2024-ல் தொடங்கப்பட்ட Digital Agriculture Mission, நில உரிமையை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு பலன்களை வழங்குவதால் கடும் விமர்சனங்களைச் சந்தித்து வருகிறது.
2024-ம் ஆண்டு இந்திய விவசாயத்தை நவீனப்படுத்தும் நோக்கில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட Digital Agriculture Mission, தற்போது கொள்கை ரீதியான சிக்கல்களை எதிர்கொண்டுள்ளது. குறிப்பாக, விவசாயிகளுக்கான அரசு சலுகைகள் மற்றும் சேவைகளை முறையான நில உரிமை ஆவணங்களுடன் இணைத்திருப்பது சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதனால், நிலமற்ற தொழிலாளர்கள் மற்றும் குத்தகை விவசாயிகள் இந்தத் திட்டத்தின் பலன்களைப் பெறுவதில் பெரும் சிக்கல் எழுந்துள்ளது.
அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியில் சவால்
இந்தியாவின் விவசாயப் பணியாளர்களில் 42% பேர் பெண்களாக இருந்தாலும், அவர்களில் 17% பேருக்கு மட்டுமே நில உரிமையாளர் என்ற தகுதி உள்ளது. நில உரிமையை மட்டுமே நிபந்தனையாக வைப்பதால், விவசாயத்தில் முக்கிய பங்காற்றும் பெருவாரியான மக்கள் டிஜிட்டல் தளத்திற்கு வெளியே தள்ளப்படும் ஆபத்து உள்ளது. இது நாட்டின் ஒட்டுமொத்த விவசாய உற்பத்தி மற்றும் நிதி உள்ளடக்கம் (Financial Inclusion) ஆகிய இலக்குகளைப் பாதிக்கும் என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
டிஜிட்டல் கட்டமைப்பு மற்றும் கல்வி இடைவெளி
2025-ம் ஆண்டின் National Sample Survey Office (NSSO) தரவுகளின்படி, கிராமப்புறங்களில் வெறும் 50% பெரியவர்களுக்கு மட்டுமே ஸ்மார்ட்போன் மற்றும் சீரான இணைய வசதி உள்ளது. பெண்களின் நிலை இன்னும் மோசம், அவர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு பேருக்கு மட்டுமே இந்த வசதிகள் கிடைக்கின்றன. டிஜிட்டல் கருவிகளைப் பயன்படுத்துவதில் உள்ள புரிதல் குறைபாடு மற்றும் அடிப்படை உள்கட்டமைப்பு வசதி இல்லாதது இத்திட்டத்தின் செயல்பாட்டை மந்தமாக்கியுள்ளது.
வேலைவாய்ப்பும் பொருளாதார தாக்கமும்
இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் விவசாயத்தில் தொழில்நுட்பம் புகுத்தப்படும்போது, இயந்திரமயமாக்கல் காரணமாகக் கைத்தொழிலாளர்களின் வேலைவாய்ப்பு பறிபோகும் அபாயம் உள்ளது. குறிப்பாக, தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த நிலமற்ற தொழிலாளர்களின் பொருளாதார நிலை கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. இத்திட்டம் வெறும் நடைமுறைகளை டிஜிட்டல் மயமாக்குவதோடு நின்றுவிடாமல், உண்மையான வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கிறதா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.