பங்குச் சந்தையில் institutional முதலீட்டாளர்களின் பணப் புழக்கம் (Flow) தான் ஷேர் விலையை தீர்மானிக்கிறது என்பது வெறும் கட்டுக்கதை என்கிறது Kotak Institutional Equities.
பங்குச் சந்தையில் FPI எனப்படும் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களின் முதலீடுகள் அதிகரிப்பதால்தான் ஷேர் விலை உயர்கிறது என்ற பிம்பத்தை, Kotak Institutional Equities தனது சமீபத்திய அறிக்கையில் உடைத்துள்ளது. இந்தத் தரவுகள் முதலீட்டாளர்களைக் குழப்பும் ஒரு விஷயமாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
செகண்டரி மார்க்கெட் ஒரு Zero-sum கேம்
சந்தையில் ஒரு ஷேர் கைமாறும்போது, அது வாங்குபவர் மற்றும் விற்பவர் இடையே நடக்கும் பரிவர்த்தனை மட்டுமே. இங்கே பணம் சந்தையை விட்டு வெளியேறுவதில்லை, ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்கு மாறுகிறது. மொத்த ஷேர்களின் எண்ணிக்கையில் மாற்றம் இல்லாதபோது, பணப்புழக்கம் எப்படி விலையை உயர்த்தும்? இது ஒரு தவறான புரிதல் என்று கோட்டக் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
ஷேர் விலையை நீண்ட கால அடிப்படையில் தீர்மானிப்பது Earnings Per Share (EPS) மற்றும் குறுகிய காலத்தில் விலையை அசைப்பது Price-to-Earnings (P/E) மல்டிபிள்கள்தான். நிறுவனத்தின் லாபத்தை வைத்து முதலீட்டாளர்கள் எடுக்கும் முடிவுகளே விலையில் மாற்றத்தைக் கொண்டுவருகின்றன.
மேக்ரோ காரணிகள் ஏன் முக்கியம்?
பணப்புழக்கத்தை விட, கச்சா எண்ணெய் விலை, புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் (Geopolitical Conflicts) மற்றும் பருவமழை போன்றவை நிறுவனங்களின் லாபத்தை (Margin) நேரடியாக பாதிக்கின்றன. இந்த பாதிப்புகள்தான் நிறுவனத்தின் எதிர்கால பணப்புழக்கத்தை (Cash flow) மாற்றி, ஷேர் விலையில் எதிரொலிக்கின்றன. எனவே, வெறும் 'Flow' தரவுகளைப் பார்ப்பதை விட நிறுவனத்தின் அடிப்படை செயல்பாடுகளைக் கவனிப்பதே புத்திசாலித்தனம்.
முதலீட்டாளர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?
தினசரி வரும் FII/DII முதலீட்டுத் தரவுகளைத் தாண்டி, நிறுவனத்தின் காலாண்டு ரிசல்ட்கள், லாப வளர்ச்சி மற்றும் மதிப்பீடுகளை (Valuation) கவனிக்க வேண்டும். இவையே ஒரு நிறுவனம் நீண்ட காலத்திற்கு லாபம் கொடுக்குமா என்பதை முடிவு செய்யும் முக்கிய காரணிகள்.