இந்தியா-சீனா வர்த்தகம் சாதனை உயர்வு! ஆனால், மறைக்கப்படும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை கவலை அளிக்கிறது!

வர்த்தக உயர்வு: மறைந்துள்ள பொருளாதாரப் பிரச்சனை

2025 ஆம் ஆண்டில் இந்தியா மற்றும் சீனா இடையேயான இருதரப்பு வர்த்தகம் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் $155.6 பில்லியன் என்ற சாதனையை படைத்துள்ளது. இது கடந்த ஆண்டை ஒப்பிடும்போது 12.8% கூடுதலாகும். 2024 அக்டோபரில் பதற்றமான எல்லைப் பிரச்சனைக்கு தீர்வு கண்ட பிறகும், கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் பிரதமர் மோடி மற்றும் அதிபர் ஷி ஜின்பிங் இடையேயான "வெற்றிகரமான" இராஜதந்திர சந்திப்புக்குப் பிறகு இரு நாடுகளின் உறவுகள் "புதிய வளர்ச்சிப் பாதையில்" செல்வதாக கூறப்படுகிறது. சீனத் தூதர் சூ ஃபெய்ஹாங் இதை சுட்டிக்காட்டி, இந்தியாவின் ஏற்றுமதியும் சீனாவிற்கு 9.7% வளர்ந்துள்ளதைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். உலக வர்த்தகம் $35 டிரில்லியன்-ஐ தாண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படும் சூழலில், BRICS+ கூட்டமைப்பின் பொருளாதார வலிமையும் அதிகரித்து வருகிறது. 2024-ல் உலக GDP-யில் 42.5% பங்களித்த இந்த கூட்டமைப்பு, 2030-க்குள் 50%-க்கு மேல் செல்லும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

அதிகரிக்கும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை: இந்தியாவின் நிலை என்ன?

வர்த்தகம் உயர்ந்திருந்தாலும், இந்தியாவுக்கான கவலைக்குரிய விஷயம் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை (Trade Deficit) ஆகும். 2025-ல் சீனாவிற்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையேயான வர்த்தகப் பற்றாக்குறை $116.12 பில்லியன் ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது முந்தைய ஆண்டின் $99.21 பில்லியன்-ஐ விட அதிகம். சீனாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் மின்சாதனப் பொருட்கள் (Electronics), இயந்திரங்கள், இரசாயனங்கள் மற்றும் பிளாஸ்டிக் போன்ற உற்பத்திப் பொருட்களை இந்தியா அதிகம் சார்ந்திருப்பதாலேயே இந்தப் பற்றாக்குறை அதிகமாகிறது. குறிப்பாக, மொபைல் போன் பாகங்கள், ஒருங்கிணைந்த சுற்றுகள் (Integrated Circuits), சூரிய சக்தி உபகரணங்கள் மற்றும் மின்சார வாகன பேட்டரி பொருட்கள் போன்ற உயர் மதிப்புள்ள இறக்குமதிகள் இதில் அடங்கும். மறுபுறம், இந்தியாவின் ஏற்றுமதிகள் பெரும்பாலும் மூலப்பொருட்கள் மற்றும் குறைந்த மதிப்பு கூட்டப்பட்ட பொருட்களாகவே உள்ளன. இந்த நிலை, இரு நாடுகளுக்கும் இடையே ஒரு சமமற்ற பொருளாதார உறவை உருவாக்குவதாகவும், சீனாவின் விநியோகச் சங்கிலியை (Supply Chain) சார்ந்திருக்கும் நிலை குறித்தும் புதுடெல்லிக்கு கவலை அளிப்பதாகவும் நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். சீனாவுடன் இந்தியா கொண்டுள்ள வர்த்தகப் பற்றாக்குறை, வேறு எந்த நாட்டுடனும் இல்லாத அளவுக்கு மிக அதிகம்.

புவிசார் அரசியல் மற்றும் இராஜதந்திர உத்திகள்

சீனத் தூதர் சூ, சீனாவின் "தற்சார்பு" (Self-reliance) கொள்கையையும், இந்தியாவின் "ஆத்மநிர்பார் பாரத்" (Atmanirbhar Bharat) திட்டத்தையும் ஒப்பிட்டு, இதில் ஒருவித இராஜதந்திர இணக்கம் இருப்பதாகக் கூறியுள்ளார். மேலும், சீனாவின் "உலகளாவிய இணக்கம்" (World of great harmony) என்ற பார்வையையும், இந்தியாவின் "வசுதைவ குடும்பகம்" (Vasudhaiva Kutumbakam) என்ற தத்துவத்தையும் இணைத்து, கருத்து வேறுபாடுகளை நிர்வகிக்க ஒரு கட்டமைப்பை பரிந்துரைத்துள்ளார். இராஜதந்திர ரீதியான உறவுகள் மேம்பட்டாலும், புவிசார் அரசியல் யதார்த்தங்கள் அப்படியே உள்ளன. அமெரிக்காவின் வர்த்தகக் கொள்கைகள் மற்றும் குறிப்பாக டிரம்பின் நிர்வாகத்தின் கீழ் விதிக்கப்படும் வரிகள் போன்றவற்றால், இந்தியா அமெரிக்கா மற்றும் சீனா போன்ற பெரிய நாடுகளுடன் சமமான உறவை பேணி வருகிறது. 2020-ல் நடந்த கல்வான் பள்ளத்தாக்கு மோதலின் பாதுகாப்புப் பிரச்சனைகளும், சீனாவின் முதலீடுகள் மீதான உன்னிப்பான கவனத்தையும், முக்கியத் துறைகளில் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கும் முயற்சியையும் தூண்டுகிறது. இராஜதந்திர முயற்சிகள் வர்த்தகத்தை அதிகரிக்க உதவினாலும், அடிப்படை பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளும், புவிசார் அரசியல் உணர்திறன்களும் இருதரப்பு பொருளாதார உறவில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

எதிர்காலப் பார்வை: எச்சரிக்கையான ஒத்துழைப்பு

எதிர்காலத்தில், இரு நாடுகளும் பரஸ்பர நலன்களை விரிவுபடுத்த தங்கள் வளர்ச்சி வியூகங்களை ஒருங்கிணைப்பதாகக் கூறுகின்றன. ஆனால், இந்த தொடர்ச்சியான வர்த்தகப் பற்றாக்குறை, இந்தியாவின் இறக்குமதி சார்ந்திருப்பைக் குறைப்பது அவசியம் என்பதை உணர்த்துகிறது. ஐரோப்பிய யூனியன் (EU) உடனான இந்தியாவின் வர்த்தகம் (2025 நிதியாண்டில் $136.5 பில்லியன்) மற்றும் அமெரிக்காவுடனான வர்த்தகம் (2025 நிதியாண்டில் $132 பில்லியன்) ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்தியா-சீனா வர்த்தகப் பற்றாக்குறையின் அளவு தெளிவாகத் தெரிகிறது. வர்த்தகம் உச்சத்தில் இருந்தாலும், பற்றாக்குறை அதிகரிப்பது, இராஜதந்திர ரீதியான முன்னேற்றங்கள் பொருளாதார ஈடுபாட்டை இயக்கினாலும், முதலீட்டாளர்கள் வர்த்தகத்தின் தரத்தையும், இந்தியாவின் பொருளாதாரப் பல்வகைப்படுத்தல் (Economic Diversification) மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி மீள்தன்மை (Supply Chain Resilience) முயற்சிகளையும் உன்னிப்பாகக் கண்காணிக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.