Whalesbook
மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் காரணமாக, இந்தியா தனது 'ஆத்மநிர்பார் 2.0' தன்னிறைவு திட்டத்தை மிகத் தீவிரமாக செயல்படுத்தி வருகிறது. உலகளாவிய தடங்கல்களுக்கு மத்தியில், வலுவான விநியோகச் சங்கிலிகளை (Supply Chains) உருவாக்குவதையும், எரிசக்தி பாதுகாப்பை மேம்படுத்துவதையும் இந்த நடவடிக்கை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
இந்தியாவின் பொருளாதாரம் தற்போது இறக்குமதி சார்ந்திருப்பதால், மேற்கு ஆசியாவில் ஏற்படும் பதற்றங்கள் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளன. கச்சா எண்ணெயில் சுமார் 85% மற்றும் இயற்கை எரிவாயுவில் **50%**க்கும் மேல் இந்தியா இறக்குமதி செய்கிறது. இதனால், கச்சா எண்ணெய் விலை $10 அதிகரித்தால், இறக்குமதி செலவு ஆண்டுக்கு $13–14 பில்லியன் அதிகரிக்கும். 2023 இல், $85.41 பில்லியன் மதிப்புள்ள ரசாயனங்களை இந்தியா இறக்குமதி செய்துள்ளது. உரங்கள் (Fertilizers) துறையிலும், குறிப்பாக டயாமோனியம் பாஸ்பேட் (DAP) மற்றும் பொட்டாஷ் (MOP) போன்ற முக்கிய உள்ளீடுகளுக்கு இந்தியா உலகளவில் மூன்றாவது பெரிய இறக்குமதியாளராக உள்ளது. அரிய மண் கூறுகள் (Rare Earth Elements - REEs) மற்றும் மேம்பட்ட இயந்திரங்கள் (Advanced Machinery) ஆகியவற்றிற்கும் வெளிநாடுகளைச் சார்ந்திருப்பதால், மின்சார வாகனங்கள், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மற்றும் உயர் தொழில்நுட்ப உற்பத்தி போன்ற துறைகள் பாதிக்கப்படும் அபாயத்தில் உள்ளன. இதில் சீனா முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.
இந்த 'ஆத்மநிர்பார் 2.0' திட்டத்தின் முக்கிய பகுதியாக, இறக்குமதி செய்யப்படும் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்க, பசுமை ஆற்றல் (Green Energy), அணுசக்தி (Nuclear Power) மற்றும் வெப்ப ஆற்றல் (Thermal Generation) உற்பத்தியை அதிகரிப்பது உள்ளது. ரசாயனத் துறையில் மட்டும் சுமார் $85.41 பில்லியன் இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது, மேலும் $31 பில்லியன் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை (Trade Deficit) உள்ளது. இதனை ஈடுகட்ட, மின்னணுவியல் (Electronics), வாகன உதிரிபாகங்கள் (Automotive Components) மற்றும் மேம்பட்ட ரசாயன செல்கள் (Advanced Chemistry Cells) போன்ற துறைகளில் உற்பத்தி சார்ந்த ஊக்கத்தொகை (PLI) திட்டங்கள் மூலம் உள்நாட்டு உற்பத்தியை அரசு ஊக்குவித்து வருகிறது.
பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையில் நடைபெற்ற அமைச்சரவை குழு (Cabinet Committee on Security - CCS) கூட்டங்களில், பிராந்திய மோதல்களின் தாக்கங்கள் குறித்து பலமுறை ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. 'நெருக்கடியை சமாளிப்பதோடு நிறுத்தாமல், நீண்டகால கட்டமைப்பியல் ஸ்திரத்தன்மையை (Structural Resilience) உருவாக்குங்கள்' என்பதே முக்கிய உத்தரவாக உள்ளது. இதற்கிடையில், மேற்கு ஆசிய பதற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்திய சந்தை ஸ்திரத்தன்மையுடன் செயல்பட்டு வருகிறது. நிஃப்டி 50 (Nifty 50) ஆனது 20.9x P/E விகிதத்திலும், பிஎஸ்இ சென்செக்ஸ் (BSE Sensex) 21.1x P/E விகிதத்திலும் வர்த்தகம் ஆகின்றன. ஏப்ரல் 2026 இல் பிஎஸ்இ சென்செக்ஸ் 77,956 புள்ளிகளையும், பிஎஸ்இ சந்தை மூலதனம் (Market Capitalization) ₹1.341 டிரில்லியன் என்ற அளவையும் எட்டியது. சந்தை ஏற்ற இறக்கம் (Market Volatility) அதிகரித்தாலும், கடந்தகால தரவுகளின்படி இந்திய பங்குகள் குறுகிய கால வீழ்ச்சிகளில் இருந்து சில மாதங்களில் மீண்டு வந்துள்ளன.
