Whalesbook
எத்தனால் வாகனங்களுக்கு குறைந்த முக்கியத்துவம்?
FY 2027-28 முதல் FY 2031-32 வரையிலான காலகட்டத்திற்கான, வாகனத் துறைக்கான புதிய Corporate Average Fuel Consumption (CAFE-III) விதிமுறைகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. இந்த வரைவு விதிமுறைகளில் ஒரு "சமநிலையின்மை" இருப்பதாக AIDA அமைப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது. குறிப்பாக, பேட்டரி எலக்ட்ரிக் வாகனங்கள் (BEVs) மற்றும் பிளக்-இன் ஹைப்ரிட் வாகனங்களுக்கு (PHEVs) அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
VDF காரணியில் முரண்பாடு
இந்த சர்ச்சைக்கு முக்கிய காரணம், வாகனங்களின் வெளியேற்றத்தை (emissions) கணக்கிடப் பயன்படும் Volume Derogation Factor (VDF) என்ற காரணியாகும். புதிய CAFE-III விதிமுறைகளின்படி, BEVs வாகனங்களுக்கு 3 என்ற VDF-ம், PHEVs-க்கு 2.5 என்ற VDF-ம் வழங்கப்படுகிறது. இதனால், வாகன உற்பத்தியாளர்கள் இந்த கார்களை விற்பனை செய்வதன் மூலம் எரிபொருள் செயல்திறன் இலக்குகளை எளிதாக அடைய முடியும். ஆனால், பெட்ரோல் மற்றும் எத்தனால் கலவையில் (E85 வரை) இயங்கக்கூடிய FFVs வாகனங்களுக்கு வெறும் 1.1 முதல் 1.5 வரை மட்டுமே VDF வழங்கப்படும் என முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. இது FFVs வாகனங்களின் உமிழ்வைக் குறைப்பதில் உள்ள பங்களிப்பை முழுமையாக பிரதிபலிக்கவில்லை என AIDA வாதிடுகிறது. எனவே, FFVs வாகனங்களுக்கான VDF-ஐ குறைந்தது 2.0 ஆகவும், முடிந்தால் 2.5 ஆகவும் உயர்த்த வேண்டும் என AIDA கோரிக்கை விடுத்துள்ளது.
எரிசக்தி பாதுகாப்பில் எத்தனாலின் பங்கு
இந்த கோரிக்கை, இந்தியாவின் எத்தனால் உற்பத்தி திறனை அதிகரிக்கும் தேசிய முதலீடுகளுக்கு வலு சேர்க்கிறது. இந்தியா ஏற்கனவே 2025 ஆம் ஆண்டிற்கான E20 (20% எத்தனால் கலப்பு) இலக்கை முன்னதாகவே அடைந்துவிட்டது. மேலும், E85 போன்ற உயர் கலவைகளையும் ஆராய்ந்து வருகிறது. FFVs வாகனங்கள் "இப்போதே பயன்படுத்தத் தயார்" நிலையில் இருப்பதாகவும், மின்மயமாக்கலுக்குத் தேவையான பெரிய உள்கட்டமைப்பு சவால்களைத் தவிர்த்து, செலவு குறைந்த முறையில் கார்பன் உமிழ்வைக் குறைக்க இவை உதவும் என்றும் எத்தனால் துறை வாதிடுகிறது. கச்சா எண்ணெய் சந்தையில் ஏற்படும் விலை ஏற்ற இறக்கங்கள், இந்தியாவின் இறக்குமதி சார்பு மற்றும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையை தொடர்ந்து வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன. கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வது, இறக்குமதி செலவுகளை அதிகரித்து, அரசு நிதியில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். FFVs மற்றும் உயர் எத்தனால் கலவையை ஊக்குவிப்பதன் மூலம், இறக்குமதி செய்யப்படும் புதைபடிவ எரிபொருட்களின் மீதான சார்பைக் குறைத்து, நாட்டின் எரிசக்தி பாதுகாப்பை வலுப்படுத்த இந்தியா முயல்கிறது.
எதிர்கால சவால்கள் மற்றும் கொள்கை
AIDA தொழில்நுட்ப-சார்பற்ற அணுகுமுறையை வலியுறுத்தினாலும், சில நிபுணர்கள் எத்தனால் சார்ந்த உத்திக்கு சாத்தியமான சிக்கல்கள் இருப்பதாகக் கூறுகின்றனர். அரசு, FAME மற்றும் PLI போன்ற திட்டங்களின் ஆதரவுடன், கார்பன் குறைப்புக்கு முக்கியமாக மின்மயமாக்கலில் கவனம் செலுத்தி வருகிறது. இந்தியாவில் சுமார் 2,000 கோடி லிட்டர் எத்தனால் உற்பத்தி திறன் இருந்தாலும், E20-க்கு மேலான கலவைகளுக்குத் தேவையான திறனை விரிவுபடுத்துவதிலும், உணவு உற்பத்திக்குத் தேவையான வளங்களுடனான போட்டி குறித்தும் கேள்விகள் எழுகின்றன. சில வல்லுநர்கள் E30-ஐ குறுகிய கால இலக்காகக் கருதுகின்றனர். CAFE-III விதிமுறைகளும், 2070 ஆம் ஆண்டிற்குள் நிகர பூஜ்ஜிய உமிழ்வை (Net Zero) அடையும் பரந்த நோக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகும். AIDA-வின் FFVs-க்கான கோரிக்கை, எரிசக்தி சுதந்திரத்தை நாடும் அதே வேளையில், மின்மயமாக்கலுக்கான உலகளாவிய போக்குகளுடன் சமரசம் செய்யாவிட்டால் கொள்கை முரண்பாடுகளை உருவாக்கக்கூடும். AIDA-வின் "well-to-wheel" உமிழ்வைக் கருத்தில் கொள்ளும் கோரிக்கை, உமிழ்வு விதிமுறைகளில் பரந்த வாழ்க்கைச் சுழற்சியைக் கவனிக்கிறது. இருப்பினும், உள்நாட்டு எத்தனால், டெயில் பைப்பிற்கு அப்பாற்பட்ட உமிழ்வுகளில் கணிசமான, அளவிடக்கூடிய கார்பன் சேமிப்பை வழங்க முடியுமா என்பது இன்னும் மதிப்பிடப்படவில்லை. எனவே, CAFE-III குறித்த அரசாங்கத்தின் முடிவுகள், இந்தியாவின் தூய்மையான போக்குவரத்துக்கான பயணத்தில் உயிரி எரிபொருட்கள் மற்றும் மின்சார வாகனங்களுக்கு இடையிலான சமநிலையைத் தீர்மானிப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும்.