Whalesbook
ரிசர்வ் வங்கியின் புதிய திட்டம்: CRR-ஐ கையிலெடுக்க முயற்சி
ரிசர்வ் வங்கியின் இந்த யோசனை, சந்தையில் பெரிய அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. தற்போதைய பணப்புழக்க நிலவரம் சீராக இருந்தாலும், வரவிருக்கும் advance tax payments போன்ற தேவைகளைக் கணக்கில் கொண்டு, RBI இப்படி ஒரு புதிய திட்டத்தை யோசிப்பதாகத் தெரிகிறது. பிப்ரவரி 6, 2026 அன்று நடந்த பணவியல் கொள்கைக் கூட்டத்தில், ரெப்போ வட்டி விகிதம் (Repo Rate) 5.25% ஆகவும், கொள்கை நிலைப்பாடு 'நடுநிலை' (Neutral Stance) ஆகவும் நீடிக்கப்பட்டது. ஆனாலும், அமைப்பில் உள்ள பணப்புழக்கம் சராசரியாக ₹75,000 கோடி என்றாலும், பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான தேவைகளை இது முழுமையாகப் பூர்த்தி செய்யுமா என்ற சந்தேகம் உள்ளது. CRR-ஐ ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்துவது, RBI-யின் வழக்கமான அணுகுமுறையிலிருந்து மாறுபட்டு, சில கட்டுப்பாடுகளைத் தாண்டிச் செயல்படும் ஒரு மூலோபாய நகர்வைக் காட்டுகிறது.
CRR: வங்கிகளுக்கு ஏன் ஒரு சுமை?
CRR என்பது என்ன? வங்கிகள் வாடிக்கையாளர்களிடம் இருந்து பெறும் டெபாசிட்டில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தை (தற்போது 3%), வட்டி எதுவும் பெறாமல் RBI-யிடம் கையிருப்பில் வைத்திருக்க வேண்டும். இந்தப் பணப்புழக்கத்திற்கு வட்டி இல்லாததால், வங்கிகளுக்கு இது கணிசமான செலவை ஏற்படுத்துகிறது. தற்போதைய நிலவரப்படி, சுமார் ₹7.5 லட்சம் கோடி CRR-ல் இருக்கும் நிலையில், ஆண்டுக்கு ஏறத்தாழ ₹37,500 கோடி வட்டிச் செலவை வங்கிகள் ஏற்கின்றன (சராசரியாக 5% வட்டி விகிதத்தில்). இந்தச் சுமையைக் குறைத்தால், வங்கிகள் தங்கள் கடன் விகிதங்களைக் குறைக்க முடியும் என்று நிபுணர்கள் கூறுகிறார்கள். குறிப்பாக, அமெரிக்கா, யூரோ பகுதி போன்ற நாடுகளில் இந்த ரிசர்வ் தேவைகள் பூஜ்ஜியமாகவோ அல்லது மிகக் குறைவாகவோ இருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.
வழக்கமான கருவிகளில் சிக்கல்கள்
RBI தற்போது பணப்புழக்கத்தை நிர்வகிக்க ரெப்போ, Open Market Operations (OMOs), ஃபாரெக்ஸ் ஸ்வாப்ஸ் (Forex Swaps) போன்ற பல கருவிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. ஆனால், இவற்றில் சில சிக்கல்கள் எழுகின்றன. OMOs-ல், RBI அரசுப் பத்திரங்களை வாங்கும்போது, வங்கிகளிடம் உள்ள Statutory Liquidity Ratio (SLR) மற்றும் Liquidity Coverage Ratio (LCR) தேவைகள் காரணமாக, பத்திரங்களை விற்கப் போதிய அளவு இருப்பு இல்லாமல் போகலாம். மேலும், ஏப்ரல் 1, 2026 முதல் LCR விதிமுறைகள் மாற உள்ளதும் ஒரு காரணி. ஃபாரெக்ஸ் ஸ்வாப்ஸ் மூலம் பணப்புழக்கத்தை அதிகரிக்க முடிந்தாலும், டாலர்களை விற்கும்போதும், வாங்கும்போதும் நாணய மதிப்பில் ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கங்கள் (currency volatility) அபாயத்தை உண்டாக்குகின்றன. இந்த நிதியாண்டில் மட்டும் சுமார் ₹6.6 லட்சம் கோடிக்கு OMOs செய்யப்பட்டிருந்தாலும், பத்திர வருவாய் (bond yields) உயர்வதைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
CRR மாற்றம்: என்ன ஆபத்துகள்?
