இந்தியாவின் Banking Sector தற்போது ஒரு முக்கியமான சவாலை எதிர்கொண்டுள்ளது. வங்கிகள் கடன் வழங்குவதில் (Credit Growth) மிக வேகமாகச் செயல்பட்டாலும், மக்களிடம் இருந்து சேமிப்பை (Deposits) ஈர்ப்பதில் பின்தங்கியுள்ளன. ரிசர்வ் வங்கி (RBI) தரவுகளின்படி, இந்த நிலைமை கடன்-டெபாசிட் விகிதத்தை (Credit-Deposit Ratio) வரலாறு காணாத அளவுக்கு உயர்த்தியுள்ளது. இது வங்கிகளுக்கு நிதி செலவுகளை (Funding Costs) அதிகரிக்கச் செய்வதோடு, லாப வரம்புகளிலும் (Profit Margins) தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
கடன்-டெபாசிட் இடைவெளி அதிகரிப்பு
ஜனவரி 31, 2026 வரையிலான இரு வார காலத்தில், வங்கிகளின் உணவு அல்லாத கடன் வளர்ச்சி (Non-food Bank Credit) கடந்த ஆண்டை விட 14.4% ஆக அதிகரித்துள்ளது. இது சென்ற ஆண்டின் 11.3% உடன் ஒப்பிடும்போது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஏற்றம். விவசாயம், தொழில், சேவைத் துறைகள் மற்றும் தனிநபர் கடன்கள் என அனைத்துப் பிரிவுகளிலும் இந்த வளர்ச்சி காணப்படுகிறது. ஆனால், இதே காலகட்டத்தில் வங்கிகளின் மொத்த டெபாசிட் வளர்ச்சி 12.5% ஆக மட்டுமே இருந்துள்ளது. இது கடந்த இரு வாரங்களில் 10.6% ஆக இருந்ததை விட அதிகமாக இருந்தாலும், கடன் வளர்ச்சியை ஈடுகட்டப் போதுமானதாக இல்லை.
இதனால், கடன்-டெபாசிட் விகிதம் கடந்த டிசம்பர் 31, 2025 நிலவரப்படி சுமார் 81.75% என்ற உச்சத்தை எட்டியுள்ளது. இது வங்கிகள் தங்கள் டெபாசிட் தளத்தில் பெரும் பகுதியை கடனாக வழங்கப் பயன்படுத்துவதைக் காட்டுகிறது. இந்த நிலை, வங்கிகளிடையே டெபாசிட்களை ஈர்ப்பதில் போட்டியை அதிகரித்து, நிதிச் செலவுகளை உயர்த்தும். வங்கிகள், வைப்புச் சான்றிதழ்கள் (Certificates of Deposit - CDs) மற்றும் மொத்தக் கடன் வாங்குதல் (Wholesale Borrowings) போன்ற மாற்று வழிகளை அதிகம் நாடத் தொடங்கியுள்ளன. CDs மூலம் வங்கிகள் கடன் வாங்கும் வட்டி விகிதம் 7%-க்கு மேல் உயர்ந்துள்ளது.
பல்வேறு துறைகளின் பங்களிப்பு
வலுவான கடன் வளர்ச்சிக்கு முக்கிய காரணங்களாக, சேவைத் துறையில் 15.5% ஏற்றம் (NBFCs, வர்த்தகம், ரியல் எஸ்டேட்), தொழில் துறையில் 12.1% வளர்ச்சி (உள்கட்டமைப்பு, ரசாயனங்கள், ஜவுளி, MSMEs), மற்றும் தனிநபர் கடன்களில் 14.9% உயர்வு (வாகனக் கடன்கள், தங்கக் கடன்கள்) ஆகியவை அமைந்துள்ளன. விவசாயத் துறையில் கடன் வளர்ச்சி 11.4% ஆக உள்ளது.
நிதி நெருக்கடியின் பகுப்பாய்வு
வரலாற்று ரீதியாக, 80%-க்கு மேல் உள்ள கடன்-டெபாசிட் விகிதம் பணப்புழக்க நெருக்கடியைக் குறிக்கும். இது வங்கிகளை அதிக வட்டி கொடுத்து டெபாசிட்களை ஈர்க்கத் தூண்டும். இது இறுதியில் வங்கிகளின் நிகர வட்டி வரம்புகளை (Net Interest Margins - NIMs) பாதிக்கும். Q3 FY26-ல், NIMs கடந்த ஆண்டை விட 14 basis points குறைந்துள்ளது. சில பொதுத்துறை வங்கிகளை விட தனியார் வங்கிகள் டிஜிட்டல் சேவைகள் மூலம் டெபாசிட்களை கவர்வதில் சிறந்து விளங்குவதால், இது சில வங்கிகளுக்கு மேலும் சவாலாக அமைகிறது.
ஆபத்துகள் என்ன?
தொடர்ந்து அதிகமாக இருக்கும் கடன்-டெபாசிட் விகிதம், நிதிச் செலவுகள் அதிகரித்து, வங்கிகளின் லாபத்தைக் குறைக்கக்கூடும். ரிசர்வ் வங்கியின் ரெப்போ வட்டி விகிதம் 5.25% ஆக உள்ள நிலையில் (பிப்ரவரி 2026), பணப்புழக்கம் குறைவாக இருப்பதால், மேலும் வட்டி விகிதங்களைக் குறைப்பது டெபாசிட் வெளியேற்றத்தை அதிகரிக்கலாம். இது MSME போன்ற சிறு, குறு நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு கடன் வழங்கும் போது வட்டி விகிதங்கள் உயரவும் வழிவகுக்கும்.
எதிர்காலக் கணிப்புகள்
இந்தியப் பொருளாதாரம் 7.4% வளர்ச்சி அடையும் என எதிர்பார்க்கப்படும் நிலையில், Banking Sector நிலையான செயல்திறனைக் கொண்டிருக்கும் என மூடிஸ் (Moody's) கணித்துள்ளது. ஆனால், கடன் வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்க, வங்கிகள் டெபாசிட்களை திறம்பட ஈர்ப்பது அவசியம். டிஜிட்டல் உத்திகள், போட்டி வட்டி விகிதங்கள் மற்றும் கவனமான சொத்து-பொறுப்பு மேலாண்மை (Asset-Liability Management) மூலம் வங்கிகள் இந்த சவால்களை எதிர்கொள்ளும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. முதலீட்டாளர்கள் டெபாசிட் வளர்ச்சிப் போக்குகள் மற்றும் வங்கிகளுக்கிடையேயான பணப் போட்டியை உன்னிப்பாகக் கண்காணிக்க வேண்டும்.