இந்திய வங்கிகளுக்கு பணப்புழக்க நெருக்கடி! கடன் வளர்ச்சி உச்சத்தில் இருந்தும் சிக்கல்.

மதிப்பீடு Vs வளர்ச்சி: ஒரு முரண்பாடு

Nomura நிறுவனம், Kotak Mahindra Bank, Axis Bank, ICICI Bank, IndusInd Bank, IDFC First Bank, மற்றும் Federal Bank ஆகிய வங்கிகள் FY27-ல் கடன் சுழற்சியால் (credit cycle) அதிகம் பயனடையும் என கணித்துள்ளது. ஆனால், இந்திய வங்கித்துறையின் அடிப்படை நிதிநிலைமை வேறுபட்ட ஒரு சிக்கலான கதையைச் சொல்கிறது. ஏப்ரல் 2026 நிலவரப்படி, வங்கித்துறையின் கடன் வளர்ச்சி ஆண்டுக்கு சுமார் 16% ஆகவும், டெபாசிட் திரட்டல் 12% ஆகவும் இருந்தது. இந்த இடைவெளி, கடன்-டெபாசிட் (CD) விகிதத்தை 82-83% என்ற வரலாறு காணாத அளவுக்கு உயர்த்தியுள்ளது. இது வங்கிகளின் கடன் கொடுக்கும் திறனைக் கட்டுப்படுத்துவதோடு, அதிக வட்டிக்கு சந்தையில் கடன் வாங்க வேண்டிய கட்டாயத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.

கடன் வழங்கும் சுழற்சியின் நுணுக்கங்கள்

தற்போதைய சுழற்சியில் கடன் விரிவாக்கம் என்பது தேவையின் விளைவு மட்டுமல்ல; இது ஒரு கட்டாய முடுக்கமாகும். NBFC-களிடமிருந்து வரும் வலுவான தேவையைக் கருத்தில் கொண்டு (ஏப்ரல் 2026 நிலவரப்படி NBFC-களின் கடன் ஆண்டுக்கு 27.7% அதிகரித்துள்ளது), வங்கிகள் தங்களது பணப்புழக்க இருப்புகளை (liquidity buffers) பயன்படுத்துகின்றன. இதனால், நிகர வட்டி வரம்புகள் (NIMs) நிதிச் செலவுகளுக்கு அதிக உணர்திறன் கொண்டதாக மாறியுள்ளன. Nomura, பெரிய தனியார் வங்கிகளான ICICI Bank-ஐ அதன் உயர் பணப்புழக்கக் காப்பீட்டு விகிதம் (LCR) மற்றும் வலுவான பொறுப்புத் தன்மையைக் (liability franchise) கருத்தில் கொண்டு பரிந்துரைக்கிறது. இது இந்த அமைப்பு ரீதியான நிதிப் பற்றாக்குறைக்கு எதிரான ஒரு தற்காப்பு நிலையை காட்டுகிறது. கடன் வளர்ச்சி ஆரோக்கியமாக இருந்தாலும், குறைந்த வட்டி கொண்ட சேமிப்பு டெபாசிட்டுகளிலிருந்து கால டெபாசிட்டுகளுக்கு (தற்போது மொத்த டெபாசிட்டில் 61% க்கும் அதிகமாக உள்ளது) மாறும் போக்கு, வங்கிகளின் லாபத்தைப் பெருக்கிய குறைந்த-விலை நிதி ஆதாரத்தின் நன்மையை குறைத்து வருகிறது.

மறைமுக ஆபத்துகள்: அமைப்பு ரீதியான பலவீனங்கள்

இந்த கடன் சார்ந்த வருவாயின் நிலைத்தன்மை குறித்து முதலீட்டாளர்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். கடன் மற்றும் டெபாசிட் வளர்ச்சிக்கு இடையே உள்ள தொடர்ச்சியான 300-400 அடிப்படை புள்ளி இடைவெளி தற்காலிகமானது அல்ல, மாறாக இது மதிப்பீட்டு முகமைகள் மற்றும் RBI-யால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு அமைப்பு ரீதியான சவால் ஆகும். குறுகிய கால சந்தை கடன்களை நீண்ட கால சொத்துக்களுக்கு நிதியளிக்க நம்பியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்க வட்டி விகித ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், உலகளாவிய எண்ணெய் விலைகள் உயர்ந்தால் அல்லது புவிசார் அரசியல் ஸ்திரமின்மை தொடர்ந்தால், RBI-யின் உபரி பணப்புழக்கத்தை (surplus liquidity) பராமரிக்கும் திறன் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படும். பல்வேறு பொறுப்புத் தன்மைகளைக் கொண்ட வங்கிகளைப் போலல்லாமல், சமீபத்திய புரோக்கரேஜ் மதிப்பீட்டில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட நடுத்தர வங்கிகள், சந்தை பணப்புழக்கத்தின் ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு அதிக உணர்திறன் கொண்டவை. கொள்கை வட்டி 5.25% இல் நிலைத்திருந்தபோதிலும், செலவுகள் அதிகரித்து வருகின்றன.

எதிர்காலக் கண்ணோட்டம்

FY27-க்கு சாதகமான அடிப்படை விளைவு (base effect) மற்றும் நிலையான தொழில்துறை தேவையை சுட்டிக்காட்டி, புரோக்கரேஜ் ஒருமித்த கருத்து நேர்மறையாக இருந்தாலும், நிலையான லாப விரிவாக்கத்திற்கான பாதை குறுகியதாக உள்ளது. சந்தை பங்கேற்பாளர்கள், வங்கிகளின் ஆரோக்கியத்திற்கான முக்கிய குறிகாட்டிகளாக, அடுத்த காலாண்டு தாக்கல் செய்யும்போது கடன்-டெபாசிட் விகிதம் (LDR) மற்றும் CASA விகிதங்களை கண்காணிக்க வேண்டும். FY27-ன் இறுதியில் கடன் வளர்ச்சி 14% ஆக இயல்பு நிலைக்கு திரும்பும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது தற்போதைய 'கடன் பெருக்கம்' (credit binge) ஒரு முதிர்ச்சி கட்டத்தில் நுழைவதைக் குறிக்கிறது, அங்கு இருப்புநிலைக் குறிப்பின் தரம் (balance sheet quality) கடன் புத்தக விரிவாக்கத்தை விட முக்கியமாக மாறும்.