இந்தியாவின் கோரிக்கை: ஐரோப்பிய யூனியன் ஸ்கிராப் ஏற்றுமதிக்கு விலக்கு அளிக்குமா?

ஐரோப்பிய யூனியன் (EU) வரும் மே 2027 முதல் அமல்படுத்த உள்ள ஸ்கிராப் (உலோக கழிவுகள்) ஏற்றுமதி கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விலக்கு அளிக்க வேண்டும் என இந்திய அரசாங்கம் கோரிக்கை விடுத்துள்ளது. இந்த கட்டுப்பாடுகள் இந்திய எஃகு மற்றும் அலுமினிய உற்பத்தியாளர்களுக்கு மூலப்பொருட்களின் விநியோகத்தை பாதித்து, செலவுகளை அதிகரிக்கக்கூடும்.

நடந்தது என்ன?

ஐரோப்பிய யூனியன் (EU) வரவிருக்கும் ஸ்கிராப் ஏற்றுமதி கட்டுப்பாடுகளில் இருந்து தங்களுக்கு விலக்கு அளிக்க வேண்டும் என்று இந்திய அரசாங்கம் அதிகாரப்பூர்வமாக கோரியுள்ளது. இந்த புதிய விதிமுறைகள் மே 2027 முதல் அமலுக்கு வரவுள்ளன. இதன்படி, OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development) நாடுகளுக்கு வெளியே, சிறப்பு அனுமதி இல்லாமல், ஆபத்தற்ற ஸ்கிராப் ஏற்றுமதி தடை செய்யப்படும். ஆனால், இந்தியா முழுமையான தடைக்கு பதிலாக, ஒரு குறிப்பிட்ட அளவுக்கான ஒதுக்கீட்டு முறையை (Quotas) பின்பற்ற வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. ஏனெனில், இந்த கட்டுப்பாடுகள் இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் இரண்டாம் நிலை உலோக தொழில்துறையின் விநியோகச் சங்கிலியை (Supply Chain) பாதிக்கும் என கவலை தெரிவித்துள்ளது.

இந்திய தொழில்துறைக்கு ஏன் முக்கியம்?

இந்தியாவின் எஃகு (Steel) மற்றும் அலுமினிய (Aluminum) துறைகள், இரண்டாம் நிலை உற்பத்தி செயல்முறைகளுக்கு இறக்குமதி செய்யப்படும் ஸ்கிராப்பை பெருமளவில் சார்ந்துள்ளன. வழக்கமான ப்ளாஸ்ட் ஃபர்னஸ்களுக்கு பதிலாக, எலக்ட்ரிக் ஆர்க் அல்லது இண்டக்சன் ஃபர்னஸ்களைப் பயன்படுத்தும் இரண்டாம் நிலை உற்பத்தியாளர்களுக்கு, உயர் தரமான இரும்பு மற்றும் அலுமினிய ஸ்கிராப் முக்கிய மூலப்பொருளாகும். இந்திய இன்ஜினியரிங் ஏற்றுமதி மேம்பாட்டு கவுன்சில் (Engineering Export Promotion Council of India) போன்ற தொழில் அமைப்புகள், ஐரோப்பிய யூனியன் இந்த ஏற்றுமதிகளைத் தடுத்தால், இந்திய உற்பத்தியாளர்கள் விநியோகப் பற்றாக்குறை மற்றும் கொள்முதல் செலவுகளில் கூர்மையான அதிகரிப்பு என இரட்டை சவால்களை எதிர்கொள்ள நேரிடும் என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ளன.

