Whalesbook
இந்தியாவின் எரிசக்தி விநியோகத்தில் பெரும் பாதிப்பு!
மேற்கு ஆசியாவில் அதிகரித்து வரும் போர் பதற்றத்தால், இந்தியாவின் எரிசக்தி விநியோகம் மற்றும் தேவையை அரசு உன்னிப்பாக கண்காணித்து வருகிறது. உணவு மற்றும் எரிபொருள் தடையின்றி கிடைப்பதை உறுதிசெய்ய, மாற்று சந்தைகளை ஆராய்வது மற்றும் விலை உயர்வை சமாளிக்க வரி குறைப்பு போன்ற நடவடிக்கைகளை அதிகாரிகள் பரிசீலித்து வருகின்றனர். இருப்பினும், இந்தியாவின் முக்கிய பலவீனம், வெளிநாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் எரிசக்தி, குறிப்பாக சமையல் எரிவாயு (LPG) மற்றும் கச்சா எண்ணெய் (Crude Oil) மீதான அதீத சார்பு நிலையே ஆகும். இந்த நிலை, இப்பகுதியில் ஏற்படும் புவிசார் அரசியல் அதிர்ச்சிகளுக்கு இந்தியப் பொருளாதாரத்தை எளிதில் பாதிக்கக்கூடியதாக ஆக்குகிறது. தற்போது எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகள் உடனடித் தேவைகளை பூர்த்தி செய்தாலும், அடிப்படை கட்டமைப்பு சார்ந்த பிரச்சனைகளுக்கு முழுமையான தீர்வை வழங்காது.
இறக்குமதி எரிசக்தி மீதான அதீத சார்பு
இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு, இறக்குமதியை பெருமளவில் சார்ந்திருப்பதால் பெரும் சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. நாடு தனது எல்.பி.ஜி தேவையில் சுமார் 85-87% வரை இறக்குமதி செய்கிறது, இதில் சுமார் 60% தேவை வெளிநாடுகளில் இருந்தே பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது. கடந்த காலங்களில், இந்த எல்.பி.ஜி இறக்குமதியில் 90% மேற்கு ஆசியாவிலிருந்துதான் வந்துள்ளது. தற்போது அமெரிக்கா, நார்வே, கனடா, அல்ஜீரியா மற்றும் ரஷ்யா போன்ற நாடுகளுக்கும் இறக்குமதியை விரிவுபடுத்தி இருந்தாலும், கடந்த கால சார்புநிலை ஒரு முக்கிய பலவீனமாகவே உள்ளது. மேலும், இந்தியாவின் மொத்த கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியில் சுமார் 45% மத்திய கிழக்கிலிருந்து வருகிறது. இந்த இறக்குமதிகளுக்கான முக்கிய வழித்தடமான ஹார்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) பகுதியில் ஏற்படும் தடங்கல்கள், விநியோகச் சங்கிலி மற்றும் விலை ஸ்திரத்தன்மையை நேரடியாக பாதிக்கின்றன.
ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய்: நிறைகளும் குறைகளும்
உலக சந்தையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் மற்றும் தடைகள் காரணமாக, இந்தியா ரஷ்யாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெயின் அளவை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. ரஷ்யா தற்போது இந்தியாவின் மொத்த கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியில் ஒரு முக்கிய சப்ளையராக உருவெடுத்துள்ளது; நவம்பர் 2025-ல் சுமார் 35.1% மற்றும் 2024-ல் 37% வரை ரஷ்யாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டுள்ளது. இது 2022-க்கு முந்தைய நிலையை விட குறிப்பிடத்தக்க உயர்வு. இந்த இறக்குமதியால் செலவு குறைப்பு நன்மைகள் கிடைத்தாலும், சில புவிசார் அரசியல் சவால்களையும் இது எதிர்கொள்கிறது. ரஷ்ய எண்ணெயை வாங்குவதால், அமெரிக்கா சில இந்திய ஏற்றுமதிகளுக்கு வரி விதித்துள்ளது. இது, கட்டுப்படியாகக்கூடிய விலையில் எரிசக்தியைப் பெறுவதற்காக இந்தியா எடுக்கும் நடைமுறை அணுகுமுறையையும், மாறிவரும் சர்வதேச உறவுகளையும், சாத்தியமான புதிய தடைகள் அல்லது விநியோக வழித்தட மாற்றங்களையும் காட்டுகிறது.
போர் பதற்றம், இன்ஃப்ளேஷன் மற்றும் வளர்ச்சி அச்சங்களுக்கு வித்திடுகிறது
மேற்கு ஆசிய போர் பதற்றம் மற்றும் உலகளாவிய எண்ணெய் விலைகளின் உயர்வு, இந்தியாவின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மைக்கு ஒரு பெரிய அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. கச்சா எண்ணெய் விலை ஒரு பீப்பாய்க்கு $100-க்கு மேல் நீடித்தால், இந்தியாவின் நுகர்வோர் விலை குறியீடு (CPI) இன்ஃப்ளேஷன், 2027 நிதியாண்டில் 5%-ஐ தாண்டக்கூடும் என்று ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். இது முந்தைய 4.3% முதல் 4.6% என்ற கணிப்புகளை விட அதிகம். எண்ணெய் விலை ஒவ்வொரு $10 உயர்வுக்கும், CPI இன்ஃப்ளேஷன் 40-60 பேசிஸ் பாயிண்ட்ஸ் வரை உயரக்கூடும். பொருளாதார வளர்ச்சியும் மந்தமடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கோல்ட்மேன் சாக்ஸ் நிறுவனம், உயர் எண்ணெய் விலைகள் மற்றும் விநியோகப் பிரச்சனைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்தியாவின் 2026 ஜி.டி.பி கணிப்பை 7%-லிருந்து 5.9% ஆகக் குறைத்துள்ளது. ஒரு பீப்பாய்க்கு $100 என்ற எண்ணெய் விலை நீடித்தால், ஜி.டி.பி வளர்ச்சியில் சுமார் ஒரு சதவீதம் வரை குறையக்கூடும். இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சியும் இறக்குமதியை மேலும் செலவு மிக்கதாக மாற்றி, இன்ஃப்ளேஷனை மோசமாக்குகிறது.
