இந்தியாவின் **$5 டிரில்லியன்** தங்கச் செல்வம்: ஏன் இன்னும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு உதவவில்லை?

தங்கத்தின் அளவும், பொருளாதாரப் பார்வையும்

உலகளவில் மத்திய வங்கிகள் வைத்திருக்கும் தங்கத்தின் அளவை விட, இந்திய வீடுகளில் தனிப்பட்ட முறையில் சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள தங்கம் மிக அதிகம். இந்தியாவின் வீடுகளில் சுமார் 34,600 டன் தங்கம் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் தற்போதைய சந்தை மதிப்பு $5 டிரில்லியன் என கூறப்படுகிறது. இது உலகின் முதல் பத்து மத்திய வங்கிகள் வைத்திருக்கும் மொத்த தங்கமான 23,900 டன் அளவை விட அதிகம். இவ்வளவு பெரிய செல்வமானது, நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஒரு உந்து சக்தியாக இருக்க முடியும் என்றாலும், அதன் பெரும்பகுதி முறைப்படுத்தப்படாத (unformal) துறையிலேயே உள்ளது. இந்த பெரும் செல்வத்தை முறைப்படுத்தப்பட்ட பொருளாதாரத்திற்குள் கொண்டுவருவதில் பல சவால்கள் உள்ளன.

தங்கத்தைப் பணமாக்கும் திட்டங்கள்: தோல்வியின் பின்னணி

இந்த தனிப்பட்ட தங்கச் செல்வத்தை, உற்பத்தித் திறனுள்ள பொருளாதார சொத்துக்களாக மாற்ற அரசாங்கம் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் பெரிய அளவில் வெற்றி பெறவில்லை. 2015 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட 'தங்கப் பணமாக்கும் திட்டம்' (Gold Monetisation Scheme - GMS) 2024 ஆம் ஆண்டு வரை சுமார் 31.16 மெட்ரிக் டன் தங்கத்தை மட்டுமே சேகரிக்க முடிந்தது. இது ஆண்டுதோறும் இறக்குமதி செய்யப்படும் தங்கத்தின் அளவோடு ஒப்பிடுகையில் மிக மிகக் குறைவு. மேலும், இந்த திட்டத்தின் நடுத்தர மற்றும் நீண்ட கால டெபாசிட் வாய்ப்புகள் மார்ச் 2025 முதல் நிறுத்தப்பட்டது, திட்டத்தின் தோல்வியை மேலும் காட்டுகிறது. பொதுமக்களின் ஈடுபாடு குறைவாக இருப்பதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன: நீண்டகாலமாக தங்கத்தின் மீதுள்ள நம்பிக்கை, தங்கத்தை வெறும் நிதிச் சொத்தாகப் பார்க்காமல், பாதுகாப்பு மற்றும் கலாச்சார அடையாளமாக கருதுவது, தங்கத்தை சேகரித்தல் மற்றும் பரிசோதிப்பதில் உள்ள குறைவான உள்கட்டமைப்பு, சிக்கலான நடைமுறைகள், மற்றும் அதிகாரத்துவ தாமதங்கள் ஆகியவை முக்கிய தடைகளாகும். மேலும், இந்த திட்டங்களில் கிடைத்த வருமானம், தங்கத்தின் விலை ஏற்றத்துடன் ஒப்பிடும்போது கவர்ச்சிகரமாக இல்லை.

