இந்தியாவின் மின்சாரத் துறைக்கு தேவையான நிலக்கரி கையிருப்பு தற்போது **148 மில்லியன் டன்** ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது, மழைக்காலத்திலும் **62 நாட்களுக்கு** தடையற்ற மின் உற்பத்திக்கு வழிவகுக்கும்.
நிலக்கரி கையிருப்பு: புதிய உச்சம்!
இந்தியாவின் மின்சாரத் துறை, பருவமழைக் காலத்திலும் வலுவான எரிபொருள் நிலையில் உள்ளது. மின் உற்பத்தி நிலையங்களுக்கான நிலக்கரி இருப்பு சுமார் 148 மில்லியன் டன் எட்டியுள்ளது. இது, 62 நாட்களுக்கு தேவையான நிலக்கரியாகும். இதனால், வழக்கமாக மழைக்காலங்களில் சுரங்கம் மற்றும் போக்குவரத்து பாதிக்கும் சூழ்நிலையிலும், மின் உற்பத்தி சீராக இருக்கும்.
ஜூலை மாதத்தில் உற்பத்தி மற்றும் விநியோக உயர்வு
நிலக்கரி உற்பத்தி மற்றும் விநியோகம் இரண்டும் ஜூலை மாதத்தில் கணிசமாக உயர்ந்துள்ளன. கடந்த ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் 64.88 மில்லியன் டன் நிலக்கரி உற்பத்தி செய்யப்பட்ட நிலையில், இந்த ஆண்டு ஜூலை மாதம் 69.75 மில்லியன் டன் உற்பத்தி செய்யப்பட்டுள்ளது. இது 7.51% அதிகமாகும்.
அதேபோல், நிலக்கரி விநியோகமும் 18.03% அதிகரித்து, 86.85 மில்லியன் டன் எட்டியுள்ளது. இதன் விளைவாக, அனல் மின் நிலையங்களுக்கு இந்த மாதம் 68.83 மில்லியன் டன் நிலக்கரி கிடைத்துள்ளது. இது கடந்த ஆண்டு ஜூலை மாதத்தை விட 13.41% அதிகம்.
இந்த முன்னேற்றம், எரிபொருள் தட்டுப்பாடு காரணமாக ஏற்படும் தடங்கல்களைக் குறைத்து, மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானதாகும். இந்தியாவின் உள்நாட்டு ஆற்றல் தேவையை பூர்த்தி செய்வதில், நிலக்கரி உற்பத்தி நிறுவனங்கள் கவனம் செலுத்துவதை இது காட்டுகிறது. மழைக்காலத்திலும் இந்த விநியோக அளவை பராமரிப்பது, நிலக்கரித் துறையின் லாஜிஸ்டிக்ஸ் மற்றும் கையிருப்பு மேலாண்மையின் திறனைக் குறிக்கிறது.
ஆற்றல் தேவை மற்றும் எதிர்கால கண்காணிப்பு
தற்போதைய கையிருப்பு போதுமானதாக இருந்தாலும், இந்தியாவின் மின்சார நுகர்வு தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதால், மின்சாரத் துறை சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. டேட்டா சென்டர்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு உள்கட்டமைப்பு மற்றும் அதிகரிக்கும் குளிர்சாதனத் தேவைகள் ஆகியவை மின்சார தேவையை அதிகமாக வைத்திருக்கின்றன.
முதலீட்டாளர்கள், உள்நாட்டு நிலக்கரி விநியோகத்திற்கும், நாடு முழுவதும் உள்ள மின் உற்பத்தி நிலையங்களுக்கு எரிபொருளை கொண்டு செல்வதற்கான லாஜிஸ்டிக்ஸ் திறனுக்கும் இடையிலான சமநிலையை கண்காணிக்க வேண்டும். மேலும், இந்தியாவின் ஆற்றல் கலவையில் நிலக்கரி தற்போது சுமார் 55% ஆக இருந்தாலும், இந்த உடனடித் தேவையுடன், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் ஆதாரங்களை நோக்கிய நீண்டகால மாற்றத்தையும் சமன் செய்ய வேண்டியுள்ளது.
