இந்தியாவில் வீட்டு உபயோகக் கடன் மற்றும் நுகர்வோர் கடன் அதிகரிப்பால், குடும்பங்களின் கடன் அளவு ஜிடிபியில் (GDP) சுமார் **48%** ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது நுகர்வை உயர்த்தினாலும், நீண்ட கால நிதி நிலைத்தன்மைக்கு பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது.
இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் வளர்ச்சிக்கு நுகர்வு ஒரு முக்கிய காரணமாக இருந்தாலும், சமீபத்திய தரவுகள் இந்த வளர்ச்சி கடனில் கட்டப்பட்டுள்ளதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. டிசம்பர் 2025 நிலவரப்படி, இந்திய குடும்பங்களின் கடன் அளவு ஜிடிபியில் 47.8% ஆக அதிகரித்துள்ளது. இது முன்பை விட கவலைக்குரிய மாற்றமாகும்.
சில்லறை கடன் (Retail Credit) அபாயம்
பாரம்பரியமாக இந்தியர்கள் வீட்டு கடன்களுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் அளித்து வந்தனர். ஆனால் தற்போது நிலைமை மாறியுள்ளது. பெர்சனல் லோன், கிரெடிட் கார்டு மற்றும் நுகர்வோர் பொருட்கள் வாங்குவதற்கான கடன்கள் மொத்த கடன் பொறுப்புகளில் 58.4% ஆக உயர்ந்துள்ளன. இதில், தங்கம் மீதான கடன்கள் 42% அதிகரித்துள்ளது என்பது, மக்கள் அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவுகளை ஈடுகட்ட கடன் வாங்குவதை காட்டுகிறது.
புள்ளிவிவர குளறுபடிகள் (Statistical Blind Spots)
MOSPI வெளியிடும் தரவுகளில், சிறு வணிகங்கள் மற்றும் உள்ளூர் கடைகளின் கடன்களும் தனிநபர் கடனுடன் சேர்த்து கணக்கிடப்படுகிறது. இது RBI-க்கு பெரிய தலைவலியை தருகிறது. ரிசர்வ் வங்கி தனது ஆகஸ்ட் 2026 கொள்கை கூட்டத்தில் ரெப்போ ரேட்டை 5.25% என மாற்றாமல் வைத்திருந்தது. ஆனால், மக்களின் வருமானம் உயராமல் கடன் சுமை மட்டும் அதிகரித்தால், வட்டி விகித மாற்றங்கள் பொருளாதாரத்தில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாது.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
கடன் மூலம் இயங்கும் இந்த நுகர்வு கலாச்சாரம் ஒரு 'பலூனை' போன்றது. வருமானத்தில் சரிவு ஏற்பட்டால், எலக்ட்ரானிக்ஸ் மற்றும் ஆட்டோமொபைல் போன்ற துறைகளில் பெரும் சரிவு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. எனவே, லெண்டிங் நிறுவனங்களின் கடன் தரவு (Credit Quality) மற்றும் வராக்கடன் (Delinquency) விகிதங்களை முதலீட்டாளர்கள் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.
