Whalesbook
மாநிலத்தின் நிதி அமைச்சகம் வெளியிட்டுள்ள தகவலின்படி, 2027 நிதியாண்டில் (FY27) மேற்கு வங்காளத்தின் மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GSDP) நிதிப் பற்றாக்குறை 2.91% ஆக இருக்கும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு பெரிய நிதிச் சாதனை, ஏனெனில் 2017-18 நிதியாண்டிற்குப் பிறகு முதல் முறையாக மாநிலத்தின் நிதிப் பற்றாக்குறை 3% என்ற முக்கிய வரம்பிற்குக் கீழ் வந்துள்ளது. இந்த மதிப்பீடு, 62,423.36 கோடி ரூபாய்க்கு சமம், இது கடந்த 2026 நிதியாண்டிற்கான திருத்தப்பட்ட மதிப்பீடான 67,773.98 கோடி ரூபாயை விடக் குறைவாகும். மாநிலத்தின் GSDP 8% வளர்ந்து 21,48,244 கோடி ரூபாயாக உயரும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2027 நிதியாண்டுக்கான மத்திய நிதி ஆணையத்தின் (Sixteenth Finance Commission) 3% GSDP வரம்பு பரிந்துரைக்கு ஏற்ப இந்த இலக்கு அமைந்துள்ளது.
நிதிப் பற்றாக்குறை குறைய முக்கிய காரணங்கள்?
இந்த முன்னேற்றத்திற்கு முக்கிய காரணங்களாக இரு விஷயங்கள் சொல்லப்படுகின்றன: கட்டுப்படுத்தப்பட்ட செலவினங்கள் மற்றும் மத்திய அரசிடம் இருந்து வரும் மானியங்களின் (Grants-in-aid) அபரிமிதமான உயர்வு. 2027 நிதியாண்டில், வருவாய் செலவினங்களின் வளர்ச்சி 8.22% ஆக மட்டுமே இருக்கும் என பட்ஜெட்டில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது முந்தைய 2026 நிதியாண்டில் இருந்த 12.8% வளர்ச்சியுடன் ஒப்பிடும்போது கணிசமான குறைவு. குறிப்பாக, ஓய்வூதியத்திற்காக (Pension outgo) செய்யப்படும் செலவில் 27.77% குறைக்கப்பட்டதும் இதற்கு உதவியுள்ளது. மாநிலத்தின் மொத்த வருவாய் வரவுகள் (Total revenue receipts) 17.5% உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதில், மத்திய அரசிடமிருந்து வரும் மானியங்கள் மட்டும் 115.75% அதிகரித்துள்ளன. மத்திய வரிகள் மற்றும் வரிகளில் மாநிலத்தின் பங்கு 9.69% அதிகரித்தாலும், மாநில அரசின் சொந்த வரி வருவாய் (Own tax revenue) வளர்ச்சி 6.2% ஆக மட்டுமே உள்ளது.
நீண்ட கால நிலைப்புத்தன்மை கேள்விக்குறியா?
நிதிப் பற்றாக்குறை குறைந்திருப்பது மகிழ்ச்சி அளித்தாலும், இந்த முன்னேற்றத்தின் பின்னணியில் உள்ள வருவாய் கலவை (Revenue mix) குறித்து ஆராய வேண்டியுள்ளது. மேற்கு வங்காளம், மற்ற மாநிலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, மத்திய அரசிடம் இருந்து வரும் நிதியை அதிகம் சார்ந்துள்ளதாக முந்தைய வரலாறுகள் காட்டுகின்றன. தற்போதைய பட்ஜெட்டில் மத்திய மானியங்கள் திடீரென 115.75% அதிகரித்திருப்பது, குறுகிய கால நிதிச் சவால்களைச் சமாளிக்க உதவியிருந்தாலும், நீண்ட கால அடிப்படையில் இது எந்த அளவுக்கு நிலைத்து நிற்கும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. மாநிலத்தின் சொந்த வரி வருவாய் வளர்ச்சி (6.2%) GSDP வளர்ச்சியை (8%) விடக் குறைவாக இருப்பதால், தனது நிதித் தேவைகளுக்கு மத்திய அரசின் உதவியையே அதிகம் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருக்கும் சூழல் நீடிப்பதாக நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.
கடன் மற்றும் மூலதனச் செலவு திட்டங்கள்
நிதிப் பற்றாக்குறையைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியிலும், மாநிலத்தின் கடன் (Market borrowing) அளவு முந்தைய ஆண்டைப் போலவே 80,444.55 கோடி ரூபாயாகவே மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதனால், கடன்-டு-GSDP விகிதம் (Debt-to-GSDP ratio) சற்று குறைந்து 37.98% ஆக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது கடந்த ஆண்டின் 38.29% இலிருந்து ஒரு சிறு முன்னேற்றம். அதேசமயம், உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்காக (Capital expenditure) மாநில அரசு இந்த முறை அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளது. மூலதனச் செலவினங்கள் 42.64% உயர்ந்து 86,533.10 கோடி ரூபாயாக அதிகரிக்கப்படும் என பட்ஜெட் கூறுகிறது. இது மத்திய அரசின் 12.2 லட்சம் கோடி மூலதனச் செலவினத் திட்டத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. தொழில் துறையினர் இந்த சமநிலையான அணுகுமுறையை வரவேற்றுள்ளனர். ஆனால், நீண்ட கால நிதி நிலைப்புத்தன்மைக்கு, மாநில அரசு தனது சொந்த வருவாய் ஆதாரங்களை வலுப்படுத்துவதும், கடன் சுமையைக் கட்டுப்படுத்துவதும் மிகவும் அவசியமாகும்.