வெளிநாட்டுப் பொருட்களின் நியாயமற்ற இறக்குமதிக்கு எதிராக உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் நம்பியிருக்கும் Anti-Dumping Duty பரிந்துரைகளை, மறைமுக வரிகள் மற்றும் சுங்க வாரியம் (CBIC) நிராகரிக்கும் அல்லது கண்டுகொள்ளாமல் விடும் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது. இது உள்நாட்டு தயாரிப்பாளர்களுக்கு நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்குகிறது. முக்கியமாக இரசாயனங்கள் மற்றும் எஃகு போன்ற துறைகளில் இறக்குமதி விலையால் பாதிக்கப்படும் நிறுவனங்களின் லாபத்தில் இதன் தாக்கம் எப்படி இருக்கும் என்பதை முதலீட்டாளர்கள் உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும்.
இந்தியாவின் வர்த்தகப் பாதுகாப்பு விசாரணை அமைப்புகளுக்கும், வரித்துறை அதிகாரிகளுக்கும் இடையே நிலவும் இந்த கருத்து வேறுபாடு, உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் மத்தியில் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. வெளிநாட்டு ஏற்றுமதியாளர்கள் நியாயமற்ற விலையில் விற்பனை செய்வதாக கூறப்படும் புகார்களை விசாரிக்கும் பொறுப்பு Directorate General of Trade Remedies (DGTR) அமைப்பிற்கு உள்ளது. ஆனால், Anti-Dumping Duty (ADD) விதிக்கும் இறுதி அதிகாரம் Central Board of Indirect Taxes & Customs (CBIC)-யிடம் உள்ளது. சமீபத்திய தகவல்களின்படி, DGTR-ன் பரிந்துரைகளை CBIC ஏற்றுக்கொள்ளும் விகிதம் 60% க்கும் கீழ் குறைந்துள்ளது. இது இதற்கு முன் இருந்த சராசரியான 95% என்பதிலிருந்து பெரும் வீழ்ச்சியாகும்.
அதிகாரிகளின் மௌனத்தின் தாக்கம்
தற்போதைய நடைமுறையின்படி, வெளிநாட்டுப் பொருட்கள் அதன் உற்பத்திச் செலவை விடக் குறைவாக விற்கப்பட்டு, உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதை உள்நாட்டுத் தொழில்துறையினர் நிரூபிக்க வேண்டும். DGTR விசாரணை நடத்தி, ஒரு வரியை பரிந்துரைத்த பிறகு, CBIC நடவடிக்கை எடுக்க 3 மாதங்கள் அவகாசம் உள்ளது. ஆனால், பல பரிந்துரைகள் வெளிப்படையாக நிராகரிக்கப்படாமல், அதிகாரிகளின் மெத்தனத்தால் காலாவதியாகி விடுவதாக கூறப்படுகிறது. இந்த மௌனத்திற்கான காரணங்கள் வெளியிடப்படாததால், பாதிக்கப்பட்ட நிறுவனங்கள் தங்கள் விலை நிர்ணய உத்திகளைத் திட்டமிடவும், மலிவான இறக்குமதிகளுக்கு எதிராக தங்கள் சந்தைப் பங்கைத் தக்கவைக்கவும் சிரமப்படுகின்றன.
உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களுக்கு சவால்கள்
முதலீட்டாளர்களைப் பொறுத்தவரை, வணிகச் செலவுகள் மற்றும் வருவாயின் கணிக்கக்கூடிய தன்மையே முக்கிய கவலையாக உள்ளது. இரசாயனங்கள், எஃகு மற்றும் ஜவுளி போன்ற தொழில்கள் இறக்குமதி அதிகரிப்பால் எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியவை. நியாயமற்ற விலை போட்டியைக் கட்டுப்படுத்தப்படும் என்ற அனுமானத்தில் உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் தங்கள் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கும் போது, பாதுகாப்பு வரிகள் அமல்படுத்தப்படாவிட்டால், அவர்களின் லாப வரம்புகள் குறையக்கூடும். இறக்குமதி விலையால் தங்கள் செலவுகளை வாடிக்கையாளர்களுக்கு மாற்ற முடியாத நிலை ஏற்பட்டால், அவர்களின் லாபம் பாதிக்கப்படும். மறுபுறம், இறக்குமதி செய்யப்படும் மூலப்பொருட்களைப் பயன்படுத்தும் நிறுவனங்களுக்கு, இந்த வரிகள் இல்லாதது அவர்களின் உள்ளீட்டுச் செலவுகளைக் குறைவாக வைத்திருக்க உதவுவதால் பயனளிக்கிறது.
வர்த்தகக் கட்டமைப்பை வழிநடத்துதல்
இந்த முரண்பாடு, அரசாங்கம் பல்வேறு நலன்களை சமநிலைப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் லாபத்தைப் பேணுவதற்குப் பாதுகாப்பு கோரும்போது, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உள்ளீடுகளை நம்பியிருக்கும் கீழ்நிலைத் தொழில்கள், அவர்களின் செயல்பாட்டுச் செலவுகளை அதிகரிக்கும் வரிகளுக்கு எதிராக செயல்படுகின்றன. DGTR மற்றும் CBIC இடையே சிறந்த ஒருங்கிணைப்பு இந்த முன்னுரிமைகளைச் சமரசம் செய்ய உதவும் என்று நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். குறிப்பிட்ட வரிகள் ஏன் செயல்படுத்தப்படவில்லை என்பதற்கான தெளிவான தகவல்தொடர்பு உள்ளிட்ட, முடிவெடுக்கும் செயல்பாட்டில் அதிக வெளிப்படைத்தன்மை, வணிகங்கள் தங்கள் மூலதன ஒதுக்கீடு மற்றும் நீண்டகால திட்ட அபாயங்களை சிறப்பாக நிர்வகிக்க அனுமதிக்கும். எதிர்காலத்தில், இரண்டு அமைப்புகளுக்கு இடையே மிகவும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஆலோசனை முறையை அரசாங்கம் நிறுவுமா என்பதைக் கண்காணிப்பதே முதலீட்டாளர்களுக்கான முக்கிய விஷயமாக இருக்கும்.