SEBI வரம்புகள் சிக்கலான ஒப்பந்தங்களுக்கு வழிவகுக்கின்றன
இந்திய Alternative Investment Funds (AIFs), வளர்ந்து வரும் நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்வதற்கு முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. ஆனால், SEBI-யின் வெளிநாட்டு முதலீட்டு வரம்புகள் முழுமையாக நிரம்பிவிட்டதால், அவை ஒரு பெரிய தடையை எதிர்கொள்கின்றன. இதனால், AIF-கள் இந்திய ஸ்டார்ட்அப்களின் வெளிநாட்டுப் பெற்றோர் நிறுவனங்களில் நேரடியாக முதலீடு செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டியுள்ளது. இது, உலகளாவிய நிதி திரட்டலில் ஒரு பொதுவான முறையாகும். 2021 மே மாதத்தில் SEBI வெளிநாட்டு முதலீட்டு வரம்பை $1.5 பில்லியன் ஆக உயர்த்தினாலும், 2022 மற்றும் 2024 ஆம் ஆண்டுகளில் இந்திய சந்தையின் ஒட்டுமொத்த வரம்புகள் எட்டப்பட்டுவிட்டன. இதனால் பல நிதியங்களுக்கு புதிய முதலீடுகள் தடைபட்டுள்ளன. இந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்க, கால் மற்றும் புட் ஆப்ஷன் போன்ற சிக்கலான வழிமுறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இது நேரடியாக வெளிநாட்டு உரிமம் இல்லாமலேயே, பொருளாதார ரீதியாகவும் நிர்வாக ரீதியாகவும் ஒரே மாதிரியான பலன்களை வழங்குகிறது. வேகமாக வளர்ந்து வரும் இந்திய வென்ச்சர் கேப்பிடல் (VC) சந்தை சுமார் $16 பில்லியன் அளவை எட்டியுள்ளது, இது முதலீட்டாளர்களுக்கு எளிதான வழிகள் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
ஆப்ஷன்கள் செலவுகளையும் ரிஸ்கையும் எப்படி அதிகரிக்கின்றன?
இந்த கால் மற்றும் புட் ஆப்ஷன் அமைப்பு, AIF-களை உள்நாட்டு ஒப்பந்தம் மூலம் இந்திய துணை நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்ய அனுமதிக்கிறது. ஒப்பந்த உரிமைகள் மூலம் நேரடி முதலீட்டின் பலன்களைப் பெற முயற்சிக்கின்றனர். இதில், வெளிநாட்டுப் பெற்றோர் நிறுவனம், உலகளாவிய நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில் ஒரு குறிப்பிட்ட விலைக்கு பங்குகளை மீண்டும் வாங்குவதற்கான கால் ஆப்ஷன் (call option) அடங்கும். அதே சமயம், AIF-களுக்கு இழப்பீடு (downside protection) வழங்க ஒரு புட் ஆப்ஷன் (put option) வழங்கப்படுகிறது. சில சமயங்களில், ரிசர்வ் வங்கி (RBI) அனுமதித்தால், வெளிநாட்டுப் பங்குகளாக மாற்றும் உரிமை (swap right) இருக்கலாம். எனினும், இந்த ஒப்பந்தங்கள் நேரடி முதலீட்டிற்கு சமமாக இருப்பதை உறுதி செய்வது மிகவும் சிக்கலானது மற்றும் அதிக ரிஸ்க் கொண்டது. எல்லை தாண்டி ஒப்பந்த உரிமைகளை அமல்படுத்துவது மெதுவாகவும், செலவு அதிகமாகவும் இருக்கும். சில சமயங்களில், FEMA விதிமுறைகளின்படி, புட் ஆப்ஷன் மூலம் வருமானத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிப்பது கடன் (debt) எனக் கருதப்படலாம். இந்திய நிறுவனம் திவாலானால், AIF-கள் நேரடி வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களை விட அதிக ரிஸ்க் உள்ள நிலையில் இருக்கும்.
உலகளாவிய ஒப்பீடும் இந்தியாவின் வழிகளும்
சிங்கப்பூர், ஹாங்காங், துபாய் போன்ற நாடுகளின் நிதி மையங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்தியாவின் இந்த விதிகள் முதலீட்டில் அதிக தடைகளை ஏற்படுத்துகின்றன. சிங்கப்பூரில் VCC (Variable Capital Company) போன்ற அமைப்புக்கள் எளிதான முதலீட்டிற்கு உதவுகின்றன. இந்தியாவின் GIFT சிட்டி, SEBI-யின் வெளிநாட்டு வரம்புகளைத் தாண்டி வெளிநாட்டு நிறுவனங்களில் நேரடியாக முதலீடு செய்ய ஒரு வழியாக உள்ளது. இருப்பினும், இதனை அமைக்க நேரம் எடுக்கும். SEBI சில மாற்றங்களைச் செய்திருந்தாலும், முக்கிய வெளிநாட்டு முதலீட்டு வரம்புகள் அப்படியே உள்ளன.
இந்த வழிமுறைகள் இந்தியாவின் ஸ்டார்ட்அப் வளர்ச்சியை ஏன் பாதிக்கின்றன?
இந்த சிக்கலான கால் மற்றும் புட் ஆப்ஷன் முறைகளின் பரவலான பயன்பாடு, இந்தியாவில் முதலீட்டு விதிகள் சரியாக அமையவில்லை என்பதையே காட்டுகிறது. இது இந்திய ஸ்டார்ட்அப்களில் முதலீடு செய்வதற்கான செலவுகளையும் ரிஸ்கையும் கணிசமாக அதிகரிக்கிறது. ஒப்பந்த உரிமைகளை அமல்படுத்துவதில் உள்ள சிரமம், ஒழுங்குமுறை மாற்றங்களின் ரிஸ்க், மற்றும் நிறுவனம் தோல்வியடையும் பட்சத்தில் ஏற்படும் அதிக இழப்பு ஆகியவை இந்த முதலீடுகளை மேலும் கடினமாக்குகின்றன. இதனால், நிறுவனங்களை மதிப்பிடுவதற்கும், வளர்ப்பதற்கும் பதிலாக, இந்த சிக்கலான ஒப்பந்தங்களை உருவாக்குவதிலேயே அதிக நேரமும் பணமும் செலவிடப்படுகிறது. இது மூலதனம் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட வழிவகுத்து, இந்தியாவின் ஸ்டார்ட்அப் துறையின் வளர்ச்சியைத் தாமதப்படுத்தலாம்.