பணமும் டிஜிட்டலும்: இந்தியாவின் இரட்டைப் பரிணாம வளர்ச்சி
இந்தியாவின் நிதித்துறை ஒரு சுவாரஸ்யமான இரட்டைப் பரிணாம வளர்ச்சியை சந்தித்து வருகிறது. ஒருபுறம், கையில் புழங்கும் பணத்தின் அளவு வரலாறு காணாத அளவுக்கு உயர்ந்துள்ளது. மறுபுறம், UPI (Unified Payments Interface) மூலம் நடைபெறும் டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனைகளும் விண்ணை முட்டும் அளவுக்கு வளர்ந்துள்ளன. இது, பணம் என்பது வெறும் செலவினங்களுக்கான கருவி மட்டுமல்ல, ஒரு மதிப்புமிக்க சேமிப்பு மற்றும் அவசர கால நிதியாகவும் மாறி வருவதைக் காட்டுகிறது.
இரட்டை எந்திரத்தின் சக்தி
SBI அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் கையில் புழங்கும் பணத்தின் அளவு FY26-ல் ₹41.6 லட்சம் கோடியாக உயர்ந்துள்ளது. இது முந்தைய ஆண்டை விட 11.9% அதிகம். ஒரே ஆண்டில் ₹4.4 லட்சம் கோடி கையில் பணமாக சேர்ந்துள்ளது, இது பணமதிப்பிழப்பு நடவடிக்கைக்குப் பிறகு ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய உயர்வு.
இதே காலகட்டத்தில், UPI பரிவர்த்தனைகளும் புதிய உச்சத்தை எட்டியுள்ளன. இதன் மதிப்பு 20.6% அதிகரித்து ₹314 லட்சம் கோடியாகவும், பரிவர்த்தனைகளின் எண்ணிக்கை 30% உயர்ந்து 241.6 பில்லியனாகவும் பதிவாகியுள்ளது.
இதன் முக்கிய அறிகுறியாக, ஒரு நபருக்குரிய பண கையிருப்புக்கும், ஏடிஎம் எடுக்கும் தொகைக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளி அதிகரித்துள்ளது. FY24-ல் ₹1,804 ஆக இருந்த இது, FY26-ல் ₹9,127 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது மக்களும், வியாபாரங்களும் அவசரத் தேவைக்காக பணத்தை அதிகமாக கையிருப்பில் வைப்பதைக் காட்டுகிறது.
ஏன் பண கையிருப்பு அதிகரிக்கிறது?
உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மைகள் மற்றும் கடந்த கால பாதிப்புகள் பணத்தை கையிருப்பில் வைக்க ஒரு காரணமாக சொல்லப்பட்டாலும், மற்ற பொருளாதார காரணிகளும் இதில் பங்கு வகிக்கின்றன. குறிப்பாக, சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) அறிவிப்புகள், UPI பரிவர்த்தனைகளுடன் இணைக்கப்பட்டிருப்பதால், சில சிறு வியாபாரிகள் தங்களுக்குள்ளான பரிவர்த்தனைகளுக்கு பணத்தை பயன்படுத்த விரும்புகிறார்கள். குறைந்த வட்டி விகிதங்கள், வீடுகளுக்கு பணத்தை சேமித்து வைப்பதை மேலும் கவர்ச்சிகரமானதாக மாற்றியுள்ளன.
மேலும், மக்கள் தங்க இருப்புகளை விற்று ரொக்கமாக மாற்றுவதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. கொள்கை நிச்சயமற்ற தன்மை மற்றும் பணவீக்க அச்சங்கள், நிறுவனங்களை ஒரு பாதுகாப்பு வளையமாக அதிக ரொக்கத்தை வைத்திருக்க ஊக்குவிப்பதாகவும் பொருளாதார ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.
குறையும் பணம்-GDP விகிதம்
மொத்த பணத்தின் அளவு அதிகரித்தாலும், நாட்டின் GDP-யில் பணத்தின் பங்கு (cash-to-GDP ratio) FY21-ல் இருந்த 14.4%-ல் இருந்து FY26-ல் 12.1% ஆகக் குறைந்துள்ளது. அதாவது, மக்கள் அதிக பணத்தை வைத்திருந்தாலும், நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் அதன் பங்களிப்பு குறைந்து வருகிறது.
இந்தியாவின் தற்போதைய விகிதம், அமெரிக்காவில் (7.96%)-ம், யூரோ மண்டலத்தில் (8-10%)-ம் இருப்பதை விட அதிகமாக உள்ளது. இது இந்தியாவின் பெரிய முறைசாரா பொருளாதாரம் மற்றும் பணத்திற்கான தொடர்ச்சியான விருப்பத்தை பிரதிபலிக்கிறது. இருப்பினும், இந்த விகிதம் குறைவது, பணவியல் கொள்கையின் செயல்திறன் அதிகரிப்பதையும், டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனைகள் பரவலாகி வருவதையும் காட்டுகிறது.
கவலைகளும் ஆபத்துகளும்
பணப்புழக்கம் அதிகரிப்பது, இந்தியாவின் நிழல் பொருளாதாரம் (shadow economy) மற்றும் பணவியல் கொள்கையில் அதன் தாக்கம் குறித்து சில கவலைகளை எழுப்புகிறது. பெரிய அளவிலான பணம் கையிருப்பில் இருப்பது, மத்திய வங்கியின் பணப் புழக்க நிர்வாகத்தை சிக்கலாக்கலாம்.
மறுபுறம், டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனைகள், சைபர் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் மோசடிகளால் பாதிக்கப்படலாம். இந்தியாவின் மத்திய வங்கி டிஜிட்டல் கரன்சி (CBDC) இன்னும் ஆரம்ப கட்டங்களில் உள்ளது, மேலும் அது பணத்தின் சேமிப்புப் பங்கை மாற்றுவதற்கான அதன் திறனை நிரூபிக்கவில்லை.
எதிர்காலக் கண்ணோட்டம்
பணமும், டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனைகளும் இணைந்து செயல்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. UPI போன்ற புதிய கண்டுபிடிப்புகளால் இயக்கப்படும் டிஜிட்டல் அமைப்புகள், பரிவர்த்தனை வளர்ச்சியை முன்னெடுத்துச் செல்லும். இருப்பினும், கையில் புழங்கும் பணம் ஒரு முக்கிய சேமிப்பு முறையாகவும், அவசர கால நிதியாகவும், சில முறைசாரா பொருளாதார நடவடிக்கைகளிலும் தொடர்ந்து செயல்படும். ₹500 நோட்டுகள் அதிக மதிப்பைக் கொண்டுள்ளன, ₹100 நோட்டுகளின் புழக்கமும் வளர்ந்து வருகிறது.