விநியோகச் சங்கிலி ஸ்திரத்தன்மை என்பது இந்தியாவின் திட்டத்தில் மிகவும் முக்கியமானது. இது உள்நாட்டு திறன்களை மேம்படுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், சர்வதேச கூட்டாண்மைகளையும் வலுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. குறிப்பாக, சீனா ஆதிக்கம் செலுத்தும் அரிய மண் கூறுகள் (REEs) துறையில், சுரங்கத்திலிருந்து செயலாக்கம் (Processing) மற்றும் காந்தங்கள் (Magnets) உற்பத்தி வரை ஒரு முக்கிய பங்கு வகிக்க இந்தியா இலக்கு வைத்துள்ளது. மேம்பட்ட இயந்திரங்கள் மற்றும் தொழில்துறை உள்ளீடுகளுக்கான உள்நாட்டு உற்பத்தி ஊக்குவிப்பு, இந்தியாவை ஒரு உலகளாவிய உற்பத்தி மையமாக (Global Manufacturing Hub) நிலைநிறுத்தும். அடுத்த 2026 நிதியாண்டுக்குள் இத்துறை $1 டிரில்லியன் டாலர்களை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தேசிய பசுமை ஹைட்ரஜன் பணி (National Green Hydrogen Mission) மற்றும் இந்தியா செமிகண்டக்டர் பணி (India Semiconductor Mission) போன்ற திட்டங்கள், முக்கிய கனிம விநியோகச் சங்கிலிகளைப் பாதுகாக்கவும், மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களுக்கான உள்நாட்டு சூழலை உருவாக்கவும் உதவுகின்றன.
தன்னிறைவு பயணத்தில் இந்தியா பல சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. முக்கிய கனிமங்கள், மருந்துகள் (APIs) மற்றும் மேம்பட்ட பொருட்களுக்கான (Advanced Materials) இறக்குமதியை பெருமளவில் சார்ந்திருப்பதால், முழுமையான உள்நாட்டு உற்பத்தித் திறனை வளர்க்க பெரும் முதலீடு, உயர் தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம் மற்றும் நீண்ட காலம் தேவைப்படும். அரிய மண் போன்ற துறைகளில், திறமையான பணியாளர் பற்றாக்குறை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் விதிமுறைகள் போன்ற சவால்களும் உள்ளன. இதனால், உர மானியங்கள் (Fertilizer Subsidies) மற்றும் எண்ணெய் இறக்குமதி செலவுகள் கணிசமாக உயர வாய்ப்புள்ளது. மேலும், குறைக்கடத்திகள் (Semiconductors) மற்றும் மருந்துத் துறைகளில் உள்ள பாதிப்புகள், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். வலுவான ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகள் (Regulatory Frameworks) மற்றும் கனிம ஆய்வுகளில் தனியார் துறையின் போதிய ஈடுபாடு இல்லாததும் சில தடைகளாகும்.
உலகளாவிய நிறுவனங்கள் இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி தொடரும் என எதிர்பார்க்கின்றன. உலக வங்கி (World Bank) 2027 நிதியாண்டில் 6.6% வளர்ச்சியையும், கோல்ட்மேன் சாக்ஸ் (Goldman Sachs) 2026 இல் 6.9% வளர்ச்சியையும் கணித்துள்ளன. புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் மற்றும் கொள்கை மாற்றங்கள் குறுகிய கால ஏற்ற இறக்கங்களை ஏற்படுத்தினாலும், முக்கிய துறைகள் ஸ்திரத்தன்மையுடன் செயல்படும் என்றும், உள்நாட்டு தேவை மற்றும் கொள்கை ஆதரவால் நீண்டகால வளர்ச்சிக்கு வாய்ப்புகள் இருப்பதாகவும் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். தனியார் துறை வளர்ச்சியை வலுப்படுத்துவதும், வணிகச் சூழலை மேம்படுத்துவதும் முதலீட்டை ஈர்க்கவும், வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கவும் முக்கியம்.