நிதியமைச்சகத்தின் (DFS) செயலாளர் எம். நாகராஜு, சிறு வணிகர்கள் மற்றும் தனிநபர்களுக்கான கடன் வட்டி விகிதங்களை கணிசமாகக் குறைக்க வங்கிகளுக்கு விடுத்துள்ள உத்தரவு, நாட்டின் கடன் பரவலை (Credit Penetration) அதிகரிக்கும் ஒரு மூலோபாய நடவடிக்கையாகும். இது வெறும் வட்டி குறைப்பு மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் நீண்டகால பொருளாதார லட்சியங்களான 'விக்சித் பாரத் 2047' திட்டத்தை நிறைவேற்ற இன்றியமையாததாகும்.
கடன்-ஜிடிபி விகித இடைவெளி
இந்திய வங்கிகள் உலகளாவிய பொருளாதார சவால்களுக்கு மத்தியிலும் சிறப்பாக செயல்பட்டு, லாபத்தையும் சொத்து தரத்தையும் (Asset Quality) மேம்படுத்தியுள்ளன. ஆனாலும், நாட்டின் கடன்-ஜிடிபி விகிதம் சுமார் 57% ஆக உள்ளது. இது சீனா (199%), அமெரிக்கா (147%), மற்றும் ஜப்பான் (123%) போன்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் பின்தங்கியுள்ளது. இந்த இடைவெளி, கடன் ஒதுக்கீட்டில் உள்ள ஒரு கட்டமைப்பு சிக்கலைக் காட்டுகிறது. சிறு வணிகர்கள் மற்றும் தனிநபர்கள் பெரும்பாலும் பெரிய நிறுவனங்களை விட அதிக வட்டி விகிதங்களை எதிர்கொள்கின்றனர். DFS செயலாளரின் முக்கிய கேள்வியே இதுதான் – 'ஏழையே அதிக வட்டி கட்டுகிறாரா?' என்பது. இதன் நோக்கம், தற்போதுள்ள 9%-10% வட்டி விகிதங்களுக்குப் பதிலாக, சாத்தியமான சிறு வணிகக் கடன்களுக்கு 6%-7% வட்டி விகிதத்தில் கடன் வழங்குவதாகும். இதன் மூலம், அரசாங்கத்தால் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட சிறு வணிகக் கடன்களுக்கு அதிக நிதிப்புழக்கம் ஏற்பட்டு, 2047-ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியா 30 டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதாரமாகவும், ஒரு நபருக்கு $18,000-$20,000 வருமானம் கொண்ட நாடாகவும் மாறத் தேவையான அனைவரையும் உள்ளடக்கிய (Inclusive) வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கும்.
கடந்த பத்தாண்டுகளில், பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் நிதி உள்ளடக்கம் (Financial Inclusion) மூலம் இந்தியாவின் கடன்-ஜிடிபி விகிதம் மெதுவாக உயர்ந்துள்ளது. உலக அளவில், இந்திய வங்கிகள் ஸ்திரமான உள்நாட்டு தேவையால் சிறப்பாக செயல்பட்டாலும், வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கு (SME) கடன் கிடைப்பதில் சிறப்பு கவனம் தேவைப்படுகிறது.
வங்கிகளுக்கான சவால்கள்
ஆனால், இந்த வட்டி விகிதக் குறைப்பு வங்கிகளுக்கு சில ஆபத்துகளையும் கொண்டுள்ளது. குறைந்த கடன் விகிதத்தில், லாபம் ஈட்டாமல் சிறு வணிகர்களுக்குக் கடன் வழங்க வேண்டும் என்ற உத்தரவு, வங்கிகளின் நிகர வட்டி வருவாயைக் (Net Interest Margins) குறைக்கும். உலகளாவிய சந்தையில் நிலவும் நிச்சயமற்ற தன்மைகளால், வங்கிகளின் முதலீட்டு போர்ட்ஃபோலியோவும் பாதிக்கப்படலாம். மேலும், இலக்குகளை அடைய கடன் வழங்கும் தரத்தில் (Underwriting Standards) தளர்வுகள் ஏற்பட்டால், அது வாராக்கடன்கள் (NPAs) அதிகரிக்க வழிவகுக்கும். குறிப்பாக, பொதுத்துறை வங்கிகள் இதுபோன்ற அழுத்தங்களை சமாளிக்க வேண்டியிருக்கும்.
எதிர்கால பார்வை
மொத்தத்தில், இந்திய வங்கித்துறை தேசிய கடன் பரவல் இலக்குகளை அடைய, சில்லறை மற்றும் சிறு வணிகப் பிரிவுகளில் அதிக கவனம் செலுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. நிதி நிறுவனங்கள் செயல்திறனை மேம்படுத்தி, புதுமையான இடர் மேலாண்மை (Risk Management) உத்திகளைக் கையாள வேண்டியிருக்கும். 'விக்சித் பாரத் 2047' இலக்கை அடைவதற்கு, வங்கித்துறை இந்த கடன் இடைவெளியைக் குறைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும். 2026-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், நிபுணர்கள் (Analysts) வங்கிகளின் துறைக்கான கணிப்புகள் (Sector Consensus) நேர்மறையாக இருப்பதாகவும், வருடாந்திர கடன் வளர்ச்சி 12-15% ஆக இருக்கும் என்றும் மதிப்பிட்டுள்ளனர். இது ஒரு நிலையான பொருளாதார சூழல் மற்றும் அரசின் கடன் ஊக்குவிப்பு நடவடிக்கைகளால் ஆதரிக்கப்படும்.