உற்பத்தி செலவுகளில் தாக்கம்

தங்களுக்கென மூலப்பொருட்களை உற்பத்தி செய்யாமல், மறுசுழற்சி மூலம் பெறும் நிறுவனங்களுக்கு, ஸ்கிராப் தான் மிக முக்கியமான உள்ளீட்டு செலவாகும். தற்போது, இந்தியாவின் உள்நாட்டு ஸ்கிராப் சேகரிப்பு மற்றும் பதப்படுத்தும் உள்கட்டமைப்பு இன்னும் வளர்ந்து வருகிறது. இதனால், தரம் மற்றும் அளவு தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய நாடு இறக்குமதியை நம்பியுள்ளது. ஐரோப்பிய யூனியன் போன்ற ஒரு முக்கிய சப்ளையர் இந்த ஏற்றுமதிகளைக் கட்டுப்படுத்தினால், இந்திய உற்பத்தியாளர்கள் குறைந்த தரமான உள்நாட்டு ஸ்கிராப்பை அல்லது பிற பிராந்தியங்களிலிருந்து அதிக விலையுள்ள மாற்றுப் பொருட்களை வாங்க நிர்பந்திக்கப்படலாம். இதனால், குறிப்பாக சிறிய இரண்டாம் நிலை எஃகு மற்றும் அலுமினிய நிறுவனங்களின் லாப வரம்புகள் (Profit Margins) குறையக்கூடும். இவர்களால், அதிகரிக்கும் உள்ளீட்டு செலவுகளை ஈடுசெய்வதற்கான நெகிழ்வுத்தன்மை குறைவாக இருக்கும்.

வர்த்தக உறவுகள் மற்றும் கொள்கை முரண்பாடுகள்

இந்த சர்ச்சை, இந்தியாவுக்கும் ஐரோப்பிய யூனியனுக்கும் இடையிலான தற்போதைய பொருளாதார பேச்சுவார்த்தைகளில் ஒரு சிக்கலான அடுக்கைச் சேர்க்கிறது. சமீபத்திய வர்த்தக பேச்சுவார்த்தைகள் பொருளாதார உறவுகளை வலுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தாலும், இந்த சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மறுசுழற்சி சார்ந்த ஏற்றுமதி கொள்கைகள் உராய்வுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. ஐரோப்பிய யூனியனின் வட்டப் பொருளாதார இலக்குகளை (Circular Economy Goals) நோக்கமாகக் கொண்ட கொள்கைகள், வளரும் நாடுகளில் உள்ள தொழில்துறை போட்டித்தன்மையை பாதிக்கும் பக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்துவதாக இந்திய அரசாங்கம் கவலை கொண்டுள்ளது. இந்த புதிய விதிகள் பிணைக்கும் முன், இந்த அழுத்தங்களைக் குறைக்க விலக்குகள் அல்லது ஒதுக்கீடுகளுக்கான கோரிக்கை ஒரு முயற்சியாக உள்ளது.

முதலீட்டாளர்கள் எதைக் கண்காணிக்க வேண்டும்?

எஃகு மற்றும் அலுமினியத் துறைகளில் முதலீடு செய்துள்ள முதலீட்டாளர்களுக்கு உடனடி கவலை என்னவென்றால், ஐரோப்பிய யூனியன் இந்தியாவின் அணுகல் கோரிக்கைக்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கும் என்பதுதான். OECD அல்லாத நாடுகளுக்கான விலக்குகள் அல்லது ஒதுக்கீடுகள் குறித்து ஐரோப்பிய ஒன்றிய ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளிடமிருந்து வரும் ஏதேனும் முறையான அறிவிப்புகள் முக்கியமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டும். மேலும், மூலப்பொருள் விநியோக உத்திகள் தொடர்பாக நிறுவனங்களின் நிர்வாகக் கருத்துக்களையும் முதலீட்டாளர்கள் கண்காணிக்கலாம். ஐரோப்பிய ஸ்கிராப்பை இறக்குமதி செய்வதை அதிகம் நம்பியிருக்கும் நிறுவனங்கள், அதிகரித்த செலவு அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ள நேரிடும். ஏற்றுமதி தடைகள் திட்டமிட்டபடி 2027 இல் நடைமுறைக்கு வந்தால், இது எதிர்கால வருவாய் அறிக்கைகள் மற்றும் லாப வரம்புகள் குறித்த வழிகாட்டுதல்களைப் பாதிக்கலாம்.