செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) தொழில்நுட்பத்தால் இந்தியாவின் வேலைவாய்ப்பு சந்தை முற்றிலும் மாறுகிறது. பெருமளவில் ஃப்ரெஷர்களை வேலைக்கு எடுக்கும் முறை முடிவுக்கு வந்து, சிறப்புத் திறன் கொண்டவர்களுக்கான தேவை அதிகரித்துள்ளதால், பல்கலைக்கழகங்கள் தங்கள் பாடத்திட்டங்களை மாற்ற வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.
இந்தியாவின் கார்ப்பரேட் வேலைவாய்ப்புச் சந்தையில் மிகப்பெரிய கட்டமைப்பு மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. வழக்கமாக நிறுவனங்கள் 'பிரமிடு' வடிவிலான ஹயரிங் முறையைப் பின்பற்றி வந்தன, அதாவது அதிக எண்ணிக்கையிலான ஃப்ரெஷர்களை பணியில் அமர்த்தி வந்தன. ஆனால், AI நுட்பங்கள் சாதாரண பணிகளைத் தானியங்கி மயமாக்குவதால், இப்போது இந்த முறை 'டைமண்ட்' (Diamond) வடிவத்திற்கு மாறியுள்ளது. இதனால் என்ட்ரி லெவல் பணியாளர்களின் தேவை குறைந்து, சிக்கலான பணிகளைச் செய்யும் திறன் கொண்ட அனுபவம் வாய்ந்தவர்களுக்கான தேவை அதிகரித்துள்ளது.
நிறுவனங்களின் புதிய தேவை
நிறுவனங்கள் இப்போது செயல்திறனுக்கு (Efficiency) அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. ஆரம்ப நிலை பணியாளர்களுக்கான செலவைக் குறைத்துவிட்டு, அந்த நிதியை தரவுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்யும் மற்றும் சிக்கலான பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் திறமை வாய்ந்த நிபுணர்களுக்காகச் செலவிடுகின்றன. தற்போதைய கல்வி முறையானது வெறும் தியரி சார்ந்ததாக மட்டும் இருந்தால், பட்டதாரிகளின் வேலைவாய்ப்பு பெரும் கேள்விக்குறியாகும் சூழல் உருவாகியுள்ளது.
கல்வி நிறுவனங்களின் சவால்
இந்தியாவின் உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் இன்றும் பட்டங்களின் எண்ணிக்கையை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டுள்ளன. ஆனால், மாறிவரும் உலகிற்கு ஏற்ப பொறியியல் கல்வியுடன் எத்திக்ஸ் (Ethics), எக்கனாமிக்ஸ் மற்றும் டேட்டா சயின்ஸ் போன்ற பாடங்களை இணைத்த இடைநிலைத் திறன்களை (Interdisciplinary learning) வழங்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.
கொள்கை முடிவுகளும் தடைகளும்
National Education Policy 2020 மற்றும் IndiaAI Mission போன்ற திட்டங்கள் இருந்தாலும், அவற்றைச் செயல்படுத்துவதில் நடைமுறை சிக்கல்கள் உள்ளன. University Grants Commission (UGC) மற்றும் All India Council for Technical Education (AICTE) ஆகிய அமைப்புகள், வெறும் விதிமுறைகளை வகுக்கும் இடமாக இல்லாமல், கல்வி மாற்றத்திற்கு உதவும் வழிகாட்டிகளாக மாற வேண்டியது அவசியம்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனத்திற்கு
இந்த மாற்றத்தில் உள்ள மிகப்பெரிய ஆபத்து 'டிஜிட்டல் இடைவெளி' (Digital Divide) ஆகும். உயர்தர நிறுவனங்களுக்கும் சாதாரணக் கல்லூரிகளுக்கும் இடையேயான தொழில்நுட்ப அணுகல் வேறுபாடு, வேலைவாய்ப்பில் ஏற்றத்தாழ்வை உருவாக்கலாம். எனவே, கல்வி நிறுவனங்கள் எவ்வளவு வேகமாக திறன் சார்ந்த கல்வியை (Skill-based learning) புகுத்துகின்றன என்பதையும், நிறுவனங்களின் ஹயரிங் கொள்கைகள் எப்படி மாறுகின்றன என்பதையும் தொடர்ந்து கண்காணிப்பது அவசியம்.