தங்கக் கடன்களில் திடீர் வளர்ச்சி: அபாயங்களும் அதிகம்

அதே சமயம், தங்கக் கடன் (Gold Loan) துறை அதிவேக வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளது. சந்தை கணிப்புகளின்படி, இந்தத் துறை மார்ச் 2026க்குள் ₹15 லட்சம் கோடி என்ற அளவை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தங்கத்தின் விலை உயர்வதால், அதன் பிணைய மதிப்பு (collateral value) அதிகரிப்பது மற்றும் சொத்து அடிப்படையிலான கடன்களுக்குச் சாதகமான ஒழுங்குமுறை சூழல் ஆகியவை இந்த வளர்ச்சிக்கு முக்கியக் காரணங்கள். ஆனால், இந்த வளர்ச்சியில் பல அபாயங்களும் மறைந்துள்ளன. தங்கத்தின் விலை வீழ்ச்சியடைந்தால், வாடிக்கையாளர்கள் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தவறும்போது, கடன் வழங்குபவர்கள் (lenders) பெரும் இழப்பைச் சந்திக்க நேரிடும். தங்கத்தின் மதிப்பை சரியாகக் கணக்கிடாதது, மறைமுகக் கட்டணங்கள், மற்றும் செயல்பாட்டுச் சிக்கல்கள் போன்றவையும் கடன் வழங்குபவர்களுக்கு சவாலாக உள்ளன. ஃபிட்ச் ரேட்டிங்ஸ் (Fitch Ratings) இந்தத் துறையில் உள்ள வங்கி சாரா நிதி நிறுவனங்களுக்கு (NBFCs) அதிகரித்து வரும் அபாயங்கள் குறித்து எச்சரித்துள்ளது. குறிப்பாக, தங்கத்தின் விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் (volatility) ஒரு பெரிய பிரச்சனையாகும். கடன் வாங்கியவர்கள் தங்களுடைய குடும்பச் சொத்துக்களை இழக்கும் அபாயமும் உள்ளது, குறிப்பாக முறைப்படுத்தப்படாத கடன் வழங்கும் நபர்களிடம் கடன் வாங்கும்போது இது அதிகமாகும்.

கட்டமைப்புக் குறைபாடுகள் மற்றும் கொள்கை இடைவெளிகள்

இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வ தங்க இருப்பு சுமார் 880 டன் மட்டுமே. ஆனால், தனிநபர் தங்க இருப்புகள் இதைவிட பல மடங்கு அதிகம். இது, நாட்டின் பெரும் செல்வமானது கலாச்சார ரீதியான சேமிப்பில் முடங்கிக் கிடப்பதைக் காட்டுகிறது. தங்கத்தின் மீதான ஆழமான கலாச்சார ஈடுபாடு காரணமாக, சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள செல்வம் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. மேலும், அதிகப்படியான தங்க இறக்குமதி, இந்தியாவின் நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறையை (current account deficit) அதிகரிப்பதுடன், அந்நியச் செலாவணி கையிருப்புகளையும் (forex reserves) பாதிக்கிறது. தற்போது, எலக்ட்ரானிக் கோல்ட் ரெசிப்ட்ஸ் (EGR) போன்ற டிஜிட்டல் தங்க முதலீடுகளில் 3% GST விதிக்கப்படுவது, இந்த மாற்றத்திற்கும் ஒரு தடையாக உள்ளது. சிலர், தங்கத்தின் பங்கையும், நிதிச் சீர்திருத்தங்களையும் ஊக்குவிக்க ஒரு விரிவான தேசிய தங்கக் கொள்கை (National Gold Policy) தேவை என்று வாதிடுகின்றனர். தங்க ஆதரவு ஓய்வூதியத் திட்டங்கள் (gold-backed pension schemes) போன்ற யோசனைகளும் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

எதிர்காலப் பாதை: முறைப்படுத்தலை நோக்கிய பயணம்

நகர்ப்புறங்களில் உள்ள மக்கள், சா்வேரன் கோல்ட் பாண்ட்ஸ் (SGBs) மற்றும் கோல்ட் இடிஎஃப் (Gold ETF) போன்ற முறைப்படுத்தப்பட்ட முதலீடுகளை நோக்கிச் சென்றாலும், இந்தியாவின் பெரும்பகுதி தங்கச் செல்வம் இன்னமும் பௌதீக வடிவிலேயே (physical form) உள்ளது. GMS-ல் நீண்ட கால டெபாசிட் நிறுத்தப்பட்ட முடிவு, டிஜிட்டல் தங்கம் மற்றும் வெளிப்படையான முதலீட்டு முறைகள் போன்ற எளிய வாய்ப்புகளை நோக்கி நகர்வதைக் குறிக்கலாம். இருப்பினும், இந்தியாவின் இந்த பிரம்மாண்டமான தங்க இருப்பின் பொருளாதார திறனை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவது என்பது ஒரு சிக்கலான பயணமாகும். கோட்பாட்டளவில் உள்ள சாத்தியக்கூறுகளுக்கும், நடைமுறையில் உள்ள செயல்படுத்தலுக்கும் இடையே ஒரு பெரிய இடைவெளி நீடிக்கிறது. பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை வளர்ப்பது, நடைமுறைகளை எளிதாக்குவது, மற்றும் கலாச்சார மதிப்பை பொருளாதாரப் பலனுடன் சிறப்பாக இணைப்பது போன்ற கொள்கைகள் இதற்குத் தேவை.