ஆப்பிரிக்க நாடுகள் இப்போது தங்கள் தங்கத்தை வெளிநாடுகளுக்கு வெறும் தாதுவாக அனுப்புவதற்குப் பதிலாக, உள்ளூரிலேயே சுத்திகரிப்பு செய்து, தங்கள் மத்திய வங்கிகளில் தங்க இருப்பை அதிகரிக்கத் தொடங்கியுள்ளன. இந்த பெரிய மாற்றம் உலக தங்க வர்த்தகத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். இந்திய முதலீட்டாளர்கள் இதை உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும்.
என்ன நடந்தது?
கானா, நைஜீரியா, தான்சானியா, மாலி, புர்கினா பாசோ போன்ற ஆப்பிரிக்க நாடுகள், தங்கள் தங்க உற்பத்தியில் இருந்து அதிக மதிப்பைப் பெறுவதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகின்றன. முன்னர், இந்த நாடுகள் தங்கத் தாதுவை பெரும்பாலும் ஐக்கிய ராஜ்ஜியம் போன்ற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்து, அங்கு சுத்திகரிக்கப்பட்டு வர்த்தகம் செய்யப்பட்டன. ஆனால் இப்போது, இந்த அரசாங்கங்கள் உள்நாட்டு சுத்திகரிப்பு திறனை வளர்ப்பதற்கும், தங்கள் மத்திய வங்கிகளில் தங்க இருப்புகளை அதிகரிப்பதற்கும் முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. உள்ளூர் நிதி நிலையை வலுப்படுத்துவது, அந்நிய செலாவணி சார்ந்திருப்பைக் குறைப்பது மற்றும் உலகப் பொருளாதாரம் மாறும் சூழலில் மூலோபாய இருப்புகளை உருவாக்குவதே இதன் நோக்கம்.
மதிப்புப் பிடிப்பில் மாற்றம்
தங்கத் தொழிலில், சுத்திகரிப்பு மற்றும் வர்த்தகம் ஆகியவற்றில்தான் மிகப்பெரிய லாபம் ஈட்டப்படுகிறது. இந்த செயல்முறைகளை தங்கள் நாடுகளுக்குள் வைத்திருப்பதன் மூலம், ஆப்பிரிக்க நாடுகள் மதிப்புச் சங்கிலியில் முன்னேற முயற்சிக்கின்றன. இது வெறும் தங்கத்தை வைத்திருப்பது மட்டுமல்ல, அதைச் செயலாக்குவதற்கான தொழில்துறை திறனை உருவாக்குவதும் ஆகும். மேலும், "டாலர்மயமாக்கல் குறைப்பு" (De-dollarisation) என்ற பரவலான போக்கிற்கும் இது இணைகிறது. இதில், உலக நாடுகளின் மத்திய வங்கிகள் பணவீக்கம் மற்றும் நிதி நிச்சயமற்ற தன்மையிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள அந்நிய செலாவணிகளுக்குப் பதிலாக தங்கத்தை கையிருப்பில் வைக்கத் தேர்வு செய்கின்றன.
விநியோக சங்கிலி மற்றும் ஒழுங்குமுறை அபாயங்கள்
பொருளாதார இறையாண்மைக்கான இந்த முயற்சி நீண்ட கால இலக்காக இருந்தாலும், முதலீட்டாளர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய குறிப்பிட்ட அபாயங்களையும் கொண்டுள்ளது. மிகப்பெரிய சவால் என்னவென்றால், உள்கட்டமைப்பு, தொழில்நுட்பத் திறன்கள் மற்றும் சான்றளிக்கப்பட்ட சுத்திகரிப்பு வசதிகளில் பெரும் முதலீடு தேவைப்படும்.
"வள தேசியவாதம்" (Resource Nationalism) - அதாவது அரசாங்கங்கள் சுரங்கங்களின் மீதான கட்டுப்பாட்டை இறுக்குவது - சில சமயங்களில் இருபுறமும் கூர்மையான வாள் போல செயல்படலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். இது அதிக தேசிய செல்வத்தைப் பெற முயன்றாலும், நிச்சயமற்ற தன்மையையும் உருவாக்கலாம். நாடுகள் சீரற்ற அல்லது தெளிவற்ற கொள்கைகளைச் செயல்படுத்தினால், சுரங்கங்கள் மற்றும் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளைக் கட்டத் தேவையான அந்நிய முதலீட்டை இது தடுக்கக்கூடும். உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளுக்கு, ஏற்றுமதி சட்டங்கள் அல்லது சுத்திகரிப்பு செயல்பாடுகளில் ஏற்படும் திடீர் மாற்றம், சர்வதேச சந்தையில் தங்கத்தின் கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் செலவை பாதிக்கலாம். இது இந்தியாவைப் போன்ற பெரிய நுகர்வோரால் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கப்படுகிறது.
செயல்படுத்தும் சவால்
உள்ளூர் சுத்திகரிப்பு மாதிரிக்கு மாறுவது ஒரு சிக்கலான, நீண்ட கால திட்டம் என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம். இப்பகுதியில் உள்ள பல பெரிய சுரங்கங்கள் தற்போது வெளிநாட்டு நிறுவனங்களால் இயக்கப்படுகின்றன. இந்த திட்டங்கள் வெற்றிபெற, நாடுகளுக்கு அவற்றின் கட்டுப்பாட்டு விருப்பத்திற்கும், முதலீட்டாளர்கள் தங்கள் மூலதனம் பாதுகாப்பாக இருப்பதாக உணரும் சூழலைப் பராமரிப்பதற்கும் இடையில் ஒரு சமநிலையை ஏற்படுத்த வேண்டும். ஒழுங்குமுறைச் சூழல் மிகவும் கணிக்க முடியாததாக மாறினால், உற்பத்தி அளவுகள் பாதிக்கப்படலாம், இது உலகளாவிய தங்க விநியோகத்தில் ஏற்ற இறக்கங்களை உருவாக்கும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
சரக்குச் சந்தைகளைக் (Commodities Market) கண்காணிக்கும் முதலீட்டாளர்கள் சில முக்கிய பகுதிகளைக் கவனிக்க வேண்டும். முதலில், முக்கிய தங்க உற்பத்தி செய்யும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளின் ஏற்றுமதி கொள்கைகளில் ஏற்படும் அதிகாரப்பூர்வ மாற்றங்களைக் கண்காணிக்கவும், ஏனெனில் இவை உலகளாவிய சுத்திகரிப்பு நிலையங்களுக்கான தங்கத்தின் ஓட்டத்தைப் பாதிக்கலாம். இரண்டாவதாக, மத்திய வங்கி தங்க கொள்முதல் போக்குகளைக் கண்காணிக்கவும், இது உலகளாவிய தங்க தேவையையும் பாதிக்கிறது. இறுதியாக, இப்பகுதியில் புதிய சுத்திகரிப்பு உள்கட்டமைப்பு திட்டங்கள் குறித்த அறிக்கைகளைக் கவனிக்கவும். இந்தப் பகுதிகளில் ஏற்படும் முன்னேற்றம், இந்த நாடுகள் வெற்றிகரமாக ஒரு நிலையான தங்கத் தொழிலை உருவாக்குகிறதா அல்லது இந்த மாற்றம் ஒரு சவாலான, மெதுவாக நகரும் செயல்முறையாகவே நீடிக்குமா என்பதைக் குறிக்கும்.
