Whalesbook
ஒப்பந்தச் சலுகையும், கள யதார்த்தமும்
இந்தியா-EU இடையேயான இந்த வர்த்தக ஒப்பந்தத்தில், இந்தியாவுக்கு 'மோஸ்ட் ஃபேவர்டு நேஷன்' (MFN) அந்தஸ்து கிடைத்துள்ளது. இதன் மூலம், ஐரோப்பிய யூனியனின் கார்பன் எல்லை சரிசெய்தல் பொறிமுறை (CBAM) அமலாக்கத்தில், மற்ற நாடுகளுக்கு அளிக்கும் சலுகைகள் இந்தியாவிற்கும் கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளுக்கு இதற்கு முன் வழங்கப்பட்ட சலுகைகளுடன் ஒப்பிடக்கூடியதாக இது கருதப்படுகிறது.
ஆனால், இந்த ஒப்பந்தத்தின் முக்கியப் பிரச்னை என்னவென்றால், EU, இந்தியாவிலுள்ள தேசிய அங்கீகார வாரியத்தை (NABCB) மற்றும் அதன் கீழ் செயல்படும் சரிபார்ப்பு அமைப்புகளை (Verification Bodies) அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கவில்லை. CBAM-க்கு உட்பட்ட பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்ய, EU அங்கீகாரம் பெற்ற சரிபார்ப்பு அமைப்புகளால் சான்றளிக்கப்பட வேண்டும். தற்போது, இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள் EU அங்கீகாரம் பெற்ற அமைப்புகளிடம் இருந்து மீண்டும் சரிபார்ப்பு பெற வேண்டியிருக்கும். இது, ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு கூடுதல் செலவையும், காலதாமதத்தையும் ஏற்படுத்தும்.
ஐரோப்பிய யூனியன், இந்தியாவின் பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வைக் குறைக்கும் முயற்சிகளுக்கு 'ஆதரவளிக்க முயற்சிக்கும்' (endeavour to support) என்று ஒரு வாக்குறுதியை மட்டுமே அளித்துள்ளது. இது ஒரு உறுதியான, கடமையான ஆதரவு அல்ல என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
உலக நாடுகள் மற்றும் ஏற்றுமதியாளர்களின் கவலைகள்
EU-வின் CBAM, வரும் ஜனவரி 2026 முதல் முழுமையாக அமலுக்கு வரவுள்ளது. இது EU-வுக்கு உள்ளேயும், இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களிலும் கார்பன் செலவைச் சமன்படுத்தும் நோக்கில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. பிரேசில், சீனா, இந்தியா, தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற பல வளரும் நாடுகள், இந்த CBAM திட்டம் நியாயமற்ற வர்த்தகத் தடையாகவும் (protectionism), சர்வதேச வர்த்தக சட்டங்களுக்கு எதிராகவும் இருப்பதாக உலக வர்த்தக அமைப்பில் (WTO) கவலை தெரிவித்துள்ளன. ரஷ்யா ஏற்கனவே WTO-வில் CBAM-க்கு எதிராக முறையிட்டும் உள்ளது. இதன் மூலம், காலநிலை பாதுகாப்பு இலக்குகளுக்கும், வர்த்தகப் பாதுகாப்பிற்கும் இடையே ஒரு பதற்றம் நிலவுவதை இது காட்டுகிறது.
அடுத்தகட்ட நகர்வுகள்: சிக்கலான விதிமுறைகள்
இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள் CBAM-ஐ எதிர்கொள்ள தொடர்ந்து சிக்கலான விதிமுறைகளைச் சந்திக்க நேரிடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. EU-வின் அங்கீகார நடைமுறைகளில் தொழில்நுட்ப உரையாடல்கள் (technical dialogue) மூலம் தீர்வு காணப்படலாம் என்றாலும், அதற்கான காலக்கெடு நிச்சயமற்றதாகவே உள்ளது. இதனால், இந்திய நிறுவனங்கள் தங்கள் முக்கிய வணிகச் செயல்பாடுகளிலிருந்து வளங்களை ஒதுக்கி, இந்த புதிய EU விதிமுறைகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், இணங்குவதற்கும் செலவிட வேண்டியிருக்கும். இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள் EU சந்தையில் தொடர்ந்து போட்டியிட, இந்தப் புதிய விதிமுறைகளைச் சமாளிப்பது அவசியமாகிறது. இதன் இறுதி தாக்கம், EU-வின் அங்கீகார ஒப்பந்தங்கள் எவ்வளவு விரைவாக எட்டப்படுகின்றன என்பதையும், EU உண்மையில் இந்தியாவின் உமிழ்வுக் குறைப்பு முயற்சிகளுக்கு எவ்வளவு உறுதுணையாக இருக்கிறது என்பதையும் பொறுத்தது.