இந்திய உள்கட்டமைப்பு நிதி நிறுவனம் (IIFCL) அடுத்தகட்டமாக வெளிநாட்டு கடன்கள் மூலம் சுமார் **$1.4 பில்லியன்** (சுமார் **₹11,500 கோடி**) திரட்ட திட்டமிட்டுள்ளது. மேலும், **$100 மில்லியன்** டாலர் மதிப்பிலான பத்திரங்களையும் வெளியிட பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது.
என்ன நடந்தது?
இந்திய உள்கட்டமைப்பு நிதி நிறுவனம் (IIFCL), வெளிநாட்டு நாணய கடன்கள் மூலம் $1.4 பில்லியன் (சுமார் ₹11,500 கோடி) திரட்ட தனது திட்டங்களை அறிவித்துள்ளது. இதில், $1 பில்லியன் கடனை 15 வருட கால அவகாசத்துடன் பெறவும், ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியிடமிருந்து (ADB) $400 மில்லியன் கடனை 20 வருட கால அவகாசத்துடன் பெறவும் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகிறது. மேலும், இந்த ஆண்டு இறுதிக்குள் சுமார் $100 மில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான பங்குகளையும் வெளியிட திட்டமிட்டுள்ளது.
RBI-யின் ஃபாரெக்ஸ் ஹெட்ஜிங் ஆதரவு
வெளிநாட்டு நாணயங்களில் கடன் வாங்கும்போது, இந்திய நிறுவனங்களுக்கு ஒரு முக்கிய ரிஸ்க் உள்ளது: ரூபாயின் மதிப்பு டாலருக்கு எதிராக மாறுவது. ரூபாய் மதிப்பு குறைந்தால், கடனை திருப்பிச் செலுத்தும் செலவு ரூபாய் மதிப்பில் அதிகரிக்கும். இதை சமாளிக்க, இந்திய நிறுவனங்கள் வழக்கமாக 'ஹெட்ஜிங்' முறையைப் பயன்படுத்துகின்றன. இது அந்நிய செலாவணி விகிதங்களை நிர்ணயிக்கும் ஒரு நிதி முறை.
சமீபத்தில், இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் (RBI) நடவடிக்கைகள் இந்த செயல்முறையை மேலும் கவர்ச்சிகரமானதாக மாற்றியுள்ளன. அரசுக்கு சொந்தமான நிதி நிறுவனங்கள், இந்த ஹெட்ஜிங் செலவுகளை ஈடுகட்ட, மானிய விலையில் வெளிநாட்டு நிதியைப் பெற RBI அனுமதித்துள்ளது. இந்தக் கொள்கை ஆதரவு இல்லையென்றால், ஹெட்ஜிங் செலவுகள் அதிகமாக இருப்பதால், உள்நாட்டு நிதி திரட்டலுடன் ஒப்பிடும்போது வெளிநாட்டு கடன் வாங்குவது லாபகரமாக இருக்காது.
உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களுக்கு ஏற்ற கடன்கள்
சாலைகள், துறைமுகங்கள் அல்லது மின் நிலையங்கள் போன்ற உள்கட்டமைப்பு திட்டங்கள், கட்டி முடிக்கவும், வருவாய் ஈட்டத் தொடங்கவும் பல ஆண்டுகள் ஆகும். ஒரு நிறுவனம், 10 வருடங்களுக்குப் பிறகு வருவாய் ஈட்டும் ஒரு திட்டத்திற்கு, குறுகிய கால கடனை (3-5 வருடங்கள்) வாங்கினால், 'மறுநிதியளிப்பு ஆபத்தை' (refinancing risk) எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அதாவது, கடனை சரியான நேரத்தில் திருப்பிச் செலுத்த முடியாமல் போகும் அபாயம்.
IIFCL-ன் 15 முதல் 20 வருட கடன் கால அவகாசம் என்பது, உள்கட்டமைப்பு சொத்துக்களின் நீண்ட காலத்திற்கு ஏற்றவாறு கடன்களின் காலத்தை நிர்ணயிக்கும் ஒரு மூலோபாய நடவடிக்கையாகும். இது, பழைய கடன்களை திருப்பிச் செலுத்த தொடர்ந்து புதிய கடன்களைத் தேடும் நிறுவனத்தின் அழுத்தத்தைக் குறைக்கிறது.
அபாயங்களும் கவனிக்க வேண்டியவையும்
வெளிநாட்டு கடன், உள்நாட்டு சந்தைகளை விட குறைந்த வட்டி விகிதங்களை வழங்கினாலும், அதில் சில அபாயங்களும் உள்ளன.
- அந்நிய செலாவணி மாற்றம் (Exchange Rate Risk): ஹெட்ஜிங் செய்திருந்தாலும், ரூபாய் மதிப்பு டாலருக்கு எதிராக கணிசமாக மற்றும் எதிர்பாராத விதமாக குறைந்தால், ஹெட்ஜிங் கவரேஜ் போதுமானதாக இல்லாவிட்டால் அல்லது ஹெட்ஜிங் செலவுகள் அதிகரித்தால், கடனை திருப்பிச் செலுத்தும் செலவு உயரக்கூடும்.
- உலக வட்டி விகித போக்குகள் (Global Interest Rate Trends): இந்தக் கடன்கள் திட்டமிடப்பட்டிருந்தாலும், கடன் வாங்கும் இறுதிச் செலவு உலகளாவிய வட்டி விகித சூழலைப் பொறுத்தது. ஏதேனும் தாமதங்கள் அல்லது சாதகமற்ற உலகளாவிய நிலைமைகள் இந்தக் கடன்களின் செலவுத் திறனை மாற்றக்கூடும்.
- கொள்கை சார்ந்த சார்பு (Reliance on Policy): இந்த நிதி திரட்டும் உத்தியின் நம்பகத்தன்மை, தற்போது RBI-யின் குறிப்பிட்ட கொள்கை ஊக்குவிப்புகளால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. எதிர்காலத்தில் இந்த விதிமுறைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு கடன் வாங்குதலுக்கு இடையிலான செலவு-பயன் பகுப்பாய்வைப் பாதிக்கலாம்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் சந்தை ஆய்வாளர்கள், ADB கடன் ஒப்பந்தம் இறுதி செய்யப்படுவதையும், அதைத் தொடர்ந்து டாலர் பத்திரங்கள் வெளியிடப்படுவதையும் உன்னிப்பாகக் கவனிப்பார்கள். வெளிநாட்டுச் செலவுகளை நிர்வகிக்கும் அதே வேளையில், நிறுவனம் ஆரோக்கியமான லாப வரம்புகளைப் பராமரிக்கும் திறன்தான் முக்கியமாகக் கவனிக்கப்படும். மேலும், இந்த நிதிகள் எவ்வாறு உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதைக் கண்காணிப்பது முக்கியம், ஏனெனில் இது நிறுவனத்தின் நீண்ட கால வருவாய் திறனை நேரடியாகப் பாதிக்கிறது.