டைவர்சிஃபிகேஷன் முயற்சிகளுக்கு லாஜிஸ்டிக் தடைகள்
கடந்த பத்து ஆண்டுகளில், இந்தியா தனது எரிசக்தி ஆதாரங்களை பன்முகப்படுத்த தீவிரமாக செயல்பட்டுள்ளது. கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி செய்யும் நாடுகளின் எண்ணிக்கை 27-லிருந்து 41 ஆக உயர்ந்துள்ளது. ஹார்முஸ் ஜலசந்திக்கு வெளியே இருந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியின் அளவு கணிசமாக உயர்ந்து 70% ஆக உள்ளது. இருப்பினும், இந்த டைவர்சிஃபிகேஷன் முயற்சிகள் பெரும் லாஜிஸ்டிக் தடைகளை எதிர்கொள்கின்றன. வளைகுடா நாடுகளிலிருந்து கப்பல் மூலம் வருவதற்க்கு சுமார் 11 நாட்கள் ஆகும் நிலையில், ரஷ்யாவிலிருந்து வரும் வழிகளுக்கு 36-37 நாட்கள் மற்றும் வட அமெரிக்காவிலிருந்து வருவதற்கு 40-45 நாட்கள் ஆகிறது. இந்த நீண்ட பயண நேரங்கள், அதிக ஷிப்பிங் செலவுகள் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலியில் ஏற்படும் பொதுவான தடங்கல்கள் ஆகியவை டைவர்சிஃபிகேஷனை குறைவான செயல்திறன் மிக்கதாகவும், அதிக செலவு மிகுந்ததாகவும் ஆக்குகின்றன.
கட்டமைப்பு சார்ந்த பலவீனங்கள் தொடர்கின்றன
அரசின் உத்தரவாதங்கள் மற்றும் டைவர்சிஃபிகேஷன் முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், சில முக்கியமான கட்டமைப்பு சார்ந்த பலவீனங்கள் தொடர்கின்றன. இந்தியாவின் ஸ்ட்ராடஜிக் பெட்ரோலியம் ரிசர்வ்ஸ் (SPR) சுமார் 9-10 நாட்கள் கச்சா எண்ணெய் தேவைக்கு மட்டுமே போதுமானதாக உள்ளது. இது சர்வதேச எரிசக்தி முகமையின் (IEA) பரிந்துரைக்கப்பட்ட 60-90 நாட்கள் என்ற அளவை விட மிகக் குறைவு. இந்த குறைந்த அளவு கையிருப்பு, விநியோகத் தடங்கல்களுக்கு இந்தியாவை மேலும் பாதிக்கக்கூடியதாக ஆக்குகிறது. மேலும், விலை ஏற்ற இறக்கங்களை எண்ணெய் நிறுவனங்களே தாங்கிக் கொள்ளும் அரசின் உத்தி, அவர்களுக்கு நிதிச்சுமையை ஏற்படுத்துகிறது மற்றும் இது நீண்டகால தீர்வும் அல்ல. 2026-ல் நடப்பு கணக்கு பற்றாக்குறை (Current Account Deficit) ஜி.டி.பி-யில் 2% ஆக உயரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது, இதில் எரிசக்தி இறக்குமதி செலவுகளின் உயர்வும் ஒரு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இந்த குறைந்த கையிருப்பு மற்றும் நிதி அழுத்தங்கள், தொடர்ச்சியான எரிசக்தி விலை உயர்வுகள் மீதான இந்தியாவின் தீவிர பாதிப்புத்தன்மையை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
எதிர்காலக் கண்ணோட்டம்: அபாயங்களை சமாளித்தல்
இந்தியாவின் எதிர்கால பொருளாதாரப் பாதை, மேற்கு ஆசியப் போர் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் மற்றும் அது உலகளாவிய எரிசக்தி சந்தைகளில் என்ன தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதைப் பொறுத்தே அமையும். பிப்ரவரி 2026-ல் அந்நிய செலாவணி கையிருப்பு $723.8 பில்லியன் என்ற புதிய உச்சத்தை எட்டியது, இது ஓரளவு ஆதரவை அளித்தாலும், சமீபத்தில் இந்த கையிருப்பு குறைந்துள்ளது. தற்போது இறக்குமதி பாதுகாப்பு 9.2 மாதங்கள் என்ற அளவில் உள்ளது. 2027 நிதியாண்டில் இன்ஃப்ளேஷன் 4.5%-க்கு மேல் உயரக்கூடும் என்றும், ஜி.டி.பி வளர்ச்சி மந்தமடையும் என்றும் ஆய்வாளர்கள் கணிக்கின்றனர். பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல், பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பேணுதல், பட்ஜெட் பற்றாக்குறையை நிர்வகித்தல் மற்றும் உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை விரைவாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் எரிசக்தி பாதுகாப்பை மேம்படுத்துதல் என பல சவால்களை அரசு எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. இந்த சிக்கலான புவிசார் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார நிலைமைகளை திறம்பட சமாளிப்பதே முக்கியமாக இருக்கும்.