மராத்வாடா சோலார் கூலிங்: பால் விவசாயிகளின் வருமானத்தை உயர்த்தும் புதிய முயற்சி!

மராத்வாடாவில் ஒரு புதுமையான திட்டம்

இந்தியாவின் மராத்வாடா பிராந்தியத்தில், 100 கிராமங்களைச் சேர்ந்த பெண்கள் பால் விவசாயிகளுக்கு உதவும் ஒரு முக்கிய திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. ஸ்வயம் ஷிக்சன் பிரயாக் (SSP) என்ற லாப நோக்கற்ற அமைப்பு, சோலார் சக்தியில் இயங்கும் 100 பால் குளிரூட்டும் அலகுகளை (Milk Chilling Units) கிராமப்புறங்களில் நிறுவியுள்ளது. இந்த குளிரூட்டும் வசதி மூலம், விவசாயிகள் பாலை சேமித்து வைக்கும்போது வீணாவது பெருமளவு குறைகிறது. இதனால், கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கு ஏற்பட்ட நீண்டகால நிதி இழப்புகளுக்கு ஒரு தீர்வு கிடைத்திருக்கிறது.

விநியோகச் சங்கிலியில் ஏற்படும் மாற்றங்கள்

இந்த திட்டம், இந்தியாவின் பால் விநியோகச் சங்கிலியில் (Dairy Supply Chain) ஏற்படும் மாற்றங்களை முதலீட்டாளர்களுக்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாக அமைகிறது. முன்பெல்லாம், பாலை பதப்படுத்துவதற்காக நீண்ட தூரம் கொண்டு செல்ல பெரிய, மையப்படுத்தப்பட்ட குளிரூட்டும் மையங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. இதனால், போக்குவரத்து செலவுகளும், பால் தரம் குறைவதற்கான வாய்ப்புகளும் அதிகமாக இருந்தன. ஆனால், தற்போது கிராமப்புற அளவிலேயே சோலார் சக்தியில் இயங்கும் குளிரூட்டும் கருவிகள் (Bulk Milk Chillers - BMCs) நிறுவப்படுவது, இந்த சிக்கல்களைத் தீர்க்கிறது. 'பிரதான் மந்திரி கிசான் சம்பதா யோஜனா' போன்ற அரசு திட்டங்களும் இதற்கு ஆதரவளிக்கின்றன.

பெரிய பால் கூட்டுறவு சங்கங்களும், தனியார் நிறுவனங்களும் தங்கள் பால் கொள்முதல் வலையமைப்பை விரிவுபடுத்தி வரும் நிலையில், பாலை உற்பத்தி செய்யும் இடத்திலேயே அதன் தரத்தை உறுதி செய்வது முக்கியமாகிறது. இத்தகைய கிராமப்புற குளிரூட்டும் மையங்களை தங்கள் விநியோகச் சங்கிலியில் இணைக்கும் நிறுவனங்கள், பாலின் தரத்தை மேம்படுத்துவதோடு, விநியோகச் செலவுகளையும் குறைக்க முடியும். மேலும், சோலார் சக்தி பயன்பாடு, டீசல் ஜெனரேட்டர்கள் மற்றும் மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்துவதைக் குறைப்பதால், பால் துறையில் கார்பன் உமிழ்வைக் குறைக்கும் முயற்சிகளுக்கும் இது உதவுகிறது.

செயல்பாட்டு சவால்களும் நிலைத்தன்மையும்

இந்த கிராமப்புற குளிரூட்டும் முறையின் நன்மைகள் தெளிவாக இருந்தாலும், அதன் நீண்டகால வெற்றிக்கு சில நடைமுறைச் சவால்களும் உள்ளன. இந்த கருவிகளின் சீரான பராமரிப்பு மற்றும் நிலையான மின்சாரம் கிடைப்பது அவசியமாகிறது. குறிப்பாக, கிராமப்புறங்களில் அல்லது வானிலை மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகும் பகுதிகளில் இதை நிர்வகிப்பது கடினம். மராத்வாடா போன்ற பகுதிகளில், வறட்சி மற்றும் திடீர் மழை போன்ற காலநிலை மாற்றங்கள் விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தையும், பால் உற்பத்தியின் நிலையான தன்மையையும் பாதிக்கின்றன.

மேலும், லாப நோக்கற்ற அமைப்புகளின் நிதி நிலைத்தன்மை பெரும்பாலும் அரசு மானியங்கள் மற்றும் உதவிகளைச் சார்ந்துள்ளது. தனியார் நிறுவனங்கள் அல்லது கூட்டுறவு சங்கங்கள் இது போன்ற மாதிரிகளைப் பயன்படுத்த நினைத்தால், ஆரம்பகட்ட முதலீட்டுச் செலவு மற்றும் தொலைதூர சந்தைகளில் கருவிகளைப் பராமரிப்பதற்கான செலவுகள் முக்கிய சவால்களாக இருக்கும். பால் வீணாவதைக் குறைப்பதன் மூலமும், ஆற்றல் செயல்திறன் மூலமும் கிடைக்கும் சேமிப்பு, இந்த அலகுகளை நிறுவுவதற்கும் பராமரிப்பதற்கும் ஆகும் மூலதனச் செலவை ஈடுகட்டுகிறதா என்பதைப் பொறுத்தே இவற்றின் விரிவாக்கம் அமையும்.