2026-ம் ஆண்டில் இந்தியாவில் தங்கத்தின் தேவை **650 மெட்ரிக் டன்களாக** குறையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தங்கம் விலை உயர்வு மற்றும் கிராமப்புற வருவாய் சரிவு காரணமாக நுகர்வு அதலபாதாளத்திற்கு சென்றுள்ளது.
சந்தையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம்
தங்கத்தின் பயன்பாடு குறைந்தாலும், அதன் குணாதிசயங்கள் மாறியுள்ளன. மக்கள் அதிக எடையுள்ள நகைகளைத் தவிர்த்து, லேசான நகைகள் மற்றும் Lab-grown வைரங்கள் பக்கம் திரும்பியுள்ளனர். அதேசமயம், முதலீட்டாளர்கள் தங்கத்தை வெறும் ஆபரணமாக பார்க்காமல், பணவீக்கத்திற்கு எதிரான ஒரு பாதுகாப்பாக கருதி Gold ETFs, காயின்கள் மற்றும் பார் வடிவில் வாங்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.
நகை விற்பனையாளர்களுக்கு என்ன சிக்கல்?
விற்பனை அளவு (Volume) குறையும் போது, பெரிய நகை நிறுவனங்களின் வருவாய் நிலைத்தன்மை கேள்விக்குறியாகிறது. தங்கத்தின் விலை கடுமையாக உயர்ந்துள்ளதால், வருவாய் எண்களை (Top-line figures) நிறுவனங்களால் தக்கவைக்க முடிகிறது. இருப்பினும், இந்த சூழலில் லாப வரம்புகளை (Profit Margins) பராமரிக்க நிறுவனங்கள் அதிக மதிப்பிலான பொருட்களை விற்பனை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.
கிராமப்புற பொருளாதாரம் மற்றும் இறக்குமதி பாதிப்பு
இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த தங்கத் தேவையில் கிராமப்புற பங்களிப்பு 50%-க்கும் மேல் உள்ளது. பருவமழை பொய்த்தது விவசாயிகளின் வருமானத்தைக் குறைத்து, நகை வாங்கும் திறனை முடக்கியுள்ளது. இதனுடன், அரசாங்கத்தின் இறக்குமதி வரி உயர்வு மற்றும் நிதி சார்ந்த கட்டுப்பாடுகள் சந்தையில் பணப்புழக்கத்தை (Liquidity) மேலும் குறைத்துள்ளன.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
திருமண சீசன் நெருங்கினாலும், தங்கம் விலை ஏறுமுகத்திலேயே இருப்பது நுகர்வோரை தயங்க வைக்கிறது. ரூபாய் மதிப்பு மாற்றம் மற்றும் அரசாங்கத்தின் அடுத்தகட்ட இறக்குமதி கொள்கைகள் தங்கத்தின் விலையைத் தீர்மானிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும். எனவே, நகை விற்பனை நிறுவனங்களின் பங்குகளில் முதலீடு செய்திருப்பவர்கள் கவனமாக இருப்பது அவசியம்.