இந்திய ஏற்றுமதியின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறி? ஷிப்பிங் நெருக்கடியால் தவிக்கும் பாஸ்மதி ஏற்றுமதியாளர்கள்!

ஷிப்பிங் கட்டண உயர்வு: ஏற்றுமதியாளர்கள் கண்ணீர்

இந்திய பாஸ்மதி அரிசி ஏற்றுமதியாளர்கள் தற்போது பெரும் நெருக்கடியைச் சந்தித்து வருகின்றனர். குறிப்பாக, வளைகுடா நாடுகளுக்கான (Gulf) ஷிப்பிங் கட்டணம் 550 டாலரில் இருந்து உச்சமாக 3,000 டாலராக உயர்ந்துள்ளது. இந்தப் பிரச்சனை வெறும் புவிசார் அரசியல் காரணங்களால் மட்டும் ஏற்பட்டதல்ல. இந்தியாவின் ஷிப்பிங் மற்றும் லாஜிஸ்டிக்ஸ் துறையில் நீண்டகாலமாக இருக்கும் கட்டமைப்புப் பிரச்சனைகளே இதற்குக் காரணம். இதனால், ஏற்றுமதி வளர்ச்சி பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது.

ஏற்றுமதியாளர்கள் கூறுகையில், பாஸ்மதி அரிசியின் விலை பொதுவாக ஒரு டன்னுக்கு 1,100 முதல் 1,300 டாலர் வரை இருக்கும். ஆனால், இப்போது பொருட்களின் விலையை விட லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவுதான் அதிகமாக உள்ளது. கப்பல் நிறுவனங்களிடம் இருந்து வரும் கட்டணங்கள் தெளிவாக இல்லாமல், கப்பல் ஏற்றிய பிறகே தெரிய வருவதாகவும், இது வியாபார சூழலை கணிக்க முடியாததாக மாற்றுவதாகவும் அவர்கள் புகார் கூறுகின்றனர்.

இதுதவிர, கப்பல் பயணத்தில் ஏற்படும் தாமதங்கள், வழித்தட மாற்றங்கள் (Rerouting) போன்றவையும் செலவுகளை அதிகரிக்கின்றன. உதாரணமாக, கேப் ஆஃப் குட் ஹோப் (Cape of Good Hope) வழியாகச் செல்லும் வழித்தட மாற்றங்கள், சில விவசாயப் பொருட்களின் பயண நேரத்தை 30% வரை அதிகரிக்கவும், ஷிப்பிங் கட்டணத்தை 60% வரை உயர்த்தவும் கூடும். உள்நாட்டுப் போக்குவரத்துச் செலவுகள், பேக்கேஜிங் விலைகள் அதிகரிப்பு, மற்றும் கணிக்க முடியாத பில்லிங் காரணமாக அதிக பணப்புழக்கத் தேவை (Working Capital) போன்ற கூடுதல் செலவுகளையும் ஏற்றுமதியாளர்கள் எதிர்கொள்கின்றனர். சிறிய நிறுவனங்களுக்கு, இந்தத் தாமதங்களும், வழித்தட மாற்றங்களும் லாபத்தைப் பாதித்து, சந்தை வாய்ப்புகளையும் குறைத்துவிடும்.

இந்தியாவின் ஏற்றுமதி இலக்குகளுக்கு பெரும் தடை

இந்தக் குழப்பமான சூழல், இந்தியாவின் போட்டித்தன்மையை (Competitiveness) நேரடியாகப் பாதிக்கிறது. அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் உள்ள மெதுவான தேவை, அதிகரித்து வரும் பாதுகாப்புவாதம் (Protectionism) ஆகியவை இந்தியாவின் ஏற்றுமதி வளர்ச்சியை ஏற்கனவே பாதித்துள்ளன. இந்தியாவின் இலக்கான ஒரு டிரில்லியன் டாலர் ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரமாக மாறுவதற்கும் இந்தச் சிக்கல்கள் பெரும் தடையாக உள்ளன.

Merchant Shipping Act, 2025, இந்தியாவின் கடல்சார் சட்டங்களை நவீனப்படுத்தவும், வியாபாரத்தை எளிதாக்கவும் முயல்கிறது. ஆனால், இத்தகைய நெருக்கடி காலங்களில் இது எந்தளவுக்குப் பலனளிக்கும் என்பதுதான் கேள்வி.

மேலும், இந்தியாவின் லாஜிஸ்டிக்ஸ் உள்கட்டமைப்பு இன்னும் ஒரு பெரிய தடையாகவே உள்ளது. கடைசி மைல் இணைப்புகள் (Last-mile connections) சரியில்லாமல் இருப்பது, துறைமுகங்களில் நெரிசல், மற்றும் பயணத் தாமதங்கள் ஆகியவை சிறிய மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களை (MSMEs) கடுமையாகப் பாதிக்கின்றன. இந்த நிறுவனங்களுக்கு உலகளாவிய லாஜிஸ்டிக்ஸ் நெட்வொர்க்குகளை அணுகுவதில் சிரமம் உள்ளது.

உடனடி சீர்திருத்தங்கள் அவசியம்

Directorate General of Shipping போன்ற அமைப்புகளின் தற்காலிக நடவடிக்கைகள் பயனுள்ளதாக இருந்தாலும், ஒரு வலுவான, கணிக்கக்கூடிய, மற்றும் தெளிவான ஷிப்பிங் அமைப்புக்கான அவசரத் தேவை உள்ளது. இது நியாயமான நடைமுறைகளை உறுதி செய்வதோடு, கட்டண மாற்றங்கள் குறித்த முன்கூட்டிய அறிவிப்புகளையும், திறம்பட்ட தகராறு தீர்வு முறைகளையும் வழங்கும். இந்தியாவின் ஏற்றுமதியை அதிகரிக்கும் லட்சியம், வர்த்தக ஒப்பந்தங்களை மட்டும் நம்பி இல்லை; அதன் விநியோகச் சங்கிலி (Supply Chain) மற்றும் லாஜிஸ்டிக்ஸ் துறையின் வலிமை மற்றும் செயல்திறனைப் பொறுத்தது.