இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) வெளிநாட்டு வாழ் இந்தியர்களின் (NRI) அந்நிய செலாவணி டெபாசிட்களை (FCNR) ஈர்ப்பதற்காக புதிய திட்டத்தை அறிவித்துள்ளது. வங்கிகளுக்கு ஏற்படும் நாணய மாற்று அபாயத்தை (Exchange Rate Risk) கரன்சி ஸ்வாப் (Currency Swap) மூலம் RBI ஏற்றுக்கொள்வதால், டெபாசிட்களுக்கு கவர்ச்சிகரமான வட்டி வழங்க முடியும். இதன் மூலம் **$40 பில்லியன் முதல் $100 பில்லியன்** வரை அந்நிய செலாவணி கையிருப்பு உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
NRI டெபாசிட்களை ஈர்க்க RBI திட்டம்
இந்தியாவின் அந்நிய செலாவணி கையிருப்பை (Forex Reserves) வலுப்படுத்தும் நோக்கில், ரிசர்வ் வங்கி (RBI) வெளிநாட்டு வாழ் இந்தியர்களை (NRIs) அந்நிய செலாவணி டெபாசிட்கள் (FCNR) செய்ய ஊக்குவிக்கிறது. இதற்காக, வங்கிகள் பெறும் டெபாசிட்களுக்கான நாணய மாற்று அபாயத்தை (Exchange Rate Risk) கரன்சி ஸ்வாப் (Currency Swap) மூலம் RBI ஏற்றுக்கொள்கிறது. இதனால், வங்கிகள் NRIs-க்கு கவர்ச்சிகரமான வட்டி விகிதங்களை வழங்க முடியும்.
கரன்சி ஸ்வாப் எப்படி வேலை செய்கிறது?
இந்த ஏற்பாட்டின் கீழ், வங்கிகள் வெளிநாட்டு நாணயங்களில் டெபாசிட்களைப் பெற்று, RBI உடன் முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்ட விகிதத்தில் ஸ்வாப் ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ளலாம். இது ரூபாய் மதிப்பின் ஏற்ற இறக்கங்களில் இருந்து வங்கிகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும். NRI டெபாசிட்டர்களுக்கு, சுமார் 6.5% வரை வட்டி கிடைக்கும் என்பது முக்கிய ஈர்ப்பாகும். இது அவர்கள் தங்கள் நாடுகளில் அல்லது வழக்கமான சர்வதேச சேமிப்பு திட்டங்களில் பெறும் வட்டியை விட அதிகமாக இருக்கலாம்.
சிலர் 'கேரி டிரேட்' (Carry Trade) உத்தியைப் பயன்படுத்தலாம். அதாவது, ஜப்பானிய யென் போன்ற குறைந்த வட்டி கொண்ட நாணயங்களில் கடன் வாங்கி, அதை அமெரிக்க டாலராக மாற்றி FCNR கணக்குகளில் டெபாசிட் செய்யலாம். இது வருமானத்தை அதிகரிக்க வாய்ப்பளித்தாலும், நாணய மதிப்பு மாற்ற அபாயத்தையும் கொண்டுள்ளது. கடன் வாங்கிய நாணயத்தின் மதிப்பு கணிசமாக உயர்ந்தால், வட்டி விகித வேறுபாட்டில் இருந்து கிடைத்த லாபத்தை அது கரைத்துவிடும்.
வரலாற்று பின்னணி மற்றும் பொருளாதார தாக்கம்
இதேபோன்ற ஒரு திட்டம் 2013-2014 இல் செயல்படுத்தப்பட்டபோது, FCNR டெபாசிட்கள் $15 பில்லியனில் இருந்து $41 பில்லியன் ஆக உயர்ந்தது. தற்போதைய திட்டம் $40 பில்லியன் முதல் $100 பில்லியன் வரை ஈர்க்குமா என்பது உலகளாவிய வட்டி விகித சுழற்சிகள் மற்றும் ரூபாயின் வலிமையைப் பொறுத்தது.
இந்திய வங்கித் துறைக்கு, இது உள்நாட்டு நிதி ஆதாரங்களை விட செலவு குறைந்த ஒரு நீர்மை (Liquidity) ஆதாரமாக அமையும். இருப்பினும், இந்த திட்டத்தில் சவால்களும் உள்ளன. இந்த டெபாசிட்களின் முதிர்வு காலம் (Maturity Profile) ஒரு முக்கிய அபாயமாகும். இவை பொதுவாக 3 முதல் 5 ஆண்டுகள் வரை நிலையானவை என்பதால், டெபாசிட்கள் முதிர்ச்சியடையும் போது ஏற்படும் பெரிய பணத் திருப்பிச் செலுத்தும் வெளியேற்றங்களை (Redemption Outflows) நிர்வகிக்க போதுமான கையிருப்பு இருப்பதை RBI மற்றும் வங்கி அமைப்பு உறுதி செய்ய வேண்டும்.
முதலீட்டாளர்களுக்கான எதிர்கால கண்காணிப்பு அம்சங்கள்
இந்த திட்டம் முன்னேறும்போது, டெபாசிட் வரவுகளின் ஒட்டுமொத்த அளவு, நாட்டின் அந்நிய செலாவணி கையிருப்பு மற்றும் நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறை (Current Account Balance) ஆகியவற்றில் ஏற்படும் தாக்கத்தை கண்காணிக்க வேண்டும். மேலும், இந்தியாவின் அந்நிய நேரடி முதலீடு (FDI) மற்றும் அந்நிய போர்ட்ஃபோலியோ முதலீடு (FPI) வரவுகளையும் முதலீட்டாளர்கள் கண்காணிக்க வேண்டும். ஏனெனில், எதிர்கால பணத் திருப்பிச் செலுத்துதல்களின் தாக்கத்தை சமநிலைப்படுத்த இந்த துறைகளில் வலுவான வரவுகள் அவசியம். மேலும், அமெரிக்கா அல்லது ஜப்பான் போன்ற நாடுகளின் மத்திய வங்கி வட்டி விகிதக் கொள்கைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், இந்த கேரி டிரேடுகளின் கவர்ச்சியையும், அதன் விளைவாக இந்திய வங்கி அமைப்புக்கு வரும் டெபாசிட்களின் அளவையும் பாதிக்கலாம்.