இந்திய அரசு, தொழிலாளர்களின் நலனை மேம்படுத்தும் நோக்கில் இரண்டு முக்கிய நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. 40 வயதுக்கு மேற்பட்ட அனைத்து தொழிலாளர்களுக்கும் ஆண்டுதோறும் இலவச மருத்துவப் பரிசோதனை செய்யப்படும் என்றும், ஏற்கெனவே உள்ள ESIC (Employees' State Insurance Corporation) திட்டத்தின் கீழ் பயனாளர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக 15 கோடியாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தொழிலாளர் நலக் குறியீட்டு சீர்திருத்தங்களின் (Labour Code Reforms) ஒரு பகுதியாகும்.
மருத்துவப் பரிசோதனை & காப்பீட்டு விரிவாக்கம்
மத்திய அமைச்சர் மன்சுக் மாண்டவியா இந்த இலவச மருத்துவப் பரிசோதனை திட்டத்தை அறிவித்தார். இதன் மூலம் நோய்களை ஆரம்பத்திலேயே கண்டறிவது எளிதாகும். கடந்த 10 ஆண்டுகளில் ESIC பயனாளர்களின் எண்ணிக்கை கிட்டத்தட்ட இரு மடங்காக உயர்ந்துள்ளது. அபாயகரமான வேலைகளில் ஈடுபடுபவர்கள் மற்றும் சிறு வணிகங்களில் பணிபுரிபவர்களும் இப்போது இந்த திட்டத்தின் கீழ் வருகின்றனர். ஒட்டுமொத்தமாக, இந்தியாவில் சமூகப் பாதுகாப்பு பெறுபவர்களின் எண்ணிக்கை 2015ல் 19% ஆக இருந்தது, இது 2025ல் 64.3% ஆக உயர்ந்து, சுமார் 94 கோடி மக்களை சென்றடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
தொழிலாளர் சீர்திருத்தங்கள் & பொருளாதார தாக்கம்
அரசாங்கத்தின் நான்கு ஒருங்கிணைந்த தொழிலாளர் சட்டத் தொகுப்புகள் (Labour Codes) ஏற்கெனவே உள்ள சட்டங்களை எளிதாக்கி, சம ஊதியம் மற்றும் மகப்பேறு விடுப்பு (12 லிருந்து 26 வாரங்கள்) போன்ற புதிய பாதுகாப்புகளையும் வழங்குகின்றன. மேலும், கேங் (Gig) மற்றும் பிளாட்ஃபார்ம் தொழிலாளர்களும் சமூகப் பாதுகாப்பு திட்டங்களில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர். இந்த சீர்திருத்தங்கள் முறைப்படுத்தப்பட்ட தொழிலாளர் சந்தையையும் (formalization) GDPயையும் அதிகரிக்கும் என்று அரசு நம்புகிறது. இருப்பினும், நிறுவனங்கள் செலவைக் குறைக்க முறைசாரா தொழிலாளர் முறையையே (informality) தொடரக்கூடும் என்றும், அல்லது ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களை அதிகப்படுத்தக்கூடும் என்றும் சில ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. இந்த விரிவான காப்பீட்டு திட்டங்கள் சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புக்கு பெரும் நிதி அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
பொது சுகாதாரச் செலவினம் vs நலத்திட்டங்கள்
இந்தியாவின் பொது சுகாதாரச் செலவினம் (Public Health Spending) மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. இது GDPயின் 1.3% லிருந்து 1.8% வரை மட்டுமே உள்ளது. இது உலக சராசரியை விடக் குறைவு. இதற்கு மாறாக, சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் நலத்திட்டங்களுக்கான அரசாங்கத்தின் செலவினங்கள் கணிசமாக அதிகரித்து வருகின்றன. நோய் தடுப்பு பரிசோதனைகள் எதிர்கால மருத்துவச் செலவுகளைக் குறைக்க உதவும் என்றாலும், ESIC மற்றும் பிற திட்டங்களுக்கான உடனடிச் செலவுகள் பொதுச் செலவை அதிகரிக்கின்றன. இதனால், பட்ஜெட்டில் சுமையேற்றாமலும், நிறுவனங்களுக்கான பங்களிப்பு விகிதங்களை அதிகரிக்காமலும் விரிவுபடுத்தப்பட்ட நலத்திட்டங்களுக்கு நிதியளிப்பது ஒரு நிதிச் சவாலாக மாறியுள்ளது.
நிதி நிலைத்தன்மை சவால்கள்
சமூகப் பாதுகாப்பு விரிவடைவதால் ஏற்படும் நீண்டகால நிதி மற்றும் பொருளாதார நிலைத்தன்மை சவால்கள் குறித்து விமர்சகர்கள் கவலை தெரிவிக்கின்றனர். 2015ல் 19% ஆக இருந்த பாதுகாப்பு, 2025ல் 64.3% ஆக உயரும் நிலையில், அதற்கான நிதி ஆதாரங்கள் (பங்களிப்புகள் மற்றும் அரசு ஒதுக்கீடுகள்) போதுமானதாக இருக்க வேண்டும். சில நலத்திட்டங்கள் உடனடித் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தாலும், அவை நீண்டகாலத்தில் நிலைக்க முடியாத நிதிச் சுமையையும், சுயசார்பற்ற நிலையையும் உருவாக்கலாம் என்ற அச்சம் உள்ளது. GDPயில் பொது சுகாதாரத்திற்கான குறைந்த செலவு, சமூகப் பாதுகாப்பு திட்டங்களில் உள்ள சுகாதார நலன்கள் போதுமான நிதி ஆதாரத்துடன் செயல்படுத்தப்படுமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. மேலும், இந்தியாவின் 90% தொழிலாளர்கள் (சுமார் 50 கோடி பேர்) இன்னும் முறைசாரா துறையிலேயே உள்ளனர். இவர்களுக்கு தகுதிகாண் வரம்புகள் (eligibility thresholds) அல்லது சட்டங்களில் உள்ள சில விலக்குகள் காரணமாக, இந்த பாதுகாப்புத் திட்டங்களில் இடைவெளிகள் இருக்கலாம். ஏற்கனவே உள்ள நிதிப் பற்றாக்குறை மற்றும் நலத்திட்டங்களின் அதிகரிப்பு, மாநில ஆதரவைச் சார்ந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. இது ஆழமான பொருளாதாரப் பிரச்சனைகளை மறைக்கக்கூடும்.
எதிர்கால நோக்கு
அனைத்துத் தொழிலாளர்களுக்கும் கண்ணியம், நல்வாழ்வு மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே அரசாங்கத்தின் நோக்கம். இந்த திட்டங்கள் நீண்டகால நோக்கத்திற்கான அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகின்றன. எதிர்கால வெற்றி என்பது, இந்த வளர்ந்து வரும் பொறுப்புகளுக்கான நிதி ஒழுக்கத்தைப் பராமரிப்பதிலும், தொழிலாளர் சீர்திருத்தங்கள் உண்மையான முறைப்படுத்தப்பட்ட வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதிலும், சுயசார்புக்கான பொருளாதார வளர்ச்சியை ஏற்படுத்துவதிலும் அடங்கியுள்ளது.
