மைக்ரோ ஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கான (MFI) அரசு கடன் உத்தரவாதத் திட்டம் ₹20,000 கோடிக்கு ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்ட நிலையில், ஆகஸ்ட் 2026 நிலவரப்படி ₹3,300 கோடி மட்டுமே விநியோகிக்கப்பட்டுள்ளது. வங்கிகள் சிறு நிறுவனங்களுக்குக் கடன் கொடுக்கத் தயங்குவதாலும், பெரிய நிறுவனங்கள் வேறு வழிகளில் நிதி திரட்டுவதாலும், ஆகஸ்ட் 31 காலக்கெடு நெருங்கும்போது இந்தத் திட்டம் எதிர்பார்த்த அளவுக்குப் பயனளிக்கவில்லை.
மைக்ரோ ஃபைனான்ஸ் (Microfinance) துறைக்கு புத்துயிர் அளிக்க அரசு ₹20,000 கோடிக்கு கடன் உத்தரவாதத் திட்டத்தை அறிவித்தது. ஆனால், ஆகஸ்ட் 31, 2026 காலக்கெடு நெருங்கிவிட்ட நிலையில், இதுவரை 17% நிதி மட்டுமே அதாவது சுமார் ₹3,300 கோடி விநியோகிக்கப்பட்டுள்ளது. திட்டத்தின் நோக்கத்திற்கும், களத்தில் நடக்கும் செயலாக்கத்திற்கும் இடையே பெரிய இடைவெளி இருப்பதாக இது காட்டுகிறது.
இந்தத் திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமே, நிதி நெருக்கடியில் இருக்கும் சிறு மைக்ரோ ஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு வங்கிகள் கடன் வழங்கும்போது, அதற்கு ஒரு பகுதிக் கடன் உத்தரவாதத்தை (Partial Credit Guarantee) வழங்குவதுதான். ஆனால், இதில் தேவைக்கும் விநியோகத்திற்கும் இடையே ஒரு முரண்பாடு நிலவுகிறது. வங்கிகள், சிறு மைக்ரோ ஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்கள் மற்றும் NBFC-க்களிடம் கடன் கொடுக்கும்போது மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் செயல்படுகின்றன. அரசு உத்தரவாதம் இருந்தாலும், இந்தச் சிறு நிறுவனங்களின் கடன் அபாயத்தை (Credit Risk) அதிகமாக மதிப்பிடுவதால், கடன் ஒப்புதல்கள் தாமதமாகின்றன.
மறுபுறம், பெரிய மைக்ரோ ஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்களும் இந்தத் திட்டத்தில் ஆர்வம் காட்டவில்லை. அவர்களுக்கு சந்தை மூலதனம் (Capital Markets) மற்றும் பிற தனியார் நிதி ஆதாரங்கள் எளிதாகக் கிடைக்கின்றன. இத்திட்டத்தின் கீழ் வட்டி விகிதங்கள் External Benchmark Lending Rate (EBLR) அல்லது Marginal Cost of Funds based Lending Rate (MCLR) உடன் 2% ஆகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால், பெரிய நிறுவனங்கள் இதைவிடச் சிறந்த வணிக விதிமுறைகளில் (Commercial Terms) நிதி திரட்ட முடியும் என்பதால், இத்திட்டம் அவர்களுக்கு லாபகரமாகத் தெரியவில்லை.
தேசிய கடன் உத்தரவாத அறக்கட்டளை (National Credit Guarantee Trustee Company - NCGTC) மூலம், சிறு நிறுவனங்களுக்கு 80%, நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு 75%, பெரிய நிறுவனங்களுக்கு 70% வரை கடன் இழப்புக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கப்படுகிறது. இந்தப் பாதுகாப்பு இருந்தபோதிலும், வங்கிகள் மைக்ரோ ஃபைனான்ஸ் துறையில் தங்கள் முதலீட்டை அதிகரிக்கத் தயங்குவதைக் குறைப்பதற்கு இது போதுமானதாக இல்லை என்பது தெளிவாகிறது.
தனியார் நிதியைப் பெற போதுமான அளவு அல்லது கடன் தகுதி இல்லாத சிறு மைக்ரோ ஃபைனான்ஸ் நிறுவனங்களுக்கு, இந்தத் திட்டத்தின் கீழ் கடன் கிடைக்காதது அவர்களின் பணப்புழக்கத்திற்கும் (Liquidity) கடன் புத்தகத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கும் பெரும் ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. முன்பு ஜூன் 30 ஆக இருந்த காலக்கெடுவை நீட்டித்து, பெரிய நிறுவனங்களுக்கான கடன் வரம்பை ₹1,000 கோடி ஆக அரசு உயர்த்தினாலும், அது பெரிய அளவில் பயனளிக்கவில்லை. ஆகஸ்ட் 31 காலக்கெடு சில நாட்களே உள்ள நிலையில், அரசு மேலும் கொள்கை மாற்றங்களைக் கொண்டுவருமா அல்லது தற்போதைய நிலையிலேயே திட்டம் முடிவுக்கு வருமா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.