இந்தியாவில் கடந்த 2022-ஆம் ஆண்டு முதல் மின்சார வாகன (EV) சார்ஜிங் நிலையங்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 6 மடங்கு அதிகரித்து **30,000**-ஐ எட்டியுள்ளது. ஆனால், இந்த நிலையங்களை பயன்படுத்துபவர்களின் எண்ணிக்கை வெறும் **1%** முதல் **5%** வரை மட்டுமே உள்ளது. இதனால், கட்டமைப்பு வசதிகள் அதிகரித்தாலும், ஆபரேட்டர்களின் வருமானம் பெரும் சிக்கலைச் சந்தித்து வருகிறது.
இந்தியாவின் மின்சார வாகன சார்ஜிங் உள்கட்டமைப்பு தற்போது ஒரு முக்கியமான கட்டத்தில் உள்ளது. 2022-ல் வெறும் 5,000 ஆக இருந்த நிலையங்கள், 2025 இறுதியில் 29,151 ஆக உயர்ந்துள்ளன. ஆனால், இவை பெரும்பாலும் பயன்பாடின்றி கிடக்கின்றன என்பதே கசப்பான உண்மை. முதலீட்டாளர்களுக்கு இது ஒரு பெரிய நிதி சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது.
வளர்ச்சியில் உள்ள இடைவெளி
சார்ஜிங் நிலையங்கள் அமைப்பதில் உள்ள முக்கிய பிரச்சனை, தேவையும் விநியோகமும் சரியாகப் பொருந்தாததுதான். கர்நாடகா மற்றும் மகாராஷ்டிரா ஆகிய மாநிலங்களில் மட்டுமே நாட்டின் மொத்த சார்ஜிங் நெட்வொர்க்கில் 35% குவிந்துள்ளது. மற்ற நகரங்களிலும், நெடுஞ்சாலைகளிலும் போதிய கட்டமைப்பு இல்லை. அதே சமயம், மூன்று சக்கர வாகனங்கள் சார்ஜ் செய்வது அதிகமாக இருந்தாலும், இருசக்கர மற்றும் நான்கு சக்கர வாகனங்களின் பயன்பாடு இன்னும் அந்த அளவிற்கு உயரவில்லை.
ஆபரேட்டர்களுக்கு ஏற்படும் அழுத்தம்
இந்தத் துறையில் உள்ள நிறுவனங்கள் (CPOs) கடுமையான நிதி நெருக்கடியில் உள்ளன. ஒரு யூனிட் மின்சாரத்திற்கு மாநிலத்திற்கு ஏற்ப ₹6 முதல் ₹15 வரை செலவாகிறது. இதனுடன் நிலம் மற்றும் பராமரிப்புச் செலவுகளும் சேரும்போது, லாபம் கிடைப்பது கடினமாகிறது. மேலும், இந்தியாவில் 200-க்கும் மேற்பட்ட நிறுவனங்கள் இருப்பதால், ஒரே பகுதியில் பல சார்ஜர்கள் அமைக்கப்பட்டு, போட்டி கடுமையாக உள்ளது.
அரசு திட்டங்கள் மற்றும் எதிர்காலம்
மத்திய அரசின் PM E-DRIVE திட்டம் மூலம் ₹10,900 கோடிக்கும் மேல் நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இது சார்ஜிங் கட்டமைப்பு வளர உதவுகிறது, ஆனால் மக்களின் பயன்பாட்டை அதிகரிக்க அது மட்டுமே போதாது. எதிர்காலத்தில், நிறுவனங்கள் வெறுமனே அதிக நிலையங்களை அமைப்பதை விட, தரவுகளைப் பயன்படுத்தி மக்கள் நடமாட்டம் அதிகம் உள்ள இடங்களை நோக்கி தங்களின் வணிகத்தை மாற்றினால் மட்டுமே இந்தத் துறையில் நீடித்த லாபத்தை ஈட்ட முடியும்.