இந்திய நிறுவனங்களுக்கு 'தாஸ்' எச்சரிக்கை: உலக சந்தையில் தாக்குப்பிடிக்க புதிய யுக்திகள் அவசியம்!

உலகப் பொருளாதாரம் தொடர்ந்து மாறிவரும் நிலையில், இந்திய நிறுவனங்கள் தங்களைத் தற்காத்துக்கொள்ளவும், மேலும் வலுப்பெறவும் ஏழு முக்கிய உத்திகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று 'தாஸ்' (Das) வலியுறுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக, நிறுவனங்களின் மீள்தன்மையை (Resilience) அதிகரித்தல், நிதிநிலைப் புத்தகங்களை (Balance Sheets) பலப்படுத்துதல், விநியோகச் சங்கிலிகளையும் (Supply Chains) சந்தைகளையும் பல்வகைப்படுத்துதல், ஊழியர்களுக்குப் புதிய திறன்களைக் கற்றுக்கொடுத்தல் (Reskilling), மூலோபாய முதலீடுகளைச் செய்தல், மற்றும் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டில் (R&D) முதலீட்டை அதிகரித்தல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இதன் மூலம், இந்தியா உலக அரங்கில் சிறந்து விளங்கவும், நீண்டகாலப் பொருளாதார வலிமையைப் பெறவும் முடியும்.

தற்போது, Nifty 50 குறியீடு 21.00 என்ற P/E விகிதத்தில் வர்த்தகமாகி வருகிறது. கடந்த ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது இந்த குறியீட்டில் சில சரிவுகள் காணப்பட்டாலும், இந்திய ஏற்றுமதிகள் 2024-25 நிதியாண்டில் $825.25 பில்லியன் என்ற சாதனை அளவை எட்டியுள்ளன. இருந்தபோதிலும், மேற்கு ஆசியப் போர் போன்ற உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மைகள், இந்தியாவின் GDP வளர்ச்சியை FY27-ல் 6.8% ஆகக் குறைக்கக்கூடும். இந்திய நிறுவனங்களின் நிதிநிலைப் புத்தகங்கள் மேம்பட்டிருந்தாலும், 2025-2026 காலகட்டத்தில் வெளிநாட்டு முதலீடு சற்று குறைந்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

இந்தியாவில் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுக்கான (R&D) செலவினங்கள் ஒரு முக்கிய கவலையாக உள்ளது. இந்தியாவின் மொத்த R&D செலவு (GERD) GDP-யில் சுமார் 0.64% ஆக உள்ளது, இது அமெரிக்கா (~3%) மற்றும் சீனா (~2.4%) போன்ற நாடுகளை விட மிகவும் குறைவு. 2021-ல், இந்தியாவின் முன்னணி நிறுவனங்கள் தங்கள் லாபத்தில் வெறும் 2% மட்டுமே R&D-க்குச் செலவிட்டன. இது உலகளவில் ஒத்த நிறுவனங்கள் செலவிடும் 29-55% உடன் ஒப்பிடும்போது மிகவும் குறைவு. இது, மேம்பட்ட உற்பத்தித் துறைகளில் இந்தியாவை பின்தங்க வைக்கிறது. மேலும், AI மற்றும் ஆட்டோமேஷன் போன்ற துறைகளுக்குத் தேவையான திறன்களை ஊழியர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதில் உள்ள பற்றாக்குறை மற்றொரு பெரிய சவாலாகும். 2027-க்குள் ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான AI திறனாளர்கள் பற்றாக்குறை ஏற்படக்கூடும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதே சமயம், உலகளாவிய R&D சராசரி 1.5% ஆக இருக்கும் நிலையில், இந்தியாவின் R&D சராசரி 0.3% ஆக இருப்பது, புத்தாக்கப் பொருளாதாரத்தை நோக்கிய பயணத்தில் உள்ள சவாலைக் காட்டுகிறது.

இந்த உத்திகளைச் செயல்படுத்துவதில் பல தடைகள் உள்ளன. குறிப்பாக, தனியார் துறையின் R&D செலவினங்கள் மிகக் குறைவாக இருப்பது ஒரு முக்கியப் பிரச்சினை. 2025-26 பட்ஜெட்டில் அரசு கவனம் செலுத்தினாலும், பெரும்பாலான R&D அரசு நிதியையே நம்பியுள்ளது. 2025-ல் அமெரிக்கா விதித்த 50% வரிகள் போன்ற கடந்தகால வர்த்தகப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள், தொழிலாளர் சார்ந்த துறைகளையும் சிறு வணிகங்களையும் பாதித்து, ஏற்றுமதி ஆர்டர்களை 20-40% வரை சரித்தன. மேலும், 2025 இறுதியில் டாலருக்கு இணையாக ₹90 என்ற நிலையை நெருங்கிய ரூபாயின் ஏற்ற இறக்கமும் வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டுள்ள நிறுவனங்களுக்குச் சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது. AI திறனாளர்கள் பற்றாக்குறை, 2027-க்குள் ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் தேவைப்படும் டிஜிட்டல் மாற்றத்திற்கு இடையூறாக அமையும்.

வருங்காலங்களில், இந்தக் கொள்கை இலக்குகளை நிஜமான வணிக நடவடிக்கைகளாக மாற்றுவதே முக்கிய நோக்கமாக இருக்கும். உற்பத்தி சார்ந்த ஊக்கத்தொகை (PLI) திட்டம், PM Gati Shakti திட்டத்தின் கீழ் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு போன்ற அரசாங்கத் திட்டங்கள் உற்பத்தியையும் உலகளாவிய ஒருங்கிணைப்பையும் ஊக்குவிக்கின்றன. உலக வங்கி குறிப்பிடுவது போல, திறன்கள் மற்றும் நிறுவனங்களுக்கான பொது ஆதரவு, வரிகள் அல்லது மானியங்களை விட நீண்டகாலப் பலன்களைத் தரும். உலக வளர்ச்சி நிச்சயமற்றதாக இருக்கும்போது, தனியார் R&D-ஐ ஊக்குவிக்கும் இந்தியாவின் திறனும், அதன் ஊழியர்களை AI எதிர்காலத்திற்காகப் பயிற்றுவிப்பதும் அதன் நீண்டகாலப் போட்டித்திறனைத் தீர்மானிக்கும்.