இந்திய உற்பத்தித் துறைக்கு நெருக்கடி: மேற்கு ஆசியாவின் தாக்கமும், புதிய உத்தியும்!

புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள்: பெரும் பொருளாதார அபாயம்!

மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் பதற்றங்கள், கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியை ( 89% ) அதிகம் நம்பியிருக்கும் இந்தியாவிற்கு பெரும் பொருளாதார சவாலாக மாறியுள்ளது. தற்போது பீப்பாய் $90 என கணிக்கப்படும் கச்சா எண்ணெய் விலை, இந்த புவிசார் அரசியல் பிரச்சினைகளால் மேலும் உயரக்கூடும். இதனால், பணவீக்கம் அதிகரித்து, நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறை (Current Account Deficit) மோசமடைய வாய்ப்புள்ளது. IMF, World Bank போன்ற அமைப்புகள் இந்தியாவின் 2027 நிதி ஆண்டு GDP வளர்ச்சியை 6.5% முதல் 6.9% வரை கணித்திருந்தாலும், இந்த மோதல்கள் காரணமாக இந்த வளர்ச்சி விகிதங்கள் குறையக்கூடும். எனினும், இந்த நெருக்கடியை ஒரு 'வெள்ளி ரேகையாக' (Silver Lining) கருதி, பல்வகைப்படுத்தல் மற்றும் சீர்திருத்தங்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என அட்வைசர் நாகேஸ்வரன் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

உற்பத்தித் துறை உத்தி மாற்றம்: செலவை விட மீள்தன்மைக்கு முக்கியத்துவம்

உலகளவில் விநியோகச் சங்கிலிகள் (Supply Chains) மாறிவரும் நிலையில், இந்தியாவின் உற்பத்தித் துறை ஒரு முக்கிய கட்டத்தில் உள்ளது. நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) உற்பத்தித் துறையின் பங்கை 25% ஆக உயர்த்துவதற்கு, செலவுத் திறனை (Cost Efficiency) மட்டும் கவனிக்காமல், மீள்தன்மை (Resilience), பல்வகைப்படுத்தல் (Diversification), மற்றும் மூலோபாய தன்னாட்சி (Strategic Autonomy) ஆகியவற்றுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், இந்த விஷயத்தில் இந்தியா தனது போட்டியாளர்களான வியட்நாம் போன்ற நாடுகளிடம் பின்தங்கியுள்ளது. வியட்நாம், இந்தியாவை விட அதிக உற்பத்திப் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்து வருகிறது. 'மேக் இன் இந்தியா' (Make in India) மற்றும் PLI திட்டங்கள் போன்ற அரசு முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், உற்பத்தித் துறையின் GDP பங்கு 16-18% என்ற அளவிலேயே உள்ளது.

திறமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறை: மிகப்பெரிய தடை

இந்தியாவின் உற்பத்தித் துறை வளர்ச்சிக்கு மிகப்பெரிய தடையாக இருப்பது, திறமையான தொழிலாளர் பற்றாக்குறை (Skilled Labor Shortage). குறிப்பாக ரோபோட்டிக்ஸ், டேட்டா அனலிட்டிக்ஸ் போன்ற சிறப்புத் துறைகளில், தகுதியான பணியாளர்களைக் கண்டுபிடிப்பதில் 80% இந்திய நிறுவனங்கள் சிரமப்படுகின்றன. இந்த திறமைக் குறைபாடு, உற்பத்தித்திறனையும் புதிய தொழில்நுட்பங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறனையும் பாதிக்கிறது. மேலும், உற்பத்தித் துறையில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களில் வெறும் 11.7% பேர் மட்டுமே நிரந்தர ஊழியர்களாக உள்ளனர். இந்த திறமைக் குறைபாட்டை நிவர்த்தி செய்வது, இந்தியாவின் GDP இலக்குகளை அடையவும், உயர்-தொழில்நுட்ப உற்பத்தித் துறையை ஈர்க்கவும் மிக அவசியம்.

இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்படக்கூடிய அபாயங்கள்

மேற்கு ஆசியாவில் பதற்றங்கள் மேலும் அதிகரித்தால், கச்சா எண்ணெய் விலை பீப்பாய் $120-ஐத் தாண்டக்கூடும். இது இந்தியாவின் GDP வளர்ச்சியை 6% ஆகவும், பணவீக்கத்தை RBI-யின் உச்சவரம்பான 6% ஆகவும் உயர்த்தக்கூடும். ஹார்முஸ் ஜலசந்தியில் (Strait of Hormuz) ஏதேனும் பெரிய இடையூறு ஏற்பட்டால், அது எரிசக்தி விநியோகத்தைப் பாதித்து, இறக்குமதிச் செலவுகளை அதிகரித்து, நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறையை மேலும் விரிவுபடுத்தும். வளைகுடா நாடுகளில் இருந்து வரும் பணம் அனுப்பும் தொகையும் (Remittances) குறைய வாய்ப்புள்ளது. வியட்நாம் போன்ற நாடுகளுடனான போட்டி, வளங்கள் மற்றும் ஒழுங்குமுறை சார்ந்த பிரச்சினைகள், மாநில அளவிலான நிலம், தொழிலாளர், மற்றும் தளவாடச் சிக்கல்கள், அத்துடன் முக்கிய திறமைக் குறைபாடு ஆகியவை இந்தியாவின் உற்பத்தித் துறையின் உலகளாவிய சந்தைப் பங்கை அதிகரிப்பதில் தடைகளை ஏற்படுத்தும். IMF, World Bank, RBI உள்ளிட்ட அமைப்புகளின் 6.5% முதல் 7.1% வரையிலான வளர்ச்சி கணிப்புகள், உள்நாட்டுத் தேவையையும், அரசின் சரியான கொள்கைகளையும் சார்ந்துள்ளன. இந்தப் புவிசார் அரசியல் அபாயங்கள் மற்றும் உள்நாட்டுச் சவால்களை சமாளிப்பதே இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு முக்கியமாகும்.