உலகம் முழுவதும் காலநிலை நிதிக்கு $2 டிரில்லியன் ஒதுக்கப்பட்டதாக கூறப்பட்டாலும், உண்மையில் வளரும் நாடுகளுக்கு சலுகை அடிப்படையில் சென்றது வெறும் $58.7 பில்லியன் தான் என சமீபத்திய ஆய்வு அம்பலப்படுத்தியுள்ளது. இது முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் உள்நாட்டு முதலீடுகளுக்கும் உண்மையான காலநிலை உதவிக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.
உலக அளவில் காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்ள $2 டிரில்லியன் நிதி ஒதுக்கப்பட்டதாக பரவலாக பேசப்பட்டாலும், உண்மையில் வளரும் நாடுகளை சென்றடைந்த உண்மையான தொகை இதைவிட மிக மிகக் குறைவு என ஒரு புதிய அறிக்கை அதிர்ச்சி தகவலை வெளியிட்டுள்ளது. இது ஒரு பெரிய நிதி இடைவெளியை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
$58.7 பில்லியன் உண்மை நிலை
வளரும் நாடுகளுக்கு, குறிப்பாக குறைந்த வட்டி கடன் மற்றும் மானியங்கள் போன்ற சலுகை அடிப்படையில் (concessional finance) சென்ற நிதியை மட்டும் கணக்கிட்டால், 2024 ஆம் ஆண்டில் அந்த தொகை வெறும் $58.7 பில்லியன் மட்டுமே. இதில் $26.4 பில்லியன் சலுகை கடன்கள், $24.8 பில்லியன் மானியங்கள், $7.5 பில்லியன் ஈக்விட்டி மற்றும் $7 பில்லியன் பிராந்திய அமைப்புகளுக்கு சென்றது. ஆக, $2 டிரில்லியன் என்ற பெரிய எண்ணிக்கையில், மிகச் சிறிய பகுதி மட்டுமே வளரும் நாடுகளுக்கு நேரடி காலநிலை உதவியாக சென்றுள்ளது.
அறிக்கை முறையின் முக்கியத்துவம்
இந்த நிதி எவ்வாறு கணக்கிடப்படுகிறது என்பதை முதலீட்டாளர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் கவனிக்க வேண்டும். கிளைமேட் பாலிசி இனிஷியேட்டிவ் (Climate Policy Initiative) போன்ற அமைப்புகளின் தற்போதைய கணக்கீட்டு முறைகள் பெரிய இடைவெளிகளை உருவாக்குகின்றன. வளரும் நாடுகளில் 85% காலநிலை நிதி என்பது அந்தந்த நாடுகளின் உள்நாட்டு முதலீடுகளே தவிர, சர்வதேச உதவி அல்ல. இந்த உள்நாட்டு முதலீடுகளையும் சர்வதேச நிதிப் பரிமாற்றங்களையும் ஒன்றாகக் கலப்பதால், உண்மையான சர்வதேச உதவி எவ்வளவு என்பது மறைக்கப்படுகிறது. மேலும், கடன்களை அதன் முக மதிப்பில் கணக்கிடுவது, அதனால் கிடைக்கும் உண்மையான நிதிப் பலனை துல்லியமாக பிரதிபலிக்காது. குறிப்பாக, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திட்டங்கள் போன்ற தணிப்பு முயற்சிகளுடன் (mitigation efforts) ஒப்பிடும்போது, தழுவல் நிதி (adaptation finance) குறித்த தகவல்கள் குறைவாகவே உள்ளன.
உலகளாவிய காலநிலை இலக்குகளுக்கான தாக்கம்
சுற்றுச்சூழல் சவால்களை அதிகம் எதிர்கொள்ளும் வளரும் நாடுகளுக்கு, 'இழப்பு மற்றும் சேதம்' (loss and damage) தொடர்பான தரவுகள் குறைவாக இருப்பது ஒரு பெரிய கவலையாகும். மின்சார வாகனங்கள் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி போன்ற துறைகள் அதிக நிதியைப் பெற்றாலும், தழுவல் தேவைகள் போதுமான நிதியைப் பெறவில்லை. இதன் பொருள், உலகளாவிய காலநிலை விவாதங்கள், வளர்ந்த நாடுகளின் நலன்களுக்கு ஏற்ற திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாகவும், பாதிக்கப்படக்கூடிய பிராந்தியங்களின் பரந்த தேவைகளை புறக்கணிப்பதாகவும் தெரிகிறது. எதிர்காலத்தில், சர்வதேச காலநிலை வாக்குறுதிகளின் செயல்திறன், தெளிவான கண்காணிப்பு, உண்மையான பணப் பரிமாற்றங்கள் குறித்த வெளிப்படையான அறிக்கைகள் மற்றும் தணிப்பு மற்றும் தழுவல் நிதிக்கு இடையே ஒரு சிறந்த சமநிலை ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. UNFCCC செயல்முறைகளில் இருந்து வரும் புதுப்பிப்புகளை முதலீட்டாளர்கள் கண்காணிக்க வேண்டும்.
