுவனங்கள் சிறப்பாக செயல்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஏற்றுமதி நிதி, லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவுகள் மற்றும் தொழில்துறை போட்டித்தன்மையை மேம்படுத்த அரசாங்கத்தின் முயற்சிகளைக் கண்காணிப்பது, அடுத்த ஆண்டுகளில் இந்தியா $1 டிரில்லியன் இலக்கை அடையுமா என்பதை தீர்மானிக்கும்.