வளர்ந்து வரும் நாடுகள் காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்ள ஆண்டுக்கு **$305 பில்லியன்** தேவைப்படும் நிலையில், வெறும் **$28.2 பில்லியன்** மட்டுமே கிடைக்கிறது. இதனால் ஏற்படும் **$277 பில்லியன்** பற்றாக்குறை, அந்த நாடுகளின் பொருளாதார நிலையையும், முதலீட்டு பாதுகாப்பையும் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது.
ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (UNEP) வெளியிட்டுள்ள புதிய அறிக்கை, வளர்ந்து வரும் நாடுகள் காலநிலை மாற்றத்தின் பாதிப்புகளைத் தாங்கத் தேவையான நிதியில் மிகப்பெரிய இடைவெளி உள்ளதை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. வெள்ளம், கடும் வெப்பம் மற்றும் வறட்சி போன்ற இயற்கை பேரிடர்களை சமாளிக்க இந்த நாடுகளுக்கு ஆண்டுதோறும் $305 பில்லியன் தேவைப்படும் நிலையில், தற்போதைய சர்வதேச பொது நிதி உதவி வெறும் $28.2 பில்லியன் மட்டுமே.
அதிகரிக்கும் நிதி சுமை
பணவீக்கத்தைக் கணக்கில் கொண்டால், இந்தத் தேவை 2035-ம் ஆண்டுக்குள் $420 பில்லியனாக உயரும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. உலக நாடுகள் காலநிலை நிதி உதவியை மூன்று மடங்காக உயர்த்தினாலும், தற்போதைய நிலவரப்படி அது தேவையான நிதியில் 30 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே இருக்கும். இது ஏற்கனவே பொருளாதார வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்தும் வளர்ந்து வரும் நாடுகளுக்கு பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது.
முதலீட்டாளர்கள் கவனத்திற்கு
இந்த நிதி நெருக்கடியால், வளர்ந்து வரும் நாடுகள் தங்கள் பட்ஜெட்டில் 4 சதவீதம் வரை காலநிலை மாற்றத்திற்காக ஒதுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன. இதனால் கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் தொழிற்சாலை வளர்ச்சிக்கான நிதி ஒதுக்கீடு குறைகிறது. இது நாடுகளின் கடன் மதிப்பீட்டையும் (Sovereign Credit Ratings), குறிப்பாக உள்கட்டமைப்பு சார்ந்த முதலீடுகளையும் நேரடியாகப் பாதிக்கும் அபாயம் உள்ளது.
மேலும், இருக்கும் நிதியும் சரியாகப் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. சமூக அளவிலான திட்டங்களுக்கு முக்கியத்துவம் தராமல், மத்தியமயமாக்கப்பட்ட நிதியளிப்பு முறையே இப்போதைய சிக்கலாக உள்ளது. வரும் ஆண்டுகளில் இந்த நிதி முறைகள் சீரமைக்கப்படாவிட்டால், வளர்ந்து வரும் சந்தைகளில் முதலீடு செய்துள்ளவர்களின் நீண்டகால நம்பிக்கையும், அந்த நாடுகளின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையும் கேள்விக்குறியாகும்.