CRR-ஐ குறைப்பது பணப்புழக்கத்திற்கு உதவினாலும், சில ஆபத்துகளும் உள்ளன. அதிகப்படியான பணப்புழக்கம், சந்தையில் பணவீக்கத்தை (inflation) அதிகரிக்கலாம். உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் பதற்றங்களும், வர்த்தகப் போர்களும் இதற்கு மேலும் வலு சேர்க்கக்கூடும். ஏற்கெனவே, 2026-27 நிதியாண்டிற்கான ₹17.2 லட்சம் கோடி கடன் வாங்கும் திட்டம் (borrowing program), இந்தியப் பத்திரச் சந்தையில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தி, பத்திர வருவாய் உயர்வதற்குக் காரணமாகிறது. வங்கிகளின் கடன் வளர்ச்சி (credit growth) சுமார் 12% ஆகவும், வைப்புத்தொகை வளர்ச்சி (deposit growth) சுமார் 10% ஆகவும் இருப்பதால், கடன்-வைப்பு விகிதம் (credit-deposit ratio) பல தசாப்தங்களில் இல்லாத அளவுக்கு உயர்ந்துள்ளது. இதனால், வங்கிகள் அதிக வட்டிக்கு டெபாசிட்களைப் பெற நிர்பந்திக்கப்பட்டு, லாப வரம்பு (profit margins) பாதிக்கப்படலாம். ரூபாய் மதிப்பைச் சீராக்க RBI தலையிடும்போது பணப்புழக்கம் குறைவதும், அதைச் சமன்செய்ய வேறு கருவிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருப்பதும் தொடர்ச்சியான சவாலாக உள்ளது.
RBI-யின் உறுதிமொழி
RBI கவர்னர், பணப்புழக்கத்தை நிர்வகிப்பதில் RBI தொடர்ந்து 'முன்னெச்சரிக்கையாக' செயல்படும் என்றும், உற்பத்தித் தேவைகளுக்கும், பணவியல் கொள்கை பரிமாற்றத்திற்கும் போதுமான பணப்புழக்கம் இருப்பதை உறுதி செய்யும் என்றும் உறுதியளித்துள்ளார். அரசாங்கத்தின் கையிருப்பு, நாணயப் புழக்கம், ஃபாரெக்ஸ் தலையீடுகள் போன்றவற்றில் ஏற்படக்கூடிய ஏற்ற இறக்கங்களைக் கணக்கிட்டு, RBI தனது அணுகுமுறையைச் சீரமைத்து வருகிறது. பிப்ரவரி 2026 கொள்கை முடிவானது, உலகளாவிய அபாயங்களுக்கு மத்தியில் வளர்ச்சியை ஆதரிப்பதற்கும், ஸ்திரத்தன்மையை நிலைநிறுத்துவதற்கும் ஒரு சமநிலையைக் காட்டுகிறது. CRR-ஐப் பயன்படுத்துவதற்கான எந்தவொரு நகர்வும், RBI-யின் பாரம்பரிய கருவிகளிலிருந்து ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாக இருக்கும். இது, மாறிவரும் நிதிச் சந்தை மற்றும் ஒழுங்குமுறைச் சூழல்களுக்கு ஏற்ப RBI எடுக்கும் ஒரு நடைமுறை சார்ந்த நடவடிக்கையாகக் கருதப்படுகிறது.