இந்தியா யூரியா இறக்குமதியில் அதிரடி மாற்றம்: மேற்கு ஆசிய பாதிப்புகளை தவிர்க்க புதிய வழி

மேற்கு ஆசியாவில் தொடரும் போர் பதற்றம், இந்தியாவின் யூரியா விநியோகத்தைப் பாதிக்காமல் இருக்க, இந்திய அரசு இறக்குமதி யுக்தியில் பெரிய மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்துள்ளது. நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில் (ஏப்ரல் - ஜூன் 2026), இந்தியா மொத்தம் இறக்குமதி செய்த 2.5 மில்லியன் டன் யூரியாவில் 52%, இதற்கு முன் பெரிய அளவில் இறக்குமதி செய்யாத நாடுகளான எகிப்து, அல்ஜீரியா, நைஜீரியா, ஜார்ஜியா போன்ற நாடுகளில் இருந்து பெறப்பட்டுள்ளது. இந்த உத்தி, மேற்கு ஆசிய பிராந்தியத்தில் உள்ள நிலையற்ற கப்பல் வழித்தடங்கள் மற்றும் எரிசக்தி விநியோக தடைகளைத் தாண்டி, விவசாயிகளுக்குத் தேவையான உரங்கள் தடையின்றி கிடைப்பதை உறுதி செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

அரசாங்க மானிய செலவில் தாக்கம்

இறக்குமதியை பன்முகப்படுத்துவது விநியோகத்தைப் பாதுகாத்தாலும், இதற்கு ஒரு பெரிய விலை கொடுக்க வேண்டியுள்ளது. அம்மோனியா மற்றும் சல்பர் போன்ற முக்கிய மூலப்பொருட்களின் உலகளாவிய விலைகள் தொடர்ந்து அதிகமாக இருப்பதால், அரசாங்கம் கூடுதல் நிதி உதவியை வழங்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. தற்போதைய கணிப்புகளின்படி, 2026-27 நிதியாண்டிற்கான இந்தியாவின் உர மானியச் செலவு கிட்டத்தட்ட ₹3.4 லட்சம் கோடி வரை உயரக்கூடும். இது ஆரம்ப பட்ஜெட் ஒதுக்கீடான ₹1.71 லட்சம் கோடியை விட கணிசமாக அதிகமாகும்.

கடந்த ஏப்ரல் 2026 இல், கரீஃப் பருவத்திற்காக உர மானிய விகிதங்களை 10% முதல் 21% வரை அரசு உயர்த்தியது. ஆனாலும், சர்வதேச மூலப்பொருள் செலவுகளில் ஏற்படும் திடீர் ஏற்றங்களை ஈடுகட்ட இந்த உயர்வுகள் போதுமானதாக இல்லை என உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இதனால், உற்பத்தியாளர்கள் உள்ளீடுகளுக்கு செலுத்தும் தொகைக்கும், அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் மானியத்திற்கும் இடையே ஒரு பெரிய இடைவெளி உருவாகிறது, இது இத்துறையில் நிதி நெருக்கடியை ஏற்படுத்துகிறது.

உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் துறை சவால்கள்

உள்நாட்டு யூரியா உற்பத்தியைப் பொறுத்தவரை, இது ஸ்திரத்தன்மையுடன் காணப்படுகிறது. மார்ச் 2026 இல் இயற்கை எரிவாயு விநியோக சிக்கல்களால் ஏற்பட்ட ஆரம்ப ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு மத்தியிலும், ஏப்ரல்-ஜூன் 2026 காலகட்டத்திற்கான உற்பத்தி 71.5 லட்சம் டன் எட்டியுள்ளது. இது கடந்த ஆண்டின் இதே காலகட்டத்தை விட 5.4% அதிகமாகும்.

இருப்பினும், இத்துறையில் சவால்கள் இல்லை என்று சொல்ல முடியாது. யூரியாவிற்கு நிலையான சில்லறை விலை நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், DAP (Diammonium Phosphate) மற்றும் NPK போன்ற மற்ற கலப்பு உரங்களுக்கு இந்த நிலையான விலை கட்டுப்பாடு இல்லை. இதன் காரணமாக, உலகளாவிய உள்ளீட்டுச் செலவுகள் அதிகரிக்கும்போது, ​​அதன் தாக்கம் வித்தியாசமாக இருக்கும். இந்த கலப்பு உரங்களின் உற்பத்தியாளர்கள், லாபகரமற்ற உற்பத்திச் செலவுகளை எதிர்கொள்ளும் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளனர், இது விநியோகச் சிக்கல்களுக்கு வழிவகுக்கும். இந்த உள்ளீடுகளின் உலகளாவிய விலைகள் அதிகமாகத் தொடர்ந்தால், விவசாயிகளுக்கு உர விலையை கட்டுக்குள் வைத்திருக்க அரசாங்கத்தின் திறன் சோதிக்கப்படும், அதே நேரத்தில் மத்திய பட்ஜெட்டில் அழுத்தம் அதிகரிக்கும்.

முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை

முதலீட்டாளர்களும் சந்தை ஆய்வாளர்களும் வரும் மாதங்களில் இரண்டு முக்கிய பகுதிகளைக் கண்காணிப்பார்கள். முதலாவதாக, கூடுதல் மானிய ஒதுக்கீடுகள் தொடர்பான அரசாங்கத்தின் எதிர்கால முடிவுகள், கருவூலத்தின் மீதான நிதி அழுத்தத்தை தீர்மானிக்கும். இரண்டாவதாக, அம்மோனியா மற்றும் சல்பர் ஆகியவற்றின் மூலப்பொருள் செலவுகள் குறித்த உலகளாவிய போக்குகள் முக்கியமானதாக இருக்கும். இந்த செலவுகளில் மேலும் எந்தவொரு அதிகரிப்பும், உற்பத்தி செலவினங்களுக்கும் மானியங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை அதிகரிக்கும், இது உள்நாட்டு உர நிறுவனங்களின் நிதி ஆரோக்கியத்தைப் பாதிக்